Levensverhalen van jou en mij: Harmonie in je leven brengen

Levensverhalen van jou en mij: Harmonie in je leven brengen: Vandaag een prachtige tekst over het woordje 'Harmonie in je leven'. Juist omdat ik afgelopen   9 dagen in volledige disharmonie heb...

Levensverhalen van jou en mij: Zelfmoord, Euthanasie en uitzichtloze situaties

Levensverhalen van jou en mij: Zelfmoord, Euthanasie en uitzichtloze situaties: Schaam u nooit voor wie en hoe u bent geweest in moeilijke tijden, Wees trots op wie en wat u nù bent geworden. Vanmorgen, na de m...

Levensverhalen van jou en mij: De Sara boekjes en de Wet van Aantrekking, wat is ...

Levensverhalen van jou en mij: De Sara boekjes en de Wet van Aantrekking, wat is ...: Vaak vraag ik mij af wat is waarheid? Mijn waarheid hoeft niet altijd de uwe te zijn. Het is maar vanuit welke hoek je het bekijkt. Wann...

Geduld en communiceren met dieren

Niets is moeilijker dan geduld hebben, vind u niet? Het liefste wil ik alles gisteren nog laten gebeuren. Toch merk ik nu ik TM beoefen dat ik me daar veel rustiger en prettiger voel. Rust van binnen heb en ook met plezier voor mediteren ga zitten. Vreemd, voorheen wilde ik geen tijd nemen voor meditatie. Je moest je leeg maken, je moest van alles en niets ervan lukte me. Misschien omdat bij deze methode niets moet, lukt het juist wel en doe ik het zelfs met plezier. Het geeft en voelt rustig in mezelf. Zelfs het schrijven gaat gepaard met geduld en rust.

Vanmorgen had ik wel een heel bijzonder beeld tijdens de meditatie. Voor de deur, op de vloermat, zag ik ineens twee munten van € 2 liggen. Langzaam vielen er steeds meer op de mat. Tot het opeens een stroom van munten werd, reikend tot boven het dak. Stom verbaast stond ik er naar te kijken. Voelde blijheid van binnen en ieder die om me heen woonde mocht er van mee genieten. Het bleef stromen. De berg werd ook niet kleiner, hoewel de mensen om me heen er ook van mochten pakken.

Duidelijk merkbaar is dat ik sinds de algehele breuk, sowieso rustiger en geduldiger ben geworden. Ik wilde zo graag iemand vinden die echt van mij zou houden. Deze laatste weken ben ik daar totaal niet mee bezig. Meer met mezelf om alles te verwerken en met de cursussen TM en communiceren met dieren. Dat laatste roept tegelijkertijd in mezelf ook wat weerstand op. Waarom? Geen idee. Misschien omdat ik steeds meer dingen uit het verleden naar boven krijg, waardoor ik mijn hart enigszins gesloten heb voor dieren. In TM deel 3, schreef ik hier al over. Zo zijn er dieren verloren door ziekte of omdat ze naar een ander adres moesten. Berry moest dan weer voor maanden naar het ziekenhuis en met drie kinderen, werk en beesten een bijna onmogelijke taak. Bij zes operaties ging het niet om een paar dagen, maar twee tot drie maanden ziekenhuisopname. Ik wilde het liefste twee keer per dag naar het ziekenhuis. Met drie kinderen was het al zwaar om in te plannen, evenals met het werk. Daarna volgden nog maanden revalidatie. De kinderen kwamen al veel aandacht tekort, laat staan de dieren. Er was nergens tijd voor, Berry ging vóór alles in die jaren. Echter het afstand moeten doen veroorzaakte ook veel pijn en vooral weer schuldgevoelens op. Dit ging niet om één operatie, maar zeven in vijftien jaar, die heel veel energie en inzet vroegen van ons en de kinderen en ieder moest dat op zijn/haar eigen wijze verwerken. De laatste operatie in 1976 was de ergste. Het been van Berry werd stijf gezet. Drie maanden in het ziekenhuis en met twee zaken ernaast, ik wist niet meer hoe het te redden. Soms steeg de wanhoop tot grote hoogte. Mijn vriendin uit Groningen kwam de eerste week voor hem zorgen. De twee zaken werden door haar toenmalige man samengevoegd door één zaak in twee te splitsen, zodat ik het allemaal zelf in handen kon houden. Mijn oudste dochter van 12 hield zolang het kleinste zaakje in handen, wat nu nog steeds een soort schuldgevoel oplevert. Zij was pas 12 en deed het zo knap en goed. Geen cent ontbrak. Op dat moment vond ze het leuk. Zij had een week vrij van school gekregen, zodat ik een oplossing kon vinden. Tegelijkertijd vond ik de verantwoording te groot en voelde me schuldig dat een kind moest helpen in plaats van te spelen met vriendjes en vriendinnetjes. Zij wilde het graag doen, maar of het goed was? Ik heb er haar nooit meer over gehoord. Zij zorgde ook altijd goed voor haar broertje. Die twee waren vier handen op één buik. Dat is tot een paar jaar geleden zo gebleven. Onbegrijpelijk voor mij is dat ze nu niets mee met elkaar te maken willen hebben. Echter dit heb ik bij hen gelaten. Ieder mens maakt keuzes en als de ander daar commentaar op gaat geven, zit er al iets scheef. Beiden zijn er volgens mij niet echt gelukkig onder en de toekomst zal moeten uitwijzen of zij ooit weer samen dat stuk terug kunnen vinden, dat zij samen hebben gedeeld.

