Licht geven of sturen naar anderen

 

Vaker ontmoet ik mensen onderweg of op de dansvloer die mij diep raken. Het verdriet en de pijn stralen van hen af. Ik voel en ontvang het al vanaf hun eerste blik, zelfs al probeer ik mij daar voor af te sluiten. Lukken doet dat niet altijd. Iets buiten mij om is sterker dan ik ben en op één of andere manier komen we zonder er iets voor te doen in contact met elkaar. Uiteindelijk komt het verdriet van de ander altijd ter sprake. Veel van dat diepe verdriet heb ik zelf ook ervaren in mijn leven en in mij is altijd de hoop dat de uitstraling en ervaring die ik nu heb, moed geeft aan de ander om weer overeind te krabbelen. Soms zijn een paar woorden en een beetje licht in de duisternis genoeg om de kern te raken waardoor zij hun leven weer kunnen veranderen. Het enige wat ik dan kan zeggen naar "Boven" is: "Dank U dat ik het doorgeefluik mag zijn en dat U, God en uw engelen, de juiste woorden hebben ingegeven." Want meer dan dat doorgeefluik ben ik niet. Mensen worden niet voor niets op je pad gebracht.   Maus

Dagtekst van maandag 2 september 2013

"Bij een groot spiritueel iemand zijn het niet de volmaakte trekken die het meest in het oog springen; hoe zijn of haar gelaatstrekken ook zijn, de schoonheid ligt in zijn licht, in alles wat van hem uitgaat. Ook wanneer hij zwijgt spreekt zijn hele wezen, en wanneer hij spreekt, komt zijn hele wezen zijn woorden onderstrepen. Hij is een boek, het beste boek, een levend boek. En juist deze levende boeken hebben wij allemaal nodig; andere boeken zetten we terug in de boekenkast nadat we ze gelezen hebben, of we vergeten ze. De levende boeken daarentegen laten zich niet vergeten, wij worden er voortdurend aan herinnerd."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

(Met 'hem' en 'zijn' bedoelt de Omraam zowel mannen als vrouwen.)

Vanmorgen kwam ook deze tekst binnen met de 'Dagelijkse gedachte' die aansluit op dit verhaal:
Het is niet wat je vasthoudt dat zich ordent, maar wat je loslaat.
Riane Malfait

Uittredingen - Astrale reizen en Paranormale ervaringen van Maus Sturmer: Met geloof, vallen en opstaan krijg je het beter

Uittredingen - Astrale reizen en Paranormale ervaringen van Maus Sturmer: Met geloof, vallen en opstaan krijg je het beter: Deze dagtekst vind ik heel bijzonder, omdat ik zelf ook vaak het gevoel heb dat God heel dichtbij is en ik alleen mijn wensen maar kenbaar...

Levensverhalen van jou en mij: Blijheid en dankbaarheid zijn een zegen in het lev...

Levensverhalen van jou en mij: Blijheid en dankbaarheid zijn een zegen in het lev...: Intense blijheid en dankbaarheid, kun je al voelen bij hele kleine dingen. De eerste ochtendzon, die jou streelt met haar stralen. En v...

Levensverhalen van jou en mij: Een nieuw leven vol liefde en geluk

Levensverhalen van jou en mij: Een nieuw leven vol liefde en geluk:

Je leven omdraaien, daar is moed en kracht voor nodig. Toch werkt het.

 Zoals de omraam het hieronder stelt is elke dag een nieuw leven dat begint. Het klopt. Al moet ik eerlijk zeggen dat er jaren zijn gew...

Wat ons gezicht en profiel allemaal duidelijk maken aan onszelf en de buitenwereld.

Soms ben ik verbaast als ik de dagtekst van de Omraam lees, welke interessante dingen ons  lichaam, onze geest en ziel allemaal voor ons verborgen houden, welke in de loop van ons leven helder worden. Eigenlijk is het heel bijzonder dat wij in ons leven zoveel mogen leren en vooral dat we er nooit te oud voor zijn. Sommigen krijgen met verdriet en ellende om er uit te leren, al heel jong te maken. Terwijl anderen dit op latere leeftijd te verwerken krijgen, wat mij persoonlijk veel zwaarder lijkt. Dan is er nog de pijn en het verlies, waar we allemaal de diepste pijn van voelen en moeten leren hier mee om te gaan.

