Ben je uitgeput of moe, doe deze oefening en het helpt

Er is weinig toe te voegen aan onderstaande oefening. De praktijk leert dat het helpt. Zeker tijdens de laatste carnavalsdag kan deze oefening nog eens extra goed van pas komen om deze dag door te kunnen feesten. Maar ook zonder carnaval zijn er dagen bij dat je te vermoeid bent om op te staan. Doe de oefening en voel hoe een glimlach langzaam over je gezicht glijdt, je lichaam vol energie stroomt en je alles weer aan kunt. Ik wens iedereen nog een fijne (carnavals)dag toe. Maus

Dagtekst van dinsdag 12 februari 2013.

"Je hebt hard gewerkt en je voelt je uitgeput... Maar in plaats van op bed te gaan liggen of een paar koppen koffie te drinken of andere stimulerende middelen in te nemen, zogenaamd om je weer op te laden, moet je weten dat je eenvoudige oefeningen kunt doen. Bijvoorbeeld deze. Ga zitten en concentreer je op het midden tussen de twee ogen dat de Hindoes de ‘Ajna  chakra’ noemen. Probeer aan niets te denken, gewoon te ademen en laat je zweven als op een oceaan van licht. In deze toestand van passiviteit die eigenlijk een andere vorm van activiteit is, voel je geleidelijk vrede en harmonie bij je binnenstromen. Dankzij die vrede en harmonie trek je uit de atmosfeer energieën aan, heel subtiele fluïda, en je zult weer opgeladen zijn, klaar om opnieuw aan het werk te gaan en je plichten te vervullen."

Omraam Mikhaël Aïvanhov

Een baaldag

Je hebt van die dagen dan sta je op, moet van alles en er komt niets uit je handen. Je dwingt jezelf tot alles, maar niets lukt.  Nu heb ik het geluk dat ik niet werk, dus moet ik niets. Echter vandaag had ik van alles op mijn programma staan en wat is er nu echt van terecht gekomen? De bridgeles, die ik in zou halen, heb ik overgeslagen. De pedicure die ik gisteren zou bezoeken, maar door een spoedbezoekje aan de hartspecialist had overgeslagen had vandaag een plekje over dus…….., liet ik mijn voeten heerlijk verwennen in een voorverwarmde luie stoel. Nu moet je niet schrikken van dat bezoekje aan de hartspecialist. Er waren wat kleine probleempjes die mijn huisarts met spoed onderzocht wilde hebben. Niets om ongerust over te maken, althans dat doe ik zelf niet. Eerst maar afwachten of de klachten serieus genoeg zijn. Kan ook veroorzaakt zijn door de griepaanval. Ik hol niet zo hard vooruit, omdat ik niet bang ben. Ga nooit van het ergste uit, maar meer met het idee, dat het niet bij mij hoort. Ik heb nog veel teveel te doen op deze aardkloot. Jij ook?

Terug naar mijn baaldag. Vanmiddag had mijn kleinzoon aangeboden om mee te gaan kijken naar een nieuw tv. De oude had het begeven. We hebben een paar zaken afgelopen en ik kan me gelukkig prijzen dat de kleinzoon op dit gebied van alle nieuwe zaken op de hoogte is. Eerlijk is eerlijk, hoeveel kleinzoons rond de 20 hebben interesse om met hun oma op staat te gaan. De mijne noemde het zelfs een date. Geweldig toch? Zelf zou ik alleen naar het beeld kijken of de kleuren mooi zijn, voor de rest konden ze me alles aansmeren. Hem niet. Hij keek naar het verschil in prijs en kwaliteit. Eind van het liedje ik heb een Led tv met iets van HD erbij, terwijl er nog iets was in dezelfde prijsklasse, zonder dit alles. Vraag me niet om het technische gedeelte. Het is hier mijn oor ingedoken en aan de andere kant er uit gesprongen, zonder er iets van op te nemen. Thuisgekomen heeft de kleinzoon alles nog eens geinstalleerd en zo zit ik vanavond tussen het You Tube filmpjes maken van de oude carnavalsfoto’s, en het schrijven van mijn verhaal in, naar een schitterend beeld te kijken.

Maar wat doe je als jij een baaldag wilt hebben terwijl je werkt? Dan heb je echt een probleem. Je moet, of je wil of niet. Natuurlijk kun je je ziek melden. Heel makkelijk. Je belt je baas, die betaald toch wel door. Je gaat in bed liggen of leuke dingen doen en klaar is kees. Nu de andere kant van het verhaal. Jij bent baas en hoort dat je werknemer ziek is, terwijl je van binnen voelt dat het niet klopt. Wat nu? Een machteloos gevoel van binnen en een gevoel van wantrouwen steekt de kop op. Wat zou het toch heerlijk zijn als je eens eerlijk kon zeggen: ‘Baas, ik neem vandaag een baaldag. Kan het echt niet opbrengen. Echter morgen ben ik weer voor 100% beschikbaar.’ In mijn ogen denk ik, hebben beiden belang bij deze eerlijkheid. Beter één baaldag van je werknemer accepteren dan een week zogenaamd ziek zijn, wat veel meer kost. Bovendien voel jij je veel beter en levert morgen weer 100% werk. Maar ja, wie betaald dan die baaldag, want daar zit ook een probleem de kop op. Hoe vaak kun je zo’n dag opnemen?

Het eerlijkst is natuurlijk als je die dag zelf betaald, jij bent toch degene die ervan geniet? Je kunt het ook samen oplossen door een paar dagen een uurtje langer te werken en beiden zijn tevreden. Natuurlijk moeten er afspraken gemaakt zijn dat werkgever- en nemer samen bepalen wanneer en hoe die uurtjes worden ingehaald. Vertrouwen moet er zijn tussen beiden. Maar geldt dat nu ook voor grote kantoren, fabrieken e.d.? Het zou mogelijk moeten zijn, mits er geen misbruik van wordt gemaakt. Gelukkig hebben de meeste mensen zoveel verantwoordelijkheidsgevoel dat zij hun woord niet breken en de enkeling die de uitzondering vormde, was misschien toch al een rotte appel.

Vertrouwen in elkaar betekent respect voor elkaar. Geloof me, ieder mens heeft weleens een dag hij of zij geen zin heeft. Ik heb dat vandaag. Ging dus niet naar de bridgeles, maar genoot van het gefrunnik aan mijn voeten. Kocht een tv en genoot van de leuke dingen vandaag. Niets moest, alles kon. Neem dus af en toe een baaldag in eerlijk overleg, zonder je direct ziek te melden en geef toe aan wat je voelt, wilt doen of niet doen en geniet van die heerlijke uren waarin niets moet en alles mag.

Vanmorgen lag tijdens het ochtendgloren een sneeuwlaagje over de planten in mijn tuin, terwijl ik snakte naar zon en warmte. Mijn voeten raakten de ijskoude vloer naast mijn bed. Maakten me klaarwakker, terwijl ik me eigenlijk nog eens om wilde draaien. Toch moest ik opstaan voor alle verplichtingen. De dag werd minder aantrekkelijk. Om al die redenen heb ik een heerlijke baaldag genomen. Genoten van kleine pleziertjes, een mooie tv gekocht en carnavalsfoto’s van vroegere jaren als You tube filmpjes op internet gezet. Ik geniet van de rust, veiligheid, warmte en knusheid van mijn kleine huisje.

Het carnavalsgewoel is vandaag begonnen. Verkleedpartijen en plezier wisselen elkaar af in het zuiden van het Limburgse land.  Ik zie het plezier er niet van in, daar ben ik weer te nuchter voor. Echter voor mijn camera zal het ’t grootste plezier zijn om al die kleurige plaatjes vast te leggen. Daar heb ik geen baaldag voor nodig. Dat doe ik met hart en ziel. Wil jij die filmpjes bekijken klik dan op http://www.youtube.com/user/kabouter538.

Ik wens je veel plezier en fijne carnavalsdagen. © Maus

Gaiapark 2009 2010 13 07 2012

Samen loslaten en opnieuw beginnen

Ook de natuur vernieuwd zich ieder jaar, waarom zouden wij niet elk moment opnieuw kunnen beginnen?

