© Maus Sturmer

Heb jij dit nu ook of herken je dit? Vaak hoor ik onderweg een gesprek of een losse opmerking die me raakt, lees iets in de krant of zie wat op tv. Op zo’n moment komen woorden, gedachten of een gedichtje naar boven, waar ik niets mee deed of het gewoon weer vergat, omdat er net niets voorhanden was om het op te schrijven. Sinds onze reis naar Santiago werd de gedachte steeds sterker dat ik al die losse gedachten en ingevingen op moest schrijven. Het zijn de dagelijks dingen die gebeuren. Soms schrijf ik ook over dingen die ik in het verleden heb meegemaakt en opgeschreven, omdat ze nog dagelijks gebeuren en nooit veranderen in het leven. Wil je op een artikeltje reageren, wordt dan volger van deze rubriek of schrijf naar maus-sturmer@home.nl. Je kunt je ook aanmelden bij Twitter: @maussturmer. Teksten, verhalen, gedichten, foto’s en andere zaken op dit Blog zijn en hebben allemaal het copyright en eigendomsrecht van Maus Sturmer. Niets hiervan mag gekopieerd en/of gebruikt worden zonder schriftelijke toestemming van haarzelf. Komen er plaatjes en/of artikeltjes van derden in voor, wordt altijd het copyright erbij vermeld. In verband met privacy zijn sommige namen onder pseudoniemen vermeld.

donderdag 16 februari 2012

Uitspraak c=van de voorzieningenrechter en hoe verder met onze 16 eiken

Geachte dames en heren "supporters"

Ik heb U een slechte mededeling te doen. De mondelinge uitspraak van de voorzieningen rechter van heden middag 13.00 uur was niet gunstig voor ons initiatief.

De rechter oordeelde dat ik wegens het feit dat ik en de mede bezwaarschrift indieners, te ver van de te kappen bomen wonen en omdat we daar geen direct zicht op hebben, geen direct belang bij het wel en wee van deze bomen hebben , daarom is ons bezwaar niet ontvankelijk. Jammer maar al een beetje verwacht, ook jammer dat de rechter verder geen opmerkingen plaatst over de inhoud van het vergunningen proces waar hij tijdens de zitting wel een aantal opmerkingen heeft geplaatst. Deze uitspraak is momdeling ( het dictum ) een schriftelijke versie bereikt mij binnen nu en twee weken.

Wat is er nog meer gebeurd?

In De Limburger heeft René Willems de vinger aan de pols gehouden.
Bij L1 was er een inteview met Ger Houben , dat veel bijval heeft opgeroepen.

De SP fractie heeft een motie willen in brengen , echter op formele gronden ( het issue is "onder de rechter" alsdus de griffier van de gemeente) is die aangehouden tot later datum. De fractie heeft ook het initiatief genomen om de betrokken bomen voor het passerend publiek kenbaar te maken en zo in ieder geval publiciteit te zoeken. Dank daar voor! De Tekst: De weg van de minste weerstand, is ook passend bij de wijze waarop ons college deze zaak tot nu toe heeft behandeld.

Onverwacht werd ik afgelopen maandag toch nog door de gemeente uitgenodigd om mijn bezwaar bij de onafhankelijke commisie bezwaarschriften op 29 Februari, 17.30 uur toe te lichten. Ik ga er van uit dat dit betekent dat ik minimaal de gelegenheid krijg mijn bezwaren daar toe te lichten en dat de commissie een objectieve visie aan B&W zal geven. Vanzelfsprekend kan B&W daarna als nog het oordeel van de voorzieningenrechter overnemen, echter daar kunnen we nu nog wat tegenwicht in aanbrengen.

Ik heb nu rond de 90 e-mails van medestanders ( deze mailing gaat in vier golven de deur uit) zeker 75% is van meer dan één persoon, soms zelf 6, dus 160 personen die mij schriftelijk hebben laten weten dat ze het initiatief steunen. Wil ik in de volgende ronde indruk maken dan heb ik gewoon echt meer steun van de inwoners van Berg en Terblijt en met met name van diegenen die wel een "direct belang" hebben, dus die de eiken zien rollen als ze geveld worden. Dus mijn oproep aan allen, want het is voor onze provicie van belang dat Valkenburg aan de Geul tot in lengte van dagen een aantrekelijke gemeente voor toeristen blijft, en echt gloof mij daar is ons landschap met kop en schouders de aller belangrijkste factor: stuur aan alle bekenden nog een keer een mail over dit initiatief en ik heb maar een tekst nodig:

ik woon (adres) en ben tegen het kappen van de 16 Eiken langs de N590 voor de WK wielrennen 2012. E-mail: 16eiken16@hotmail.nl