 

Af en toe lijkt het naar buiten uit dat sommigen alle verdriet en pijn bespaart blijven. Misschien lijkt het zo en houdt men het verdriet en de pijn binnenshuis. De andere kant kan zijn dat deze mensen al zoveel levens hebben doorlopen en nog maar om een kleinigheid te leren terug zijn gekomen. Of misschien wel om ons de helpende hand te bieden. Dus laten we nooit jaloers worden op iemand waar schijnbaar alle verdriet en pijn aan zijn deur voorbij is gegaan. Niemand weet wat deze persoon(nen) in vele andere levens al hebben doorgemaakt om zo ver te komen dat zij dit leven iets door te geven hebben aan anderen, die van hen nog mogen leren. Het is al moeilijk en zwaar om onze eigen weg te bewandelen, laat staan dat we kijken naar die van de ander. Eén ding is voor mij zeker. Ik  had en zou met niemand willen ruilen, ondanks mijn zware levenslessen die ik heb moeten doorworstelen in dit leven,. Het heeft me tot nu toe alleen maar geleerd dat mijn dagelijkse lach iemand blij maakt. Dat de woorden die ik uitspreek niet altijd van mij afkomstig zijn. Zij komen van Hogere Regionen en maken de ander blij. Of geven hen inzicht om hun weg terug te vinden. Die woorden krijg ik ingegeven en hebben zoveel inhoud, waar ik nooit voor gestudeerd kan hebben. Dit had ik nooit kunnen denken toen ik jong was en vol verdriet en pijn zat. De keuzes die ik toen maakte waren jong en ondoordacht. Nu weet ik beter en laat mij leiden door de Hogere Macht die mij zijn weg wijst.

 

Gisteren was er zo'n besluitvorming waar ik wijsheid voor had gevraagd. Samen met een groep ouderen uit Landgraaf kregen wij bridgelessen aangeboden. Omdat ik uit een zeldzaam bekakte familie kom, waar alles en iedereen te min was, heb ik van dit soort dingen altijd afstand genomen. Ik ben niet voor niets de degeneré, ofwel het zwarte schaap, van de familie, volgens mijn broer en ouders. Toch besloot ik mijn aversie hiertegen op te heffen door de lessen te volgen. Het was een leuke groep waar ik me tussen thuis voelde. Echter deze zomer kwam ik tijdelijk op een club terecht, waar een aantal dames zich precies zo gedraagt als mijn familie was. Hooghartig en boven alles en iedereen staande. Mijn eerste aanvaring kwam op het moment dat ik in een hogere groep mocht invallen en door mijn gebrek aan ervaring de andere spelers niet de tijd haalden waarin we klaar moesten zijn. Een ander zou daarom lachen. Maar één van de dames maakte een harde, scherpe opmerking, die me heel even diep raakte, echter daarna langs me heen liet glijden. Mijn partner van dat moment was heel boos. Het was ook heel onbeschoft, al besefte ze dat misschien zelf niet eens en mensonwaardig. De tweede aanvaring kwam op de hete zomeravond waar diezelfde paar dames nog steeds keurig gekleed, met panty's en al verschenen en ik in korte broek was gekomen. Ik had met een hitte van 30 graden in de avond echt geen behoefte om mij anders te kleden dan ik was.

 

Welnu, als blikken hadden kunnen doden was ik van diverse kanten voor de voeten van die diverse dames dood neergevallen. Mijn keuze was in die week heel duidelijk. Sneu voor de partner, maar hier wens ik niet mee om te gaan. Dit soort dames, ja helaas zijn het meestal vrouwen die denken boven alles te staan. Misschien zelfs vrouwen die door hun partner een zekere status verdient denken te hebben? Gelukkig zijn het er maar een paar, die deze status verkiezen boven menselijkheid en warmte, maar ze lopen rond en kunnen een hoop kwaad veroorzaken. Ze beseffen zelf niet hoeveel kwaad en pijn dit anderen kan doen. Mij raakte het niet als pijn, ik weiger met dit soort mensen om te gaan, dat is de andere insteek. Het is jammer voor de anderen die ter goeder trouw zijn op die vereniging en wel menselijk en warm zijn. Natuurlijk kan ik erboven gaan staan en had ik kunnen blijven komen op die vereniging. Maar het is niet mijn weg om dit steeds te moeten ondergaan, want eenmaal een mikpunt, blijf je dat ook, omdat ik niet in hun plaatje pas. Bovendien, mijn andere excuus, ik dans weer veel, fiets, fotografeer en film nog. Heb de fotoclub, dus waarom zou ik mij  druk maken om een vereniging los te laten waar ik mij maar voor een klein deeltje thuis voelde?

