Heb jij dat nu ook of herken je dit?

2012 Het jaar van opstanding, kiezen voor vrijheid en liefde

2012-03-01T10:33:00.004+01:00

2012 Is het jaar van opstand tegen heersers. Daardoor is het in de wereld, waar heersers het nog voor het zeggen hebben, overal oorlog. Men neemt het niet meer. Vrijheid van meningsuiting, vrijheid om te mogen zijn wie je bent. Vrijheid om gehoord te mogen worden en acceptatie van wie je bent.

2012 Is het jaar van de opstanding voor de vrije meningsuiting en samenwerking. Houden van elkaar zonder eisen en voorwaarden. Luisteren naar de wensen van de ander. Dit gebeurt niet alleen in het groot, maar ook in het klein. Dit jaar zullen vele scheidingen volgen van mensen die te lang onder het juk van de ander hebben geleden en zich nu vrij durven maken. Wat in het groot in de wereld gebeurt, zal dit jaar ook in veel gezinnen gaan gebeuren, waar onderdrukking, macht of andere negatieve invloeden jarenlang van kracht zijn geweest. Vooral bij mensen waarvan men het juist niet verwacht. Waar geen vrijheid van meningsuiting heerst en de mond wordt gesnoerd. Waar het eenrichtingsverkeer is en alleen enkele kleine dingen nog maar binden.

Waar weinig of geen liefde is, maar strijd is om de macht. Pas als men zich vrij heeft gemaakt van deze diepe angst en eenzaamheid, die men jarenlang heeft ondergaan in een relatie, zal men zich vrij voelen en gaan zien wat goed of slecht was.

Dat houdt niet in dat er van geen fouten zijn gemaakt door de ander in een relatie, integendeel. Ruzie maak je met twee. Er is er altijd één die uitlokt en de ander gaat er op in. Zo werken ruzies. Ieder weet in zijn of haar relatie wie de uitlokker is. “Nee” zeggen tegen alles is al uitlokken van ruzie. Niemand wenst langer met ruzies te leven en in vrede schijnen veel mensen niet samen te kunnen zijn, omdat macht en angst bij de heerser de overhand heeft.

Angst heerst in veel relaties. Angst om voor vrijheid te kiezen. Angst om alleen te blijven, angst om de donkere boze wereld in je eentje tegemoet te lopen. Maar angst is de grootste negatieve invloed die jezelf kunt geven. Gooi weg die angst. Kijk frank en vrij de wereld in als je keuzes wilt maken. Er is altijd iemand naast je die van je houd. Dat is het grootste geschenk van vrije keuze.

Ik heb in mijn leven twee wijze leermeesters gehad. De eerste liet me dagelijks voelen, horen en zien wat een diepe liefde voor elkaar betekent. Ik mis het nog dagelijks, ondanks de grootste armoede die wij leden, zijn oorlogstrauma's van het Jappenkamp en zijn lange ziekbed.

De tweede leerde mij met geld omgaan, maar ook hoe negativiteit en angst je leven beïnvloeden. Hij leerde mij voor mezelf kiezen, juist door zijn keuzes waar ik niet achter kan staan. Is hij daardoor een slechter mens? Nee, gewoon anders met andere normen. Ook dan ben je op jouw manier een wijze meester. Misschien heeft hij zich ooit voor zijn geboorte ten dienste gesteld aan het Universum, om mij te leren kiezen voor mezelf, al gaat zoiets altijd met verdriet gepaard.

De vraag wat is belangrijker geld of liefde, is voor mij de laatste. Geld is fijn om te hebben om er leuke dingen mee te doen, maar Liefde is iets dat krijg je als geschenk. Ieder mens heeft goed en slecht in zich. Ieder mens heeft kwaliteiten, het is alleen; wat heeft de overhand. Maakt het hem tot een slechter mens omdat geld boven liefde gaat? Nee zeggen tegen zijn partner, is dat voor hem makkelijker dan iets doen wat de ander plezier doet? Misschien is het juist zijn angst om te verliezen, wat hij in werkelijkheid nooit heeft bezeten. Geld is stoffelijk, liefde is veel moeilijker geven als je het op dat niveau niet kunt voelen. Het is maar waar je voor kiest in je leven. Mijn keuze weet ik al. U ook?