Het communiceren met dieren loopt dus nog steeds niet zoals het moet. Ook hier geldt dus het

woordje ´geduld´. De eerste twee dagen, nadat ik terug was gekomen van de eerste cursusdag, zag ik geen van de drie katten meer. De grijze en zwarte waren spoorloos, terwijl ze voordien dagelijks in de serre lagen. Wat was er aan de hand? Ik ben er tot nu toe nog steeds niet achter. De grijze kwam pas twee dagen later weer op zijn krabpaal liggen. De zwarte zag ik vandaag pas weer voor het eerst in zijn eigen stoel liggen. Wat is de weerstand dat ik niet echt de moeite neem om er achter te komen wat ze echt willen. Misschien wil ik het niet eens weten? Heb geen flauw idee en laat het maar even voor wat het is. Zal vast een dezer dagen duidelijk worden. Vreemd, hierin heb ik ineens heel veel geduld om contact te leggen, terwijl andere dingen niet vlug genoeg gaan. Is dat misschien omdat ze iets zullen zeggen wat ik niet waar wil maken of iets wat ik niet wil horen? De tijd zal het uitwijzen.

Vanmorgen merkte ik dat ik toch wel een beetje opzag tegen komende feestdagen, om deze opnieuw alleen door te brengen. Natuurlijk kun je op een datingsite gaan staan, maar ergens voel ik dat dit niet de weg is. Wat ik zoek is voorlopig gewoon een leuke vriendschap. Iemand die ook spiritueel is, maar niet zweverig. Het is belangrijk dat hij heel goed kan dansen, zodat hij veel de vloer op wil, van spelletjes houdt, serieus is maar toch veel lacht en vooral goudeerlijk is. Ik doorzie leugens direct, maar wens er niet meer mee geconfronteerd te worden.  En natuurlijk moet het klikken, zelfs al is het maar in een vriendschap. Jeetje, zou zo'n wonder bestaan. Deels wel, dat heb ik ervaren. Die hield zelfs ook nog van fietsen en fotograferen. Allemaal dingen die we samen konden delen. Alleen kon en wilde hij nog steeds niet zijn eigen goudklompje in zijn ziel ontdekken. Misschien ooit op een dag? Wie weet. Ik hoop het voor hem.

Dus ga ik er maar vanuit dat ik al die dingen, ook tijdens de feestdagen, alleen moet doen. Gek hé, ik zit er niet echt meer mee. Heb geleerd dat het leven komt zoals het is. Zag ik voorheen heel erg op tegen de eenzaamheid, sinds ik mezelf steeds beter heb leren kennen en weet wat ik wel of niet wil, is het goed zoals het is. Zelfs alleen zijn met de komende feestdagen. Ik ben er van overtuigd dat er vast wel iets leuks voor de dagen wordt georganiseerd. Misschien doe ik het zelf wel.  Op de danszaal zijn we met een leuke groep mensen, allemaal alleenstaanden. Zeker een idee om over na te denken. Allemaal wat eten meebrengen. Wie weet, want ieder heeft ook zijn of haar kinderen waar ze rekening mee moeten houden. Nu nog even geduld opbrengen tot we elkaar weer zien, om het idee op tafel te leggen. Ik wens u een mooie dag vol liefde en zonneschijn. Maus 