Maak uw dag mooi vandaag, geef een glimlach aan ieder om u heen. Het maakt u zelf blij en gelukkig, © Maus

 

 

Dagtekst van dinsdag 20 augustus 2013.

"Je bestudeert een gezicht: je bekijkt de voorkant, het profiel, en zelfs zonder dat je iets van fysionomie afweet, kun je vaak vaststellen dat de voorkant en het profiel niet met elkaar
overeenstemmen. Dat is normaal, want zij weerspiegelen in zekere zin twee verschillende persoonlijkheden. Het gezicht stelt de erfenis voor die wij van vader en moeder, maar ook van onze grootouders krijgen, en nog meer dan dat. Namelijk het geheel van kwaliteiten en gebreken die ons via de erfelijkheid zijn overgedragen. Het profiel stelt onszelf voor. Gezien het feit dat de erfelijkheid een kapitaal is dat de mens onophoudelijk uitgeeft, manifesteert hij zich steeds meer zoals zijn profiel aangeeft, naarmate de tijd verstrijkt. Wanneer het gezicht vulgair is maar het profiel expressief, edel, dan betekent dit dat de mens zich tijdens zijn leven als kind en adolescent oppervlakkig of zelfs slecht gedraagt; maar later, wanneer hij volwassen wordt, is hij in staat de slechte neigingen, die hij via de erfelijkheid heeft meege-kregen, te overwinnen. En omgekeerd. Het is uiteraard verkieslijk dat het profiel en het gezicht beide harmonisch zijn. Maar je moet weten dat wat de toekomst betreft, het profiel veel betekenisvoller is dan het gezicht."    Omraam Mikhaël Aïvanhov

 

De betekenis fysionomie, (wist ik zelf ook niet, dus even opgezocht)

1) De kunst om aan het uiterlijk van een mens zijn persoonlijkheid af te lezen De fysionomie wordt nu als pseudowetenschap beschouwd.  Bron: nl.wiktionary.org

 

2) Aan de hand van de kenmerken in het gezicht kan men het karakter van die persoon aflezen. ( ook wel gelaatkunde).  Bron: alleshelder.nl

 

 

Uittredingen - Astrale reizen en Paranormale ervaringen van Maus Sturmer: Hemelse wezens in je slaapkamer.

Uittredingen - Astrale reizen en Paranormale ervaringen van Maus Sturmer: Hemelse wezens in je slaapkamer.: Het is natuurlijk geweldig als hemelse wezens, entiteiten of overledenen jouw slaapkamer bezoeken, terwijl je slaapt. Althans mij lijkt h...

Zwerfkatten in mijn tuin

Naast vlinders, vogels, bijen en andere diersoorten die regelmatig mijn tuin verrijken (zie mijn filmpjes op YuTube; http://www.youtube.com/user/kabouter538?feature=watch), heb ik sinds enige tijd drie zwerfkatten in mijn tuin rondlopen, die aan zijn komen waaien en om eten bedelen. Echter ze worden steeds brutaler en eigenen zich zelfs mijn huis toe, iets waar ik beslist op tegen ben. Bij thuiskomst van het dansen, ontdekte ik een zwarte kat in mijn kamer, die prinsheerlijk op een van mijn stoelen lag te slapen. Ik had niet eens gemerkt dat hij of is het een zij, mijn huis was binnengeslopen. Gelukkig was mijn slaapkamer dicht, anders had ik hem misschien wel op mijn bed teruggevonden. Nu lag hij op mijn stoel aan de tafel. Omdat daar een extra kussen op ligt had hij juist deze uitgekozen. De stoelen zijn net iets te laag voor mij om aan tafel te zitten en wordt dus opgehoogd met een hoofdkussen, welke mijnheer of mevrouw kat zich had toegeëigend.
Naast vlinders, vogels, bijen en andere diersoorten die regelmatig mijn tuin verrijken (zie mijn filmpjes op YuTube;