Bij voorbaat dank en op naar de laatste kans,

Herman Ahrens

Charitatieve instellingen en de jaarsalarissen van hun directeuren

Binnenkort komen de collectebussen weer bij ons langs. Natuurlijk zijn wij als gulle gevers bereidt om onze beurs te trekken. Maar wordt het geen tijd om eerst eens te kijken wat de dames en heren directeuren van deze instellingen als jaarsalaris verdienen? Via internet gaat er nog steeds een mail rond met naam en toenaam plus de naam van de instelling plus het jaarsalaris. Natuurlijk heeft ieder recht op een goed inkomen met een leidinggevende functie. Daar is niets mis mee. Maar moet het zoveel zijn dat er maar weinig overblijft voor het werkelijke doel. In deze bedragen zitten niet de kosten van hun reizen, leaseauto, telefoon en/of andere voorkomende kosten. Moeten wij blijven geven aan instellingen die zelf weinig bijdragen om hun kosten te verminderen door de jaarsalarissen eens onder de loep te nemen?

Nu is er volgens diverse kranten beloofd, dat de instellingen in 2012 het jaarsalaris van hun directeuren zouden publiceren in hun jaarverslag die digitaal in één overzicht te zien zullen zijn. Mogen wij dan toch echt hopen dat deze salarissen aanzienlijk minder zijn geworden? Mijn mening is: kijk voor u geeft eerst digitaal naar wat de directeur verdient. Is dat naar uw mening redelijk? Ga er wel van uit dat zij ook een stuk verantwoordelijkheid dragen en dat mag navenant betaald worden. Geef dan uw bijdrage voor het eigenlijke doel.


dinsdag 14 februari 2012

Valentijnsgedicht

Zeg het verder hoeveel ik van je hou

Zeg het
vertel het aan de wind
hoe mooi ik je vind
Zeg het aan de
zon en maan
dat ik
je nooit meer laat gaan

Zeg het
vertel het aan een ieder
die het horen wil
en luistert naar mijn stem
ik hou van hem
met heel mijn hart
en ziel

Zeg het
fluister het verder
aan bomen en blaren
laat mijn woorden  vliegen
over bergen en dalen
zeg het
dat ik van hem hou

tot op de bodem van mijn ziel
dat ik trouw blijf
tot de dood ons scheidt
vertel het verder
wereldwijd

Laat de vogels zingen
over al die dingen
die ik zeggen wil
vanuit mijn hart en ziel
mijn woorden schieten te kort
tijd is er te weinig
om jou te laten voelen
hoeveel ik van je hou


© Maus Sturmer, Landgraaf 2012

zondag 12 februari 2012

Voorstel Grieken, hun pensioenen en de onze

Hoe is het toch mogelijk dat in het ene land wordt geleefd in luxe, zonder al teveel belasting te betalen en wij daarvoor als burger van andere Europese landen daar nu voor moeten bloeden? Aan alle kanten ontduiken de Grieken hun belastingen. Hebben in al die jaren niet één belastingcent bijgedragen op hun huizen, althans niemand inde die belasting bij ze, terwijl wij ons scheel betalen om de gemeentekas te spekken.

Onze pensioenen worden gekort, echter de Griekse regering bezuinigd liever op Defensie dan op hun pensioenen. Is er grotere ongelijkheid mogelijk? Mogen de Grieken blijven leven als God in Frankrijk? Belastingen blijven ontduiken en blijven teren op onze portemonnee? Wanneer worden wij als burger wakker en weigeren we nog langer de consequenties te dragen voor landen, die al die jaren nauwelijks belasting hebben bijgedragen tot een beter leefklimaat in eigen land. Zelfs nu nog steeds weinig doen, om hun land draagkrachtig te maken? Wie zijn zij dat zij teren op onze zuurverdiende centjes?  

Italië heeft inmiddels een zakenman als premier en doet het al redelijk goed om alles op orde te krijgen. Maar de Grieken? Zij zitten met de verkiezingen in zicht en geen minister of premier durft het aan om zetels te verliezen, toch?

