2015 04 05 Vogels en watervogels aan het IJsselmeer, Harderwijk

2015 03 12 Jacht op de de vrouwtjes -The hunt for the females

2014 04 24 Wilde paarden en Fazanten omgeving Maaseik

Tefaf in Maastricht

 

Een jaar geleden schreef Hans van der Liet dat hij naar de Tefaf was geweest. Ik reageerde met de woorden 'geweldig. Is al jaren ook mijn wens, maar de toegang is veel te duur voor gewone mensen. Hans reageerde heel spontaan met de woorden dat ik volgende keer zijn gast zou zijn. Ik legde het naast me neer, omdat ervaring leert dat vele beloftes niet worden nagekomen. Echter niet bij Hans. Drie weken geleden moest ik aangeven welke dagen ik wel of niet mee kon. Vandaag was he...t zo ver. Een belofte die waargemaakt wordt is heel bijzonder en kostbaar.

Om 12.30 stond ik bij station Maastricht om Hans af te halen van de trein. Een heerlijke middag volgde. Aan gespreksstof ontbrak het zeker niet. Daarnaast kreeg ik alle ruimte van Hans om te genieten van vooral de prachtige schilderijen, terwijl hij mensen ontmoette en mensen bekeek. Een grote flater sloeg ik toen ik hem 15 jaar ouder schatte dan hij was. Het werd me niet kwalijk genomen. Om de middag af te ronden bood ik aan om bij mij nasi goreng te eten, zodat de middag een leuke afsluiting kreeg.
Bedankt Hans voor de leuke middag en de twee foto's. Zelf had ik de camera niet mee naar binnen genomen, omdat ik geen idee had dat ik mocht fotograferen. Een dag met een gouden randje

 

2015 03 05 Volle maan , Landgraaf

Heerlijk even niets doen mag en dagtekst van donderdag 26 februari 2015

Het is grappig zoals de omraam vandaag zijn verhaal verteld. Al jaren hoop ik die ruimte te mogen doorkruisen, echter het is mij nooit vergund geweest om dit bewust mee te mogen maken. Waar ik zelf heel veel moeite mee heb, dat zal ook vast aan mezelf liggen, is het feit dat wij inderdaad geen idee hebben van de weg die wij wilden bewandelen voor we werden geboren. Waar we voor hebben gekozen. Op gegeven moment geef je de moed op om alsmaar je best te doen. In zo'n fase zit ik nu. Heb eis en soort van schrijversblok. Nergens zin in en ik speel alleen nog maar stomme spelletjes, iets wat ik zelden eerder op de computer heb gedaan. Eerst voelde ik me hier verschrikkelijk schuldig over. Nu geef ik er maar aan toe. Ik hoef even helemaal niets meer, ook niet te denken of te piekeren over wat had kunnen zijn .  

Heb ik geen zin de dagteksten door te sturen, dan laat ik het. Zo gaat het al weken met alles op dit moment. Ik mag even niets doen en bijkomen van het afgelopen jaar vol emoties, verdriet en vooral veel vreugde en inzichten. Dat gun ik mezelf. Het heeft lang geduurd eer ik dit kon accepteren. Laat men nu van de andere Zijde maar even laten zien en vooral aan mij voelen of ik wel waardevol genoeg ben voor hen, om hun leerrijke reizen te mogen maken. Mijn opdracht nu is: van mezelf genieten op elk moment van de dag. Trots zijn op wie en wat ik ben en wat ik tot nu toe heb gepresteerd. Zelfs al is dat op dit moment met zinloos niets doen, want zo noem ik spelletjes spelen. Of ik nu productief ben of een zinloos spelletje speel, ik geniet er van en daar gaat in het leven toch om?  

Herken je dit, doe net als ik. Voel je niet meer schuldig dat je niets doet en presteert, maar geniet gewoon van de mooie momenten van het niets doen en laat je drijven op de zee van rust, zoals deze vogels ook doen. Ik geniet er van en uiteindelijk is er toch weer een klein verhaaltje uit ontstaan.

(Schrijversblok is het tijdelijke onvermogen van een schrijver of componist om tot schrijven te komen.)

Dagtekst van donderdag 26 februari 2015.
"Hoewel de mensen vaak pretentieus en ijdel lijken, onderschatten zij zichzelf in feite. Kijk maar: zij minimaliseren de gaven en mogelijkheden die zij hebben ontvangen van de Schepper. Deze gaven en mogelijkheden die van hen hogere wezens maken, veronachtzamen zij en ze hechten de grootste waarde aan al wat van buitenaf komt: apparaten, machines, producten, geneesmiddelen… Zelfs wanneer ze een spiritueel onderricht volgen, slagen ze er niet in de goede houding te vinden, want zij hebben geen enkel idee van de toekomst die de kosmische Intelligentie voor hen heeft voorzien. En wat is die toekomst, zul je vragen?  Alle gebieden van de ruimte doorkruisen, langs de sterren en de zonnen. Van deze reis kun je enkel de rijkdommen meebrengen die je vanbinnen zult verzameld hebben.
Niets is belangrijker dan te leren waaraan te werken en waarop te vertrouwen. Zolang je enkel vertrouwt op uitwendige omstandigheden en materiële voorwerpen, zul je grote ontgoochelingen oplopen, want op een zeker moment zullen de omstandigheden veranderen en de voorwerpen je ontglippen… In werkelijkheid kun je echt alleen maar rekenen op de geest in jou, die pure activiteit is, constante inspanning. Gebruik alle uitwendige middelen, indien je erover beschikt, en dank de Hemel dat je ze hebt gekregen, maar reken er niet op."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Alles wat tegenzit probeer ik met
een glimlach tegemoet te treden.

Zr. Columba Marmion OSB  (Ingestuurd door:  Sam, Dommelen NL)

Woorden van Inspiratie - Dag 332

Een gedachte is onschadelijk, tenzij we erin geloven.
Of je houdt vast aan je gedachten of je onderzoekt ze.
Een andere keuze heb je niet.
Byron Katie

LEGAAL DE AOW-ER BEROVEN MAG

Je centen.
Schitterend gedichtje!.......over ONZE centen   en het is nog de waarheid ook

De oude Drees hield van de mensen
en wilde hen een verzorgde oude dag toewensen
Dus ontwierp hij het Ouderdomspensioen
En heel het land riep blij: Hoeraaaaa!
En zo werd er gezorgd voor de Ouden van Dagen
en het was er voor alle bevolkingslagen
En al was dat inkomen niet zo heel erg groot
je hoefde niet meer te werken tot aan je dood
De rijkeren wilden het daar niet mee doen
en spaarden verder voor een aanvullend pensioen
De fondsen kregen daardoor meer centen in kas
en uitbetalen hoefde men veel later pas
Hee, dachten de fondsen, dit moet ook voor de gewone man
zodat hij later wat ruimer rondkomen kan
We regelen dat met zijn kleine salaris
Hij zal er blij mee zijn als hij straks klaar is
En zo spaarden de fondsen die centen erbij
Vooruitzichten mooi en iedereen blij
De pensioenfondsen spaarden en bulkten van 't geld
Het beloofde heel wat, iedereen welgesteld
Doch de regering greep ONS geld zonder ONS iets te zeggen
en de fondsen begonnen fanatiek te beleggen
En dit alles was helaas het begin
En de plus in de pot werd een droevige min
Directeuren en Commissarissen verzaakten hun plicht
Want op ONS geld hield men geen zicht
De pot raakte leeg, het overschot slinkt
Na alle onderzoeken denk ik wel dat het STINKT
Niemand krijgt boete, niemand krijgt straf
Van HUN kapitaal gaat geen centje eraf
Een beloninkje hier een gouden handdrukje daar
Maar de pensioengerechtigde is zwaar de sigaar  
Inleveren Baby-Boomers, jullie zijn met te veel
Dat ook zo velen betaald hebben is niet essentieel
En ook de pensioenleeftijd is veel te laag
Al die vijfenzestigplussers zijn een vervelende plaag 
Dus pensioenen verlaagd, pensioenleeftijd verhoogd
Want alle opgespaarde potten zijn bijna opgedroogd
Wat er aan geld is verdwijnt naar Europa
Dus pak je rollator en werken maar, opa!! 
Kom op partijen, heb geen harten van steen
Kijk voor de verandering eens om je heen!!
De oudere arbeiders mankeren wel wat
Hebben soms kwalen, door hun arbeid gehad 
Daarbij, wie wil de oudere arbeider nog hebben?
De man die zijn kracht met de jaren zag ebben!
Moeten zij nu nog werkelijk solliciteren
Van de pluche zittende dames en heren? 
Drees kijkt droef op ons neer, het was toch geen spel?
Maar met het beleggen leek het dat wel
Zijn menslievende plan, het had zomaar gekund
Maar de arbeider op leeftijd is zijn plan niet gegund. 
Stuur maar door, dit is diep treurig!
Maar is wel de waarheid.
Wanneer mensen banken beroven gaan ze naar de gevangenis.
Wanneer banken mensen beroven krijgen ze een bonus.

© Annette