Uit ervaring weet ik hoe moeilijk het is om het verleden los te laten en opnieuw te beginnen. Echter sinds ik korte tijd geleden eenmaal dat besluit had genomen veranderde er ook beetje bij beetje een heleboel inzichten. Maar voor het zover was!!!!!. Weet je, het is net zoiets als stoppen met roken. Dat kun je ook niet zomaar. Toch is het mij gelukt om ruim veertien jaar geleden op een dag te zeggen: ‘Zo, nu stop je en je raakt nooit meer een sigaar aan.” Eerder had ik al pogingen gedaan en het lukte van geen kanten. Nu stond ik er met hart en ziel achter en het lukte. Van 100 sigaren in de week, bolknakkers, wilde Havanna’s en Brazilianen, naar nul is een hele prestatie. Ik mag nog heel graag heel even naast iemand staan en ruiken aan die heerlijke lucht van de sigaar, maar roken? Nee, voor geen goud. Het is het me niet meer waard dat iemand tegen me zegt dat ik helemaal naar sigaar stink. Bovendien heb ik die aandacht niet meer nodig, die ik misschien vroeger wel heel leuk vond. Een vrouw met een sigaar en soms zelfs met een pijp was heel bijzonder in die tijd en trok alle aandacht. Nu is het veel algemener geworden en er is meer acceptatie. Eén ding van loslaten is; gewoon opnieuw beginnen met je leven door het anders in te delen en anders te gaan denken..

Zo is het ook met verdriet en pijn loslaten. Jaren lang heb ik er moeite mee gehad dat mijn relatie niet liep. Ik kon het verleden niet loslaten, zelfs niet in de tijd die ik alleen was. Er bleef boosheid. Sinds korte tijd is er een soort van vriendschap. Echter ik pas nu heel goed op mezelf dat het dan ook vriendschap blijft waar ook ik iets aan heb en niet weer eenzijdig wordt. Dat het niet alleen vriendschap is wanneer de ander het wil en ik opnieuw opzij word geschoven als het net niet uitkomt. Ook dit hoort bij loslaten. Kiezen voor jezelf. Ik was heel lang 50%, zo weinig vond ik mezelf waard in mijn ogen. Nu ben ik bezig op te klimmen naar de 100%.  Waarom al die moeite? Dat zal ik vertellen, tenminste als je het wilt horen en in kunt zien dat dit de waarheid van ons leven is. Hoe kan ik ooit een nieuwe relatie vinden die goed is als ik mezelf op het niveau van 50% blijf zetten? Dan vind je ook mannen die maar 50% of zelfs minder van zichzelf houden en lukt geen enkele relatie. Als ik dus voor een 100% man wil gaan, moet ik zelf opklimmen en mezelf toch 100% waard vinden, vind je niet?

Geloof me, het is ontzettend moeilijk, maar het is het waard. Jezelf op de eerste plaats zetten betekent keuzes maken. Jezelf belangrijk genoeg vinden om nummer één te zijn is niet egoistisch, al zullen al die mannen die 50% zijn dat wel vinden. Geloof me, ik kijk niét neer op diegenen die 50% willen zijn of niet anders kunnen zijn. Ze passen alleen niet meer bij me, omdat ik nu op wil klimmen naar 100%. Alles of niets is nu mijn motto. Ik kies nu voor álles. Durft u dat ook te doen? Weet je, het is echt de moeite waard om verdriet en pijn los te laten, evenals het verleden. Je kunt je fouten niet meer goed maken. Hoeft ook niet. Je hebt er wijsheid en inzicht door gekregen, dus waren het geen fouten, alleen kleine omwegen.  Luister naar de Omraam, zie verhaal hieronder en naar mijn ervaring. Doe niets meer wat niet goed is voor je. Als een man in je leven komt laat hij dan voor je knokken en laat je niet op een manier behandelen waar jij je slecht door gaat voelen. Dat wil niet zeggen dat die mannen slecht zijn, ze hebben een andere kijk op het leven en nog steeds de macho inzichten dat zij mogen bepalen. Vaak komt dit door hun eigen minderwaardigheidsgevoel al vroeg in de jeugd ontstaan. Natuurlijk mag een man macho zijn. Er zullen ook vrouwen zijn die dit juist heerlijk vinden en ook dat is goed. Alleen is het heel belangrijk dat jij als vrouw beslist of dat goed is voor jou. Is dat wat jij wilt? Prima. Is dat niet wat je zoekt, kies dan net als ik voor alles of niets. Ga niet overstag tegen je gevoel en weten in. Ik heb dat jarenlang gedaan en er bijna aan onder door gegaan. Dat kan ik de ander niet verwijten, alleen mezelf. Ik liet het toe. De ander wist niet beter.  