Wij Nederlanders betalen naast het deel wat naar Griekenland wordt gestuurd ook nog eens een groot bedrag aan ontwikkelingshulp, een beerput die eindeloos is, waarvan een groot deel niet terecht komt waar het hoort te  worden besteed. Als dat zo was, stond ik er vierkant achter. Iedereen in de wereld heeft het recht om het goed te hebben. Helaas zal dat een eeuwige droom blijven, ben ik bang.

Of is het zo dat de Grieken en al die andere landen misschien gelijk hebben en voor het belang van hun volk kiezen, terwijl wij door onze regeringen steeds meer worden gekort? Want je kunt het ook omdraaien. Wij pikken alles maar en de Grieken nemen het niet. Zijn zij verstandiger dan wij? Er moet belasting worden betaald, maar het is wel zo dat ook in Nederland veel over de balk wordt gegooid. Wordt het geen tijd dat er misschien een zakenman of vrouw president wordt? Beiden beheren het huishoudboekje vaak beter dan wie dan ook. Zij maken bedrijven groot en kunnen dat ook met ons land.

Het is maar een vraag en je hoeft het er niet mee eens te zijn. Ik probeer alleen op een eerlijke manier mijn mening te geven.

zaterdag 28 januari 2012

Stem op mijn foto "Groningen bij nacht" en mijn kleine rolletje in een tv commercial

Wil jij helpen mijn foto omhoog te brengen, stem dan ook op mijn foto "Groningen bij nacht.
Klik op: http://www.fotowedstrijd.nl/fotos/beste en geef mij jouw stem door op mijn foto “Groningen bij nacht” te stemmen. Het kan nog tot 14 februari. Je mag maar 1x stemmen, maar dat kan net genoeg zijn.

TV commercial
Gisteren speelde ik mee in een tv-commercial van Robeco, die tussen half en eind februari op tv komt. Mijn minimale bijrolletje: oudere vrouw op de fiets.  Natuurlijk moet je altijd wachten of jouw bijdrage werkelijk gebruikt wordt, dat zie je pas achteraf. Je krijgt er een kleine vergoeding voor, waar ik net de reiskosten van kan betalen. Het gaat mij ook niet om het geld, het is heel leuk om te doen en geeft weer eens wat andere kleur in je leven. Vroeger deed ik dit veel vaker. De benzinekosten waren toen veel lager, dus was het nog te doen. Je zat voor 35 gulden de hele dag op een filmzet. Deed met veel plezier eindeloos de scènes over en genoot van de maaltijden en verzorging die je kreeg. Meestal was dat allemaal perfect geregeld. Het kon, met mijn gele busje op en neer rijdend van Limburg naar het westen,  financieel net uit. Echter als ik de werkelijke kosten rekende, moest ik er natuurlijk geld op toeleggen. Dat woog echter niet op tegen het plezier wat je had. Sinds invoering van de euro, waar ik altijd op tegen ben geweest, omdat ik had voorzien wat zou gebeuren, moest ik stoppen. Kon ik hoogstens af en toe een fotoshoot aannemen. Die worden een stuk beter  betaald, zodat je ook nog iets overhoudt. Echter die shoots liggen niet voor het oprapen. Misschien wordt het makkelijker nu ik wat ouder word, maar voorheen waren er duizenden in een dozijn en zaten ze niet altijd op mijn gezicht te wachten. Meestal viel ik tussen wal en schip. Te jong voor het één en te oud voor het ander. Maar 4 februari word ik 70, een respectabele leeftijd, dus begin ik weer mee te tellen in dit wereldje.