2012 Is het jaar van keuzes;

Vrijheid of onderdrukking

Positief denken of in angst blijven leven

Vrijheid van meningsuiting

Vrijheid van voelen en kiezen wat goed is voor jou.

Ik weet wat ik kies, jij ook?

Engelenkaarten, afvallen, genieten van het leven en de dagelijkse gedachte

2012-02-23T10:31:00.011+01:00

Vanmorgen trok ik weer eens een Engelenkaart. Hoe gek het ook klinkt, ze kloppen altijd en drukken je weer even met je neus op de feiten waar je mee bezig bent. Ik trok de kaart “Engel van wijsheid.” Het is een mooie kaart die je weer even laat zien waar je staat in het leven. Zij/hij leert ons dat alle wijsheid in onszelf zit en dat we het deurtje alleen maar open hoeven te maken. Het staat altijd zo eenvoudig in de boeken beschreven, maar soms denk ik weleens; Ho even! Hoe maak ik dat deurtje open als ik boos ben of gespannen? Verdrietig ben of pijn heb? Vervelend en ellendig voel? Als ik me lekker voel lukt het nog wel om bij mezelf te blijven en te ontspannen, hoewel dat al niet eenvoudig is. Maar hoe te doen als ik niet goed in mijn vel zit? Dan gaat het niet eens alleen om de innerlijke, maar ook om de uiterlijke wijsheid. Hoe gezond wil ik leven en zijn? Hoe gezond wil ik eten.

Dit laatste is heel moeilijk. Als ik alleen al zie bij het programma Radar van afgelopen maandag, wat er allemaal in ons voedsel wordt gestopt, dan zou je als je goed nadenkt niets meer willen eten. Toch doen we het zonder nadenken. Het is allemaal zo lekker. Niets mis mee hoor. Naast onze goede gewoontes, mogen er ook slechte zijn, als het met mate is. En wie ben ik, die het zegt. Ik ben dol op snoepen en weeg nog altijd 14 kg. te zwaar. Op mijn toilet heb ik een boekje liggen; ‘denk je slank’. Bij een langere zit steek ik altijd eerst een wierookstokje aan. Het ruikt zo lekker en je zit meer ontspannen. Ik neem dan even de tijd voor mezelf en lees dit boekje. Het gaat met stukjes en beetjes en als ik in de loop van de dag op de gedachte uit dit boekje doorga, merk ik de volgende ochtend dat er altijd weer één of meer ons is verdwenen op de weegschaal.

Maar…….., dan komt de valkuil. Ach, ik ben weer een paar ons kwijt, geweldig. Voel me misschien iets minder lekker en eet prompt mijn buik weer rond met verkeerde dingen. Een cyclus waar je moeilijk doorheen komt, hoogstens met ijzeren discipline. En heb ik die? Soms wel, vaker niet. Nu kreeg ik vandaag de dagelijkse gedachte binnen:

Als je ergens het lef niet voor hebt, doe het dan zonder lef.
Jan Koen

Ik vraag me dan af of ik echt lef heb om door te zetten en bijvoorbeeld af te vallen. Als ik met het laatste begin, bedenk ik allerlei excuses om te blijven genieten van het laatste, kortste stuk van mijn leven. Ik ben 70. Moet ik nu zo nodig? Op het moment dat ik al die mooie slanke lijfjes tegen kom denk ik; “Ja, ik wil”. Gelukkig het duurt maar kort en even later ontdek ik weer dat ik mezelf toch wel mooi vind. Men schat mij nog geen 70. Ik dans, fiets naar Santiago en schrijf mijn verhaaltjes. Ik geniet ervan om met mijn camera in de natuur te zwerven. Kan nog steeds in mijn oude autootje rondsukkelen. Op de binnenwegen stoppen waar ik wil om mijn camera te laten genieten van al het moois om me heen. Vanaf volgende week ga ik nog leren bridgen en een andere cursus volgen, meer op het spirituele vlak. Misschien hoort dit alles bij mijn wijsheid. Blijven wie en zoals ik ben. Een mens met fouten en gebreken, met liefde voor mezelf en de ander. Mijn wijsheid is misschien wel; blijf zