© Maus Sturmer

Heb jij dit nu ook of herken je dit? Vaak hoor ik onderweg een gesprek of een losse opmerking die me raakt, lees iets in de krant of zie wat op tv. Op zo’n moment komen woorden, gedachten of een gedichtje naar boven, waar ik niets mee deed of het gewoon weer vergat, omdat er net niets voorhanden was om het op te schrijven. Sinds onze reis naar Santiago werd de gedachte steeds sterker dat ik al die losse gedachten en ingevingen op moest schrijven. Het zijn de dagelijks dingen die gebeuren. Soms schrijf ik ook over dingen die ik in het verleden heb meegemaakt en opgeschreven, omdat ze nog dagelijks gebeuren en nooit veranderen in het leven. Wil je op een artikeltje reageren, wordt dan volger van deze rubriek of schrijf naar maus-sturmer@home.nl. Je kunt je ook aanmelden bij Twitter: @maussturmer. Teksten, verhalen, gedichten, foto’s en andere zaken op dit Blog zijn en hebben allemaal het copyright en eigendomsrecht van Maus Sturmer. Niets hiervan mag gekopieerd en/of gebruikt worden zonder schriftelijke toestemming van haarzelf. Komen er plaatjes en/of artikeltjes van derden in voor, wordt altijd het copyright erbij vermeld. In verband met privacy zijn sommige namen onder pseudoniemen vermeld.

woensdag 31 juli 2013

Sommige dagteksten wil ik graag doorgeven, dit zijn er een paar die mij heel erg aanspreken. Jou ook?

Ze zijn voor jong en oud geschreven.

Dagtekst van woensdag 31 juli 2013.

"Elke ochtend, vanaf zonsopgang, zendt de zon een overvloed aan gouden vonkjes de ruimte in, en wij mogen er onze geest, onze ziel, ons verstand, ons hart en ook ons fysiek lichaam mee vullen. Ons hele organisme kan van dit goud genieten, van het hoofd tot de voeten.
Er zijn verschillende soorten licht. Het licht dat ons zenuwstelsel en ons hele organisme het meest nodig heeft, is het licht van de zon vóór zonsopgang. Dit is het licht dat het meest subtiel, het meest spiritueel is, en het werkt ook in op ons fysieke lichaam. Dat is de reden waarom, indien wij weten hoe wij naar de zon moeten kijken, er zich een poort opent in onze
zonnevlecht en wij het licht beginnen te drinken. Het is als een reservoir dat zich vult met een kostbare kwintessens. Stroomt dit reservoir over, dan voel je slechts de behoefte om dit elixir uit te delen aan alle levende schepselen, en er bestaat geen grotere vreugde dan te geven wat je van de zon hebt ontvangen."   Omraam Mikhaël Aïvanhov

Dagtekst van zaterdag 27 juli 2013.

"Leer de mogelijkheden die je hebt om je overal vrij naartoe te bewegen waarderen. Wanneer het nodig is om, voor jezelf of voor iemand anders, ergens heen te gaan, zeg dan niet dat je lopen vervelend vindt of dat het je vermoeit, wees niet zo lui, ga er heen! Anders zul je later met spijt terugdenken aan de tijd dat je je makkelijk kon verplaatsen. En dank de Hemel dat je nog rechtop en actief kunt zijn! Wacht niet tot je knie, je enkel of je voet pijn doet om het te
begrijpen, tenslotte is het feit dat je je kunt verplaatsen een voorrecht. Wees iedere dag erkentelijk voor de mogelijkheid van te komen en te gaan, en deins niet terug voor inspanningen."   Omraam Mikhaël Aïvanhov
Dagtekst van vrijdag 26 juli 2013.

"Je hebt besloten aan jezelf te gaan werken, je spant je in en je doet oefeningen. Maar na een tijdje word je moe, want op den duur wordt dit eentonig en vermoeiend. Ja, inderdaad, volharden in je inspanningen is moeilijk, maar ermee ophouden heeft grote nadelen. Nemen we het voorbeeld van een automotor. Om hem aan te zetten moet je een bepaalde hoeveelheid energie verbruiken. Stop je en zet je de motor uit, dan moet je opnieuw dezelfde hoeveelheid
energie aanwenden om hem weer te starten. Maar nu vernuftige mensen een middel hebben gevonden om de auto te stoppen zonder de motor af te zetten, start hij veel sneller. Is dit niet iets om over na te denken en er conclusies uit te trekken? Zodra je een innerlijk werk bent begonnen mag je er niet mee stoppen: ben je moe, matig je inspanningen een beetje, maar houd je ‘motor’ draaiende. Dat zal je veel moeite besparen op het moment dat je spijt hebt dat je je zo in luiheid hebt laten gaan, wanneer je het werk weer wilt hervatten."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Dagtekst van maandag 29 juli 2013.

"Alsof zij alle gevaren die de toekomst van de mensheid bedreigen voorvoelen, zeggen veel mensen dat het hun grootste zorg is om te werken voor de komende generaties. Wanneer zij werkelijk willen werken voor de toekomstige generaties, laten zij dan eerst nadenken over de manier waarop zij kinderen op de wereld zullen zetten, dit is veel belangrijker dan zich te bekommeren om de materiële omstandigheden waarin deze zullen leven. Heden ten dage, dat moet gezegd, interesseren steeds meer dokters, verpleegsters en psychologen zich voor de zwangerschapsperiode. Het is een grote vooruitgang wanneer men toegeeft dat reeds in de
schoot van de moeder het kind een bewust wezen is, waarmee de moeder in contact kan treden en het beïnvloeden. Maar de vrouwen zijn zich nog niet voldoende bewust van hun macht voor de toekomst van de aarde. Zij zijn veel sterker dan alle materiële middelen die men kan inzetten om de gevaren die deze toekomst bedreigen het hoofd te bieden. Inderdaad, er is iets wat zij niet weten: de toekomst van de mensheid ligt in hun handen. Daarom moet de moeder, gedurende de negen maanden dat zij het kind draagt, via de gedachte, het gevoel en met de hulp van de vader van het kind, zich inspannen om een wezen te vormen dat later in staat zal zijn vrede, harmonie en licht te brengen."   Omraam Mikhaël Aïvanhov

Dagtekst van zondag 28 juli 2013.

"Geboren worden betekent een lichaam krijgen, en het werk van een discipel van een spiritueel onderricht bestaat erin van dat lichaam de materie van zijn werk te maken. Gedurende jaren getroost hij zich inspanningen, legt zichzelf een discipline op, en langzaamaan zuivert en verlicht hij ieder deeltje van zijn wezen dat hij met nieuwe trillingen bezielt. De ziel en de geest zijn in essentie goddelijk, zo kennen en manifesteren zij zich boven, in de wereld die de hunne is, maar zij moeten zich ook beneden kennen en manifesteren door middel van de materie van het fysieke lichaam. Dit is het grootste
mysterie van het bestaan. De Ingewijden hebben dit voorgesteld door het symbool van de slang die in haar eigen staart bijt: het hoofd, het Hoger Zelf, de geest, moet zich manifesteren via de staart, het lager Zelf, de materie. De geest, die daarboven is, die alwetend en almachtig is, moet zich in de materie kunnen zien als in een spiegel. Dat is het doel van de Inwijding: erin slagen om de materie te transformeren, zodat zij aan de geest diens eigen beeld kan weerspiegelen. "   Omraam Mikhaël Aïvanhov

Geen opmerkingen:

Een reactie posten