Voor de Robeco tv commercial zou ik 70 euro ontvangen, dus schreef ik in en werd aangenomen. Omdat mijn eigen fiets mee moest kreeg ik de parkeerkosten ook betaald. Een uitzondering, anders had er geld bij gemoeten en had ik nee moeten zeggen. Het werd een gezellige ontmoeting met een paar oud collega’s, die ik jaren niet had gezien. We konden de hele ochtend alles te drinken krijgen, daar mankeerde niets aan. Toch ontstond er een klein wolkje boven mijn hoofd toen ik een stukje vla bestelde. Er werd ook duidelijk gezegd dat dit voor eigen rekening was, wat ik geen probleem vond. Nu kun je een vla in 8 of 12 stukjes verdelen. Het laatste was van toepassing 1/12 deel van de “Limburgse”Vla. De rekening die werd gepresenteerd € 4.25. Ik schrok me kapot en zei: ‘dat kan toch niet waar zijn?”
Het was waar. Ik zat op de duurste locatie van Rotterdam en daar werden dit soort prijzen berekend. Zelfs de echte Limburgse restaurants heb ik nog nooit 4.25 zien berekenen voor een nietig stukje vla. Ik besloot er maar extra van te genieten, maar eigenlijk was me de smaak wat zuur geworden. Er was al eerder een kleine aanvaring geweest met deze serveerster. Toen wij ’s morgens aankwamen zaten alle jongelui op krukken. Nu mag en kan ik niet lang op een kruk zitten, dus nam ik in het andere stuk van de ruimte plaats aan een tafel. Nog een paar anderen volgden mijn voorbeeld. Na de opnamen nam ik opnieuw plaats aan die tafel en sommeerde de serveerster dat ik maar op een kruk moest zitten. Ik vertelde dat ik herniapatiënt was en daar niet op kon zitten voor de lange wachttijd. Uiteindelijk mocht ik na veel gepraat op de stoel van de baas zitten, maar als hij kwam moest ik wel verdwijnen. Het restaurant zou tussen de middag vol zitten en zij hadden alle tafeltjes nodig.
Groot was mijn verbazing toen andere figuranten even later wel een paar tafels in datzelfde restaurantgedeelte in beslag namen, waar niets van werd gezegd. Zou dat komen omdat het mannen waren? Nog groter werd de verbazing dat uiteindelijk niet eens de helft van het restaurant was bezet voor wij weg mochten. Je kunt je afvragen of hier dus met twee maten werd gemeten. Ik zal het nooit te weten komen.

We wisten niet zeker of we ook de middag moesten blijven. Het stond wel in de papieren, maar omdat er niets over eten bekend was en er enkele andere figuranten bij kwamen, waren we hierover aan het praten. Ter sprake kwam ook dat het restaurantje aan mensen die een broodje hadden besteld, hiervoor € 8 euro berekende. Op dat moment zei ik ook op licht verontwaardigde toon, mijn prijs betreffende de bestelde vla. Uitgerekend kwam op dat moment net de serveerster aanlopen en hoorde alleen mijn klacht. Ze liep direct naar de leiding en ik kreeg een opmerking hierover. Ik zag ook wel de redelijkheid hiervan in en heb mijn excuses aangeboden. Ik had beter mijn mond kunnen houden. Echter wij waren onder elkaar en er was al gemopper hierover. Maar ja, mijn westerse eerlijkheid en openheid speelt mij af en toe nog danig parten.

Het herinnerde mij er aan toen ik op school zat. Iedereen kon van alles zeggen, op het moment dat ik iets zei, was het altijd raak. Herkent u of had u dat ook? Er zijn mensen die alles kunnen doen en laten zonder dat er een haan naar kraait. Mij lukt dat niet. Heb er ook niet zoveel behoefte aan. Dit restaurant gaf haar mening in prijzen, ik in taal. En er is toch nog steeds vrijheid van meningsuiting? Hoewel? Tegenwoordig kun je ook daar je vraagtekens bij zetten.

Toch verbaast het mij niet dat juist in de horeca zovelen failliet gaan. Het zijn veelal juist die bedrijven waar de prijzen de pan zijn uitgestegen. Het verschil merken we al in de danszalen. Wij dansen twee tot drie keer per week. De ene danszaal vraagt nog steeds € 1.60 tot 2.50 per limonade, biertje of glas wijn, met gratis toegang of in geval een band die speelt, € 3 inkom. In één van de danszalen in Hasselt te België vraagt men € 2.75 tot 5.00 voor een biertje, of glas wijn. Daar is de toegang alweer verhoogd met een euro naar € 5.00. Het is niet meer op te brengen en de lol gaat er dan ook af. We gaan er ook steeds minder heen. Als ik vertel dat deze danszaal, vroeger toen de vader nog leefde echt zo vol zat dat je nauwelijks ruimte had om te dansen en de zaal nu half leeg is, kun je je afvragen hoe dat komt. Sinds de vader, vroegere eigenaar, is gestorven zijn de prijzen 1/3 duurder geworden in tijd van 3 tot 4 jaar.

Natuurlijk kun je stellen dat alle prijzen omhoog zijn gegaan, maar elk horecabedrijf zou ook moeten kijken wat voordeel oplevert. Hogere prijzen of meer klandizie. Het laatste lijkt mij belangrijker. Meer klandizie geeft ook goede reclame. Hogere prijzen is negatieve reclame. Zelf zou ik geen reclame maken voor een bedrijf welk voor 1/12 stukje vla € 4,25 rekent.
Zie ik het verkeerd? U mag reageren. Positief of negatief, alles wordt geplaatst.

zondag 8 januari 2012

Mijn vraagtekens bij inwijding tot Master in de wereld van Reiki

Logo symbool 155885, © onbekend

Al jaren wordt mij gevraagd waarom ik toch geen Reiki ga leren. Echter, ik heb een aversie tegen het onrecht in dit wereldje. Dat onrecht heet; de macht van het geld. Op zich is Reiki een fantastisch iets. Om die reden zou ik het zeker graag willen leren. Maar waarom tot nu toe dan niet gedaan?

Reiki 1 kost voor 4 dagdelen les, van 150 tot 250 €, verschillend bij wie je het doet. Oké, dat is financieel misschien nog op te brengen, zij het met veel moeite voor mensen met een lager inkomen of AOW, zoals ik. Echter niemand wil blijven steken op dit niveau, omdat jouw geest wil groeien. Meer weten, meer leren, meer mogelijkheden om te helpen. Maar dan….

Reiki 2. Kosten voor 4 dagdelen les tussen de 350 tot 700 € en meer. En dat voor een weekeinde studie. Oké, er zit een broodje, koffie en thee bij, misschien zelfs met een koekje, maar dat is dan ook alles. Wanneer je de proef hebt afgelegd, met mensen in je praktijk aan het werk bent gegaan, wil je opnieuw verder groeien, de Masterproef afleggen, het hoogste niveau.

Reiki 3. Inwijding tot Master. Vraagprijs 2000 tot 10.000 €. Hierover steekt mijn boosheid de kop op. Het onrecht dat mensen met een minimum of middelmatige portomonnaie het recht wordt ontzegd om de Masterproef af te leggen. Draait dit wereldje dan alleen maar om geld? Wie heeft het recht anderen tekort te doen omdat zij niet in de wereld van geld leven? Reiki heeft in mijn ogen dus niets meer te maken met geven van goede energieën waar mensen door helen, maar met de macht van het geld. Met andere woorden; heb jij geen geld, dan mag jij geen Master worden in de wereld van Reiki.

Mijn vraag aan die Masters in Reiki, eisers van het grote geld: Wordt het geen tijd dat deze groep zich diep gaat schamen? Uitzonderingen daargelaten, maar dat is de minderheid. Wordt het geen tijd het tij te keren in 2012 en zich te realiseren dat elk mens het recht heeft om Master te worden, zonder deze schandelijke prijzen? Dat handen ineen worden geslagen om deze wereld beter te maken en ieder mens die zich daartoe voelt geroepen, de kans te geven deze proef af te leggen? Of voelt u allen zich zo verheven boven de mensheid, dat het recht van DE STERKSTE, HET GELD, overwint? Hoe is het mogelijk dat het geld bepaalt wie wel of niet Master mag worden en niet de kwaliteit van genezen? Iets wat in de wereld van echt mensen willen genezen niet thuis hoort en de paranormale wereld zeker geen goed doet. Iedere genezer moet geld vragen voor zijn werk. Hij of zij geeft energie en mag daarvoor energie terug vragen. Er zijn altijd mensen die denken dat genezers voor niets moeten werken omdat zij de gave hebben gekregen om te helen, maar zo werkt het ook niet. Echter de kosten van de opleiding moeten in verhouding staan met de levering. Mijn opleiding Auraheling kostte mij per 3 maanden 175 €. Daar kreeg ik dertien lessen voor. Voor de Reiki opleiding worden twee weekeinden uitgetrokken en voor de Masteropleiding een paar dagen. bij sommigen wordt het gerekt tot een jaar. En wie garandeert mij dat de Master die mij les geeft ook een goede opleiding geeft? De titel is naar mijn gevoel gekocht en niet verkregen op kwaliteit, Het wordt tijd dat de Masters hun mening en instellingen gaan veranderen en ieder mens de kans geven de Mastergraad te behalen. Of voelen zij zich boven het gewone volk verheven? Ook hier zijn gelukkig uitzonderingen, maar het zijn er te weinig.

Mijn goede vriend Victor, die Reiki 1 en 2 heeft behaald moet stoppen bij degene die hem tot nu toe heeft opgeleidt, want zij is een van de velen die 10.000 € vraagt, iets wat hij voor Reiki 3, de Masteropleiding nooit kan betalen. En dit, terwijl hij juist alles in zich heeft om mensen te helpen. Zijn kracht is enorm. Zo lopen er duizenden rond die wel de kracht in zich hebben om anderen te helpen en/of te genezen, maar worden buitengesloten door de macht van het geld. Als ik verder zoek op internet vind ik ook wat redelijker prijzen, maar hoe weet ik of zij die Mastergraad hebben en de kwaliteit bezitten van de Master? Hebben zij wel dat bedrag van 10.000 € betaald, want daar wordt je toch aan afgemeten? Ben ik te cynisch of te achterdochtig? u mag het zeggen.

Bekend is dat veel Reikimasters uit traditie er van uitgaan dat de inwijding veel meer invloed heeft als de cursist er meer voor moet betalen. Heeft te maken met toewijding en vertrouwen, zegt men. Gelukkig denken anderen daar anders over, echter zij zijn ver in de minderheid. 

Toewijding en vertrouwen als je tienduizend euro betaald? Kletskoek. Ik ken geen toegewijder mens dan mijn goede vriend Victor. Maar hij mag geen Master worden, hij heeft dat geld niet. Mijn stelling wordt door dit artikel alleen nog maar extra bevestigd. Succesvoller zijn als je geld hebt heeft niets te maken met succesvol zijn als je een goede toegewijde genezer bent, want daar draait het toch om, of zie ik dat verkeerd? U mag het zeggen, want ik begrijp het niet meer.  Eén ding is voor mij heel zeker. Zolang deze wereld zulke schandalige prijzen rekent wens ik geen Reiki te leren, ondanks dat ik genezende handen heb. Dit werkt ook met Aurahealing en die opleiding is betaalbaar en toegankelijk voor iedereen.

zondag 1 januari 2012

10 Jaar Pim Fortuyn bij Harry Mens op een rijtje gezet. Wat heeft hij achteraf in heel veel dingen gelijk gehad

Vandaag liet Harry Mens ons terugkijken naar alle uitzendingen met Pim Fortuyn, nu tien jaar geleden. Wat heeft deze man volkomen gelijk gehad en hoe is het mogelijk dat alle politici in die jaren en erna zichzelf zo hoog op zo’n voetstuk hebben gezet en zo ongelijk hebben gekregen. Tegelijkertijd hier niets van wilden leren en ons land steeds meer naar de afgrond brengen. Hoe is het mogelijk dat juist iemand, die zo’n goede vooruitziende blik had op de politiek ons land is ontvallen door een moordaanslag, waarvan mijn gevoel nog altijd zegt dat er meer achter heeft gezeten dan één persoon? Maar wie ben ik?

Dat wil niet zeggen dat ook Pim geen fouten had gemaakt als hij minister president was geworden, maar zijn visie en blik op de toekomst heeft mij vandaag in elk geval opnieuw laten zien dat de politiek nog steeds zo’n hoge pet van zichzelf opheeft dat er nauwelijks iets is veranderd. Dat eigen eer en glorie van zichzelf en hun partij belangrijker is dan het landsbelang.

Nee ik ben, net als Pim en Geert, niet tegen buitenlanders die hard werken en ons land mee helpen opbouwen. Hoe meer hoe liever. Ik ben wel tegen de meer rechten die zij krijgen, boven ons Nederlanders en tegen de politiek die zelfs de misdadigers en opruiers hier nog te eten geeft in plaats van ze terug te sturen naar waar ze horen, hun eigen land.

Heeft u vandaag de uitzending van Harry Mens gemist waar alle bijeenkomsten met Pim Fortuyn op een rijtje zijn gezet, rond middernacht vandaag wordt de uitzending herhaalt op rtl 7. © Maus Sturmer

Business / Politiek van Harry Mens


Pim Fortuyn special op 1 januari

Uitzending 22 december 2011

Op deze eerste dag van 2012 herdenken we Pim Fortuyn met een compilatie van zijn meest memorabele interviews met Harry in Business Class uit de periode van 1999 tot mei 2002. Pim Fortuyn was regelmatig te gast in ons programma als columnist waarbij hij zijn visie gaf op de ontwikkelingen in de politiek en in de samenleving. Zijn laatste gastoptreden bij Business Class was nu bijna 10 jaar geleden op zondag 5 mei 2002; de dag voor zijn dood op 6 mei 2002.

In 2012 zal Business Class met bijzondere fragmenten regelmatig stil staan bij het 10e sterfjaar van Pim Fortuyn.

De special zal te zien zijn op 1 januari 2012 om 11.00 uur op RTL7 met een herhaling op dezelfde dag rond middernacht.
© Foto en tekst Harry Mens