Van de winter was het op gegeven moment min 15 graden buiten en besloot ik eten te geven aan een wit-zwarte zwerfkat. Hij loerde steeds op mijn vogeltjes en door hem eten te geven liet hij ze tenminste met rust. Ooit is hij of zij achtergelaten door vroegere buren die verhuist zijn. Sinds een maand is daar die zwarte kat bijgekomen. Sinds drie dagen krijg ik nu ook nog eens een prachtige grijs gemeleerde langharige kat die om eten komt bedelen. Dit was bepaald niet de bedoeling. Mijn gevoel zegt dat dit soort katten normaal gesproken beslist niet buiten loopt. Misschien is hij weggelopen of buiten gezet wegens vakantie van de eigenaars. Wie zal het zeggen? Langzamerhand word de zwarte kat steeds meer eigen. Laat zich aanhalen, geeft kopjes en smeert hem dus stiekem mijn huis in, terwijl ik me was omkleden voor de dansavond. Op het moment dat ik gisteravond binnenkwam, het licht aandeed, begon mevrouw of mijnheer kat, zich op zijn gemak uit te rekken. Heb hem beetgepakt, even geknuffeld en buiten gezet. Daarna eerst mijn huis geïnspecteerd of hij nergens iets had achtergelaten. Echter de geur was overal hetzelfde; fris spic en span. Voortaan dus extra alert zijn, nu dagelijks alle deuren openstaan.

Misschien is het dom geweest om ze eten te geven, want blijkbaar hebben de dames en heren kat en katers een telefoonlijntje. Aan de andere kant, waar katten een thuis vinden doen ze niets in je tuin. Dat was voorheen wel anders. Toch geef ik alleen eten als ze er om komen vragen. En dat terwijl ik totaal geen kattenliefhebber ben. Sowieso wil ik geen dieren. Het geeft verplichtingen, die ik niet meer wil hebben. Je kunt geen dier nemen, om het even later weer weg te doen als het je niet uitkomt, hoewel je er ook gezelligheid van kunt hebben. Afijn mijn inmiddels aangegroeide kattenpark laat zich ook knuffelen en is sociaal genoeg om er plezier van te hebben. Echter in mijn huis moeten ze echt wegblijven.

Ooit heb ik in de jaren tachtig een vlooienplaag meegemaakt in onze caravan, waar onze kat altijd mee naar toe ging. We waren er veertien dagen niet geweest na de vakantie. Op het moment dat ik de deur opendeed en binnenstapte werd ik letterlijk besprongen. Totaal in paniek sprong ik weer naar buiten en holde met kleren en al de douche in. Het kon me niets schelen dat alles nat was, als er maar niets op mijn lijf achterbleef. Zelfs nu nog gaan mijn haren overeind staan als ik er aan terugdenk en dit schrijf. Uiteindelijk liep ik terug naar de caravan, waar Berry manmoedig alles aan kussens, beddengoed, kleding en al wat los en vast zat naar buiten had gegooid. Eerst droge kleding uit de auto gehaald, naar de drogist gereden en van alles en nog wat tegen vlooien gekocht, me voornemende dat geen kat ooit meer in de caravan zou komen. Ons huis spoten we regelmatig in, maar de caravan hadden we nooit bij stilgestaan. Sinds die tijd ben ik heel afstandelijk en panisch naar en van katten. In mijn ogen zijn het vlooienbakken, omdat ze altijd buiten lopen. Ik loop er dus met een grote boog omheen. Uit dank voor het eten nemen ze dus nu de vrijheid mijn huis tot hun eigendom te maken en met geen mogelijkheid kan ik ze duidelijk maken dat ik dit niet wens te delen met ze. Het moet wel mijn huis blijven.

Geloof het of niet. Het is half zes in de morgen en terwijl ik zit te schrijven, hoor ik allerlei geluiden in de keuken, terwijl er niemand aanwezig is, behalve mijn persoontje. En ja hoor, mevrouw de zwarte kat, de brutaalste van de drie, staat mijn koekenpan uit te likken die ik gisteravond vergeten was in de afwasmachine te zetten. Ik zet haar buiten, maar ze blijft brutaalweg mijn keuken binnen lopen en springt steeds op het aanrecht, net zo lang tot ik eten heb gemaakt. Ik kan toch moeilijk met deze warmte mijn tuindeuren gesloten houden? Juist die eerste frisse ochtendlucht geeft zo’n heerlijke frisse geur in huis.

Geen eten meer geven, zult u zeggen? Echter misschien doe ik daar meer kwaad dan goed mee. Elk mens en elk dier heeft recht op goede voeding. Al heb ik niet veel te missen, kattenvoer en wat blikjes vlees moeten er iedere maand toch af kunnen. Blijkbaar hebben ze mij uitverkoren, terwijl ik zo weinig van ze moet hebben. Misschien juist daarom? Hoort dat ook bij mijn levenslessen? Misschien wel. We hebben allemaal veel te leren op aarde voor we weer naar ‘Huis’ gaan. In mijn hart weet ik wat ik er uit mag leren, echter dat stukje hou ik nu eens helemaal voor mezelf. Het is mijn les.

Onder mijn afdak moest gisteren alles weggehaald worden. Vandaag wordt het oude dak er af gesloopt en morgen het nieuwe geplaatst.  Door de grote hagelstenen van 19 juni zat het oude dak vol gaatjes. Omdat de woningbouwvereniging geen verantwoording heeft voor een eigen aanbouw, heeft de verzekering betaald. Keurig geregeld, wat ik eigenlijk niet had verwacht, dus alle complimenten voor hen.

Vannacht weinig geslapen. De voeten hebben het gisteren op de dansvloer behoorlijk voor hun kiezen gehad en zijn behoorlijk pijnlijk. Het was druk in België. Zij vieren nog Maria Hemelvaart op 15 augustus en krijgen de vrijdag erbij cadeau. Eigenlijk te druk om goed te dansen, maar wel heel gezellig. De voeten genezen wel weer en het plezier van het dansen kan niemand me meer afnemen. Was er gisteren weinig tijd om de dagtekst op internet te zetten, vandaag is er meer ruimte en tijd, dus nu beiden tegelijk onder mijn verhaal. Fijne dag allemaal, vol zonneschijn en liefde. © Maus

Dagtekst van donderdag 15 augustus 2013.

"Schijnbaar zonder reden kun je je plots vol liefde en licht voelen en enkele ogenblikken later, net zo onbegrijpelijk, kun je de indruk hebben dat je dit ineens kwijt bent en in de duisternis
geworpen wordt. Je zult zeggen: ‘Maar dat komt doordat de voorafgaande toestand slechts een illusie was!' Nee, deze was werkelijkheid, maar van een heel andere aard, een werkelijkheid die je niet voldoende naar waarde wist te schatten, anders had je je ingespannen om ze te bewaren. Juist daarna beland je in de illusie, door te denken dat je alleen bent, achtergelaten in de duisternis. De mens heeft heel weinig macht over de uiterlijke wereld, dat
spreekt voor zich, maar wat de innerlijke wereld betreft is hij almachtig. En aangezien je innerlijke wereld even uitgestrekt is als het universum, is het goed om er eens een bezoekje te
brengen, hem te ontdekken, dan zul je begrijpen dat je nooit alleen bent en dat je grote rijkdommen bezit, omdat je erfgenamen bent van de hemelse Vader en van de goddelijke Moeder, de Natuur."   Omraam Mikhaël Aïvanhov

Dagtekst van vrijdag 16 augustus 2013.

"Wat doen de meeste mensen anders dan op zoek gaan naar wat hun eigen belang dient?  Overal waar profijt te halen is, dringen zij zich op de voorgrond en alles wat hen geen geld, macht of prestige brengt, laten zij liggen. Je zult zeggen dat, als je zelf niet voor je belangen opkomt, niemand dat voor jou zal doen. Dat is waar, en het is belangrijk dat je je plaats vindt in de maatschappij. Maar wat je jouw belangen noemt kun je ook vanuit een ander gezichtspunt bekijken. Vraag jezelf niet voortdurend af: ‘Wat levert deze activiteit mij op?… Wat verdien ik ermee?… ’, maar richt deze vragen op een verhevener ideaal, op een spiritueler doel. Dat wil zeggen dat je je niet steeds moet afvragen wat het je opbrengt als je neemt, maar ook eens denkt hoeveel je wint door te geven. Inderdaad, hoe kun je winnen door te geven.... Want zodra je wilt werken voor anderen zullen de stromen, die je in beweging brengt, noodzakelijkerwijs op een dag bij jou terugkomen, en dan zul jij je ook enorm geholpen voelen. "    Omraam Mikhaël Aïvanhov