Laat alles uit je leven los wat jou pijn heeft gedaan en begin vandaag nog opnieuw. Nu praat ik alleen over vrouwen, maar geloof me, andersom gebeurt dit ook. Ook mannen kunnen zich gebruikt voelen en geen eigenwaarde hebben. Of ze voelen zich net als ik het voelde, 50% en zetten dat om naar Machogedrag, of ze leveren zichzelf in ten koste van alles, wat zich op een dag gaat wreken. Je wordt ziek of krijgt allerlei klachten. Geestelijke pijn zet zich altijd om in lichamelijke pijn. Bedenk dus goed. Laat het verleden rusten, kies en kijk voor en naar de toekomst die nog als een gesloten boek voor je ligt. Ik weet dat op korte termijn ik die 100% heb bereikt en dan de man ontmoet die ook 100% is.

Wil jij dit ook bereiken. Gooi weg al het oude. Lach en geniet van al het nieuwe wat op je pad gaat verschijnen. Blijf niet achter de geraniums zitten, maar kijk om je heen. Pak je bij elkaar en zet je eerste stappen op je nieuwe pad. Ik heb door het loslaten ontdekt dat ik kon schrijven. Dat deed ik voor die tijd ook, maar ik liet het maar aan een enkeling lezen, die er niet eens iets van begreep of er niet in geinteresseerd was. Inmiddels weet ik door de vele lezers dat ik wel een boodschap door mag geven aan ieder die er voor open staat. Ik heb het afgelopen anderhalf jaar ontdekt en iedere dag merk ik dat ik een beetje groei. Me niet meer voor de gek wil laten houden en kies voor 100%. Kies niet langer voor 50% maar ga ervoor om een topper te worden en daar, lieve mensen, ben ik nu mee bezig.

Ik hoop dat ieder die dit leest vanaf vandaag net als ik heb gedaan, besluit; ‘Ik word een topper van 100%.’ Als je alleen moet vechten is dit moeilijk. Maar wat denk je ervan om samen te vechten? Onderaan dit verhaal staat het woord opmerkingen. Klik het aan en vertel hoe jij mee wil vechten van 50 naar 100%. Geloof me. Als jij jouw verhaaltje schrijft steun je weer een ander, want alle verhalen hebben overeenkomsten met elkaar. Schrijf het op, desnoods anoniem, maakt niet uit. Deel jouw 50% met alle anderen en samen worden we 100%. Heel veel liefde en kracht en sterkte in je nieuwe kracht, Maus

Zoals een pop zich jaarlijks ontwikkelt tot een prachtige vlinder, zo kunnen wij ons als mens ontwikkelen en groeien van 50 naar 100%, met iedere dag een prachtige lach die straalt van het hart naar de ziel en van de ziel naar buiten.
Doet u mee? Geef u op in het vakje opmerkingen en laat het weten. Samen zijn we sterk, net als die vlinder. 

Dagtekst 27 januari 2013

"Wacht niet tot de anderen jou het leven brengen, jou de liefde brengen, tot ze jou vreugde brengen: jij moet eerst in jezelf de bronnen openen van het leven, de liefde en de vreugde. Om te ontvangen moet je beginnen met geven. Sommigen zullen zeggen dat ze te overstelpt zijn door verdriet en droefheid, om wat dan ook te kunnen geven. Nee, dat is geen goed argument en met zo’n houding zet je die toestand alleen maar voort. Zij dienen zich onmiddellijk te ontdoen van dat verdriet en die droefheid! Vandaag nog moeten ze hun een brief schrijven: ‘Beste verdriet, lieve droefheid, ik heb besloten jullie te verlaten. Hoezo?’ zullen ze zeggen, we konden het zo goed vinden samen!’ En jij zult antwoorden: ‘Ja, jullie misschien, maar ik niet, dus ik verlaat jullie. En mag ogenblikkelijk jouw blik deze scheiding weerspiegelen. Je bezit zoveel verborgen schatten, waarom zou je er aan de buitenkant niets van laten  doorschijnen? Laat voortaan alle redenen tot verdriet terzijde en zoek die waarvan je vrolijk
wordt. Door vrolijkheid geef je, en door verdriet neem je. Besef dat als je sommige dagen niet meer kunt lachen, je van het juiste pad afdwaalt."  Omraam Mikhaël Aïvanhov

Chaotische gedachten

Herkent u dat? Al die chaotisch gedachten die iedere dag boven komen als ik nauwelijks wakker ben geworden, even na lig te soezen of mijn bed uit spring. Duizenden gedachten die per secondewijzer door je hoofd vliegen. Af en toe maakt het me tot een grote chaoot. Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld dat ik wil opruimen. Ik begin in de kamer, vind iets voor de keuken, vergeet de kamer en ga verder in de keuken. Tot daar weer iets ligt voor de slaapkamer en ga maar door. Soms presteer ik het om het hele huis op zijn kop te zetten en te vergeten waar ik eigenlijk was begonnen. Een rampenplan, wat ik zo langzamerhand op een rijtje leer te zetten, door het soms maar te laten voor wat het is. Moest ik wel bijna 71 jaar voor worden.

Dan de chaotische gedachten die tijdens het opstaan al rond dwarrelen over hoe de dag in te vullen. Niet te geloven, maar aan het eind van de dag is er weinig of niets van al die voornemens terecht gekomen. Er zijn ook altijd genoeg smoesjes in mezelf voorhanden waarom ik weinig of soms zelfs niets van die voornemens terecht bracht. Dan is het mooi weer en wil ik wandelen of fietsen. Andere keren wip ik bij de kinderen binnen, blijf er zelfs even eten of ga naar het Gaiapark, Monde Verde of naar het Wildpark in Gangeld, de bossen van Vijlen of waar dan ook. Als ik er maar even uit ben met mijn camera. Echter de eigenlijke zaken die ik me had voorgenomen blijven allemaal liggen. En natuurlijk zoals heel vaak gebeurt, van uitstel komt afstel. Ik laat alles voor wat het is en vergeet het gewoon. Een heerlijk excuus heb ik hiervoor, mijn leeftijd. Het is echt waar. Hoe ouder je wordt, hoe vaker je iets vergeet. Alles staat in een agenda genoteerd, anders had ik geen leven meer. Boze mensen om me heen, omdat ik allerlei afspraken zou vergeten met vrienden en kennissen. 

En dan de verjaardagen. Het zijn er zoveel als je drie kinderen, een pleegzoon en van allemaal samen 12 kleinkinderen hebt. Want de kinderen van mijn pleegzoon zijn me even lief als mijn eigen kleinkinderen. Dan heb je nog de verjaardagen van je vriendinnen en vrienden en bij sommigen ook die nog van hun kinderen en kleinkinderen. Soms geneer ik me echt als ik dagen later pas bel. Aan de andere kant maak ik weer het excuus van mijn leeftijd. Sorry, was het even vergeten. Want ja, tijdens het loopje van de WC, waar de verjaardagskalender hangt, naar de kamer dwarrelen opnieuw duizenden gedachten over wat ik moet doen en weg is de gedachte over een verjaardag die even gebeld moet worden. 

Vandaag kreeg ik de dagelijkse gedachte binnen en las de zin: "Leer in jezelf één centrale gedachte te voeden, als een kern, een haard waaromheen heel de rest zich organiseert.”

Nu vraag ik mezelf al een tijdje af wat die ene centrale gedachte dan moet zijn. Weet u het?  Peinzend zit ik dus achter mijn computer wat nu te doen. Stil zitten en mediteren werkt voor mij niet echt. Toch weet ik één belangrijk ding. Mijn geestelijke groei kan nog beter. Nu zit ik misschien op 50%. Zou het mogelijk kunnen zijn dat ik dit naar 100% breng door orde te scheppen in mijn gedachten. Het zou natuurlijk hartstikke mooi zijn, maar is dat niet wat hoog gegrepen? Aan de andere kant als ik op die 50% blijf steken, is ook niet wat ik wil. Je wilt toch allemaal groeien, ook al kost dit soms mensen om je heen die je niet meer kunnen volgen en willen of kunnen begrijpen. Echter je krijgt er weer nieuwe vrienden en kennissen voor terug die jouw groei wel kunnen volgen. Sommigen zijn zelfs verder dan jij. Helpen en steunen je om door te gaan.  

Ik heb een paar kostbare vriendinnen. De een ken ik 41 jaar de andere 37, de derde 25 en de vierde 14 jaar. Dan zijn er nog een paar vriendschappen zo rond de 10 jaar oud. Echter ik beperk me nu even tot de eerste vier. Samen zijn we in die jaren doorgegroeid. Steunen en helpen elkaar als het nodig is. Verdriet en plezier, alles delen we met elkaar. Geven liefde en steun over en weer, hoewel ik vaak het gevoel heb dat ik meer krijg dan geef. Maar misschien is dat juist onze kracht. Het gaat over en weer. We zien elkaar misschien een enkele keer per jaar, omdat ze overal in het land wonen, op één na. We hoeven elkaar maar te bellen en problemen worden opgelost en pleziertjes uitgewisseld. Dan praat ik ook niet over 5 minuten bellen, maar soms meer dan een uur.  

Vandaag neem ik me voor dat ik met Gene Zijde in contact ga treden om mij concentreren op één centraal punt. Ik wil groeien van 50 naar 100%. Daarnaast rust vinden in mijn chaotische gedachtenwereld. Dus maak ik geen plannen vandaag. Heb trouwens een lichte griep, die me niet zal weerhouden om even een frisse neus te halen. Conclusie? Goede voornemens. Ben benieuwd of ik vanavond kan zeggen: “ik heb volbracht wat ik me voorgenomen had, geen chaotische gedachten, maar rust van binnen”.  

Ach wie weet hoe mijn voornemens lopen. Alles mag en alles is goed. Soms kunnen chaotische gedachten ook spontane dingen met zich meebrengen. Dus heb jij er ook last van, geniet dan van de leuke dingen van vandaag. Trek het je niet aan wanneer de dag anders is verlopen dan jij vanmorgen van plan was. Ik zal zeker weer genieten van deze dag, die buiten somber en grijs is, maar in mijn hart een lach verspreidt omdat ik goed ben begonnen met een nieuw verhaal. Doe jij dat ook? Ik was niet van plan te schrijven vandaag. Maar soms worden mijn gedachten ingenomen door een engeltje op mijn schouder die mij ingeeft wat ik vandaag weer mag schrijven. Wat ben ik toch een gelukkig mens, vind je niet? Zelfs al ben ik een chaoot.

 

Dagtekst van vrijdag 25 januari 2013.

"Leer in jezelf één centrale gedachte te voeden, als een kern, een haard waaromheen heel de rest zich organiseert. Rond deze kern kunnen zich verscheidene kringen vormen, maar in het midden moet er één enkele gedachte zijn. Op die voorwaarde geef je zin en samenhang aan je leven. Het is niet verboden een hoofd vol ideeën en plannen te hebben, maar je kunt alleen vanuit een centraal punt iets degelijks opbouwen. Maar weinig mannen en vrouwen staan ‘s morgens op met een fundamentele idee die de hele dag hun activiteiten en hun gedrag zal leiden. Direct bij het opstaan vliegen de meesten alle kanten op, ze gaan weg, komen terug, en ‘s nachts gaan ze uitgeput naar bed, om de volgende dag opnieuw te beginnen; ze hebben dan
misschien andere gedachten, maar even chaotische. Mogen ze beslissen om uiteindelijk bewoond en geleid te worden door één idee, dan zullen er krachten ontwaken, die zij zelfs niet kenden maar die wel in hun onderbewustzijn aanwezig waren, in de cellen van hun lichaam. Deze krachten zullen zich bundelen en dan zullen zij zich helderder voelen, gesteund, geleid. De idee die je in het centrum van je leven moet plaatsen, kan door één enkel woord worden weergegeven: licht." Omraam Mikhaël Aïvanhov

 

Voor elk bijzonder mens 'n bijzondere wens

Op deze bijzondere dag
mag ik één wens aan je geven
Neem je leven in eigen hand
en luister naar je gevoel
om je doel te bereiken
je leven te verrijken
Vraag kracht aan “HEM”
die altijd naast je staat
waarheen je ook gaat

© Maus Sturmer

Bekijk ook mijn nieuwste filmpje over de 3 reeën:
http://www.youtube.com/watch?v=sYRwaf6kfqM

Sneeuw, ontmoetingen en een glimlach

Goedemorgen allemaal. Een mooie witte deken bedekt ons stukje Limburg. Het is niet fijn om er uit te moeten, autoruiten te krabben en andere ongemakken te moeten ondergaan en doorstaan op de weg. Echter de mooie kant is dat je prachtige foto's kunt maken, genieten van het sneeuwballen gooien met je kinderen en sleetje rijden. Een mooie wandeling door de natuur, geeft nieuwe energie De dagelijkse gedachte kwam gistermorgen binnen en gaf mij deze tekst binnen. Ik zette het op alle media, maar vergat mijn eigen blog. De gedachte: ‘Alleen zijn we vlokken, samen de sneeuw die het landschap betoverd’ (van Olaf Hoenson). Laten we dus samen genieten van de mooie dag. Stuur een glimlach naar degene die verdriet heeft of geen reden om te lachen. Ik wens jullie allen een hele fijne dag met mooie ontmoetingen en belevenissen in de sneeuw. Maus