Dagtekst van vrijdag 15 november 2013.
"Besef je wel hoezeer iedere beweging van ongeduld waar je je in laat gaan, de manifestatie van al je goede eigenschappen schaadt? Nee, dat besef je niet… Wees dus waakzaam, en zodra je voelt dat woede of ergernis je overweldigen, maak het stil vanbinnen, haal diep adem om alle krachten van vrede, harmonie en licht samen te roepen die je zullen helpen om de beste houding te vinden. Werken met de adem is zo belangrijk! Daarom kun je ook, wanneer
je ‘s morgens de ademhalingsoefeningen doet, vanbinnen het woord ‘geduld’ herhalen, en je van de betekenis, de vibratie en de aura ervan laten doordringen. En terwijl je dit woord
uitspreekt, voeg er een betekenisvol beeld bij dat de kracht ervan vergroot, zodat die kracht uiteindelijk je hele bewustzijn doordringt. Dan zul je je werkelijk meester voelen worden over
jezelf."      Omraam Mikhaël Aïvanhov

Levensverhalen van jou en mij: Transcendente Meditatie, deel 3 maandag en dinsdag...

Levensverhalen van jou en mij: Transcendente Meditatie, deel 3 maandag en dinsdag...: Inzicht in mezelf Even voor ik naar de TM reed, voor de tweede cursusdag op maandag, kreeg ik een inzicht betreffende mijn verhaal gister...

Uittredingen - Astrale reizen en Paranormale ervaringen van Maus Sturmer: Goede en slechte entiteiten (overledenen)

Uittredingen - Astrale reizen en Paranormale ervaringen van Maus Sturmer: Goede en slechte entiteiten (overledenen): Velen denken dat overledenen dood zijn. Niet meer bestaan. Anderen weten dat zij wel verder leven en ook veel dichter om ons heen zijn dan we beseffen. Op aarde leven goede en slechte mensen. De laatsten zijn meestal niet in staat om zich na hun overlijden naar het licht te begeven en blijven om ons heen hangen. Kunnen de aarde niet loslaten. Hier proberen zij nog steeds ons te beïnvloeden met hun slechte daden.

Gedicht van Sinterklaas en een collum over sinterklaas van Jan Schils in België

Vanmiddag kreeg ik dit gedicht binnen vanuit Aruba. Vind het zelf prachtig en wil het u zeker niet onthouden. Mocht u hier achter staan, mail het door, zodat het gezeur over zwarte Piet stopt en de kinderen hun geloof in zwarte Piet niet hoeven op te geven.
Ingezonden brief van Sinterklaas.

 "Beste Nederlanders, Medelanders,

Ik zit hier, heerlijk in mijn kasteel in Madrid.
Maar van het volgende begrijp ik... geen sikkepit.
Ook Sinterklaas gaat tegenwoordig digitaal.
Oké, ik ben oud en snap het niet allemaal.

Wat is daar nu opeens aan de hand?
Wat verneem ik nu over jullie kleine kikkerland?
Willen sommigen van jullie mijn pieten niet meer?
Ik zou bijna zeggen "Daar gaan we weer"!

Elk jaar om deze tijd, geloof het of niet.
Begint er ergens, iemand altijd te zeuren over zwarte piet.
Hij zou een neger zijn, "een slaaf", en bovenal ZWART !
Ik heb het met dit verhaal nu echt wel gehad.

Mijn pieten zijn allemaal stuk voor stuk , zowaar ik hier zit,
allemaal hartstikke, heel erg, ontzettend WIT !
Maar die mannen klimmen en klauteren, heel diep in de nacht.
Door schoorstenen heen, want jullie hebben al "zo lang gewacht".

Zo'n schoorsteen is van binnen echt heel erg smerig en vies.
Daar moet je eens over nadenken is mijn devies !
Niks negers, zwartjes, slaven of de verkeerde kleur.
Allemachtig, elk jaar weer dat gezeur!

Het is te makkelijk om hier te zeggen,
maar wil dit ook eens bij jullie neerleggen :
Heeft Sinterklaas OOIT wat gezegd, of geschreven
Waar respect voor elkaars tradities is gebleven ?

Moslims vieren elk jaar weer hun ramadan,
Een periode van bezinning, waar ik me wel in vinden kan.
Ik zeg dan toch ook niet hiervandaan
Dat zij de economie naar de sodemieterij laten gaan ?

Bijna een maand overdag zonder drinken, en eten,
Ik vind het goed, de moslims moeten het zelf weten.
Ik heb respect voor de mensen die bezinnen,
Alleen zou ik er zelf nooit aan beginnen.

Een Marokkaan vindt men in het algemeen een crimineel,
Ze zijn er wel bij, maar dat is ECHT niet veel.
De Marokkanen die ik zelf heb leren kennen
Kunnen gewoon niet aan die "gekke" Hollanders wennen.

Of Polen, gekomen naar Nederland om de kost te verdienen.
Breken in, stelen, of rijden weg zonder te betalen voor de benzine.
Werken in Nederland, ook mensen met een hart van binnen,
Alleen maar werken om te zorgen voor hun gezinnen

Dan komt het, het grote hangijzer,
Let goed op, misschien wordt je wat wijzer...
Surinamers, afrikanen of afkomstig van de Antillen,
Willen eigenlijk precies wat wij zelf ook heel graag willen.

Sommige van die mensen met een andere kleur.
Hebben niets te doen, en vervallen in gezeur.
Elke keer weer, om deze tijd van het jaar,
is het gezeur van de gekleurde mensen daar.

Piet is zwart, een slaaf en neger.
Nou, lieve mensen je hersens kunnen niet leger.
Piet is traditie, zoals Keti-Koti of de herdenking van Anton De Kom
Dus doe nou eens rustig,en reageer niet zo dom !

Gedraag je niet als een onbegrepen mens.
Dat, is vast niet echt jouw liefste wens.
Verdraagzaamheid, liefde, begrip en gedogen.
DAT is waar we in Nederland op kunnen bogen.

Respect voor waardes, cultuur en religie.
Dat heb ik zelf gezien, gewoon op de televisie!
Ik hou van alle mensen, wat voor kleur dan ook geschapen.
En jullie, gaan gewoon als makke schapen.

Elkaar affikken, beledigen, en zeuren over discriminatie.
Hou toch eens op! Wordt serieus, leef mee in deze natie.
We verwelkomen elke kleur, geslacht en cultuur!
Nu ophouden met het gezeik! Anders kost het me weer een uur!

Ik adviseer licht, lucht, liefde, leven, loslaten.
Dan wordt het allemaal harmonie, dat krijg je vanzelf in de gaten.

Dus: NOKKUH nou, in Nederland,

Anders neem ik ZELF de roe ter hand!

Een hele boze Sinterklaas."

Overgenomen van SenNetMagazine   11 november 2013

Column Jan Schils: Handen af van Zwarte Piet!

Moeten Sinterklaas en miljoenen kinderen het binnenkort zonder Zwarte Piet stellen, zoals een duidelijke minderheid het wil? Deze vraag houdt heel Nederland - en in mindere mate ook Vlaanderen - dezer dagen in de ban. Ongetwijfeld zal de discussie in het zicht van 6 december weer fel oplaaien. Onze columnist Jan Schils valt van de ene verbazing in de andere en doet zijn zegje

Droom ik of is deze collectieve zotternij werkelijkheid?

Blijf met je handen af van dit onschuldige kinderfeest. Waar zijn we mee bezig? Dat vraag ik me af. Zelfs het 'Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding' (CGKR) in Brussel is van oordeel dat bij de figuur van Zwarte Piet geen sprake is van opzettelijk of strafbaar racisme. Dan zou je in feite maar een enkele conclusie moeten trekken: blijf met je handen af van dit onschuldige kinderfeest. Er zijn genoeg andere echte problemen in de wereld om je druk over te maken, vind je niet?

Symbool van de terugkeer naar slavernij?
De commotie over Zwarte Piet begon enkele weken geleden. Toen veegde de Jamaicaanse Verene Sheperd de vloer aan met Zwarte Piet in een Nederlands radioprogramma. Sheperd is een 'experte' die wel eens klusjes voor de Verenigde Naties (VN) opknapt op het gebied van racisme en mensenrechten. "Ik vind de figuur van Zwarte Piet ronduit beledigend. Hij is het symbool van een terugkeer naar de slavernij en moet verdwijnen", zo gaf ze ten beste.

Zwarte Piet al langer onder vuur.

Al decennia lang ligt Zwarte Piet bij een fanatieke minderheid zwaar onder vuur. Sheperds kritiek was in feite niet nieuw. Al decennia lang en vooral de laatste dertig jaar, ligt Zwarte Piet in Nederland bij een fanatieke minderheid zwaar onder vuur. Die produceert echter zoveel lawaai dat men zou vergeten dat de Nederlanders van jong tot oud in overgrote meerderheid achter de Sint en zijn knecht ('assistent' voor de critici) staan.

Piet krijgt steun van miljoenen.
Nederland was in rep en roer na de uitspraak van Sheperd. De reacties bleven niet uit. Binnen de kortste keren ondertekenden enkele honderdduizenden Nederlanders een petitie ten gunste van het voortbestaan van Zwarte Piet. Op Facebook gaven meer dan twee miljoen mensen te kennen deze petitie te steunen. Ook in Vlaanderen volgden enkele duizenden mensen het Nederlandse voorbeeld.

VN reageert geschrokken.

De Mensenrechtenraad van de VN haastte zich de gemoederen te bedaren. Bij de Verenigde Naties schrokken ze zich een hoedje. Temeer omdat radio- en tv-stations niet alleen in Nederland, maar over de hele wereld tot in Australië en Nieuw-Zeeland toe (waar veel Nederlanders wonen), het bericht rondstuurden dat de Volkerenorganisatie voorgoed van Zwarte Piet afwil...

De Mensenrechtenraad van de VN haastte zich dan ook in de persoon van Xabier Celaya (lid van deze raad) de gemoederen te bedaren: "Mevrouw Sheperd werkt op vrijwillige basis voor de VN en wordt ook niet door de Volkerenorganisatie betaald. Ze heeft in eigen naam gesproken. Het is nooit de bedoeling van de VN geweest om de figuur van Zwarte Piet te verbieden."

Maar de bal was al aan het rollen.

Maar het kwaad was inmiddels geschied en de bal ging - geholpen door de Nederlandse gewoonte dat iedereen, gevraagd of ongevraagd zijn of haar mening verkondigt - aan het rollen. Werkelijk iedereen, voor- of tegenstander, voelde zich geroepen iets over dit "geweldige" (!) probleem te verkondigen. Niet alleen politici en de media, maar alle organisaties, verenigingen, psychologen, psychiaters, pastoors en dominees, tot gewone mannen en vrouwen, jongens en meisjes, reageerden via de sociale media of anderszins. Voor- en tegenstanders van Zwarte Piet bestookten elkaar met haatmails en dat nationale spelletje wordt - zij het op een lager pitje - nog steeds voortgezet.

Op straat voor Zwarte Piet.

In Den Haag kwam het, op initiatief van de 16-jarige Mandy Roos, tot een betoging van honderden mensen voor het voortbestaan van Zwarte Piet. Mandy Roos had de betoging trouwens op het getouw gezet, omdat ze het zo sneu vond voor haar 9-jarig zusje als Zwarte Piet zou verdwijnen...

Wat is nu eigenlijk het probleem?

Ze vereenzelvigen dat alles met slavernij en racisme... Waarrond draait "het" probleem van Zwarte Piet? Dat is met veel omhaal maar eigenlijk zeer eenvoudig uit te leggen. De tegenstanders willen af van diens pofbroek, maillot, smetteloos witte molensteenkraag en vooral van diens zwart kroeshaar en zwart gemaakte gezicht. Ze vereenzelvigen dat alles met slavernij en racisme... Dat Sinterklaas - volgens de legende - na zijn aankomst in Spanje vanuit het Turkse Myra- de Moorse edellieden in dat land uit hun slavernij bevrijdde, in ruil waarvoor zij hem sedertdien enkele weken per jaar helpen cadeautjes aan brave kinderen te bezorgen, kan deze opponenten niet vermurwen.

Vooral mensen uit Suriname, Curaçao en de Nederlandse Antillen zien die uitleg niet zitten en voelen zich geviseerd. Ze worden daarbij vooral gesteund door mensen uit het progressieve kamp in Nederland.

Belgisch compromis voor Zwarte Piet?

Intussen gaan er (of je het nu gelooft of niet) stemmen op die neigen naar een typisch Belgisch compromis. Men wil immers het gezicht van Zwarte Piet bruin, rood, geel, groen of blauw maken om maar een paar kleuren te noemen. Bruin en geel zijn inmiddels al van het toneel verdwenen wegens 'racistisch'... Ook zou de 'Piet-nieuwe-stijl' een meer eigentijdse kleding moeten krijgen. Voor de rest zou er niet geraakt mogen worden aan dit aloude (culturele) volksgebruik.

Nog zotter ...

De Nederlandse Post maakt het nog bonter. Uitgerekend de Nederlandse Post maakt het nog bonter. Ze komt (en dat is geen aprilgrap of Belgenmop) uit met een reeks speciale Sinterklaaspostzegels waarop Zwarte Piet een paars (!) gezicht heeft en Sinterklaas op zijn paard zit met een schoen waarin een winterwortel zit! "We hebben bewust voor een andere kleur voor het gezicht van Zwarte Piet gekozen en dat heeft niets te maken met de huidskleur van de knecht van de Sint", maakt het postbedrijf zichzelf en de publieke opinie wijs.

Toch nu al nieuwe Piet.

De enorme opwinding heeft er intussen wel toe geleid dat verschillende Nederlandse steden en dorpen hebben laten weten dat zij Zwarte Piet volgend jaar willen aanpassen aan de "tijdsgeest". Sommige willen dat dit jaar al doen. Hoe? Dat blijft een verrassing...

Vlaamse Alice slaat de spijker op de kop.

Talloze mensen hebben de laatste weken op tv, radio, in de kranten, op Facebook en andere sociale media gereageerd op de aanvallen op Zwarte Piet. De overgrote meerderheid bleek pal achter hem en zijn zwart gemaakt gezicht te staan.

Onder de honderden reacties die mij onder ogen kwamen, heb ik die van een zekere Alice Holemans uitgekozen, die mijns inziens de spijker op de kop slaat. Ze verwoordt op magistrale wijze waarop het in dit soms verhitte debat werkelijk aankomt:

"Toen ik nog een klein meiske was, zo ergens in de jaren vijftig van de vorige eeuw, kwamen de 'Congoboten' aan in Antwerpen. Dagelijks kwam ik 'zwarte mannekes' - zoals ze toen genoemd werden- tegen. Ik zei hen huppelend goeden dag, zoals mijn pa het me geleerd had. En zij begroetten mij vriendelijk terug, waarschijnlijk zoals hun pa het hen had geleerd.

Toen werd het winter. De kleine kinderhartjes klopten vol verwachting. Ook het mijne, want Sinterklaas ging komen. En op een schone dag was hij daar. De eerbiedwaardige grijze Sint stond er met aan zijn zijde een vrolijke knecht, Zwarte Piet genaamd.

En kunt u nu geloven dat er dat er geen enkel, maar dan ook geen enkel haartje op mijn krullenbol ook maar even een gelijkenis zag tussen mijn 'zwarte vrienden', die ik geregeld tegenkwam en deze zwart geschminkte vrolijke knecht?

En nu, ettelijke Sinterklazen later, in een wereld waar mensenrechten dagelijks worden geschonden, waar oorlogsstokers hun gangetje kunnen gaan, waar vervolgingen en martelingen nog dagelijks kost zijn, waar gekoloniseerde inheemse volkeren moeten vechten voor hun soevereine rechten, wordt dit plotseling een item voor de Verenigde Naties!

Ik zou hard lachen, moest het niet zo triest zijn."

Column Jan Schils

Week- en dagbladjournalist Jan Schils bericht en duidt al 30 jaar de Europese en Belgische economie en financiën. Onder meer voor transport, energie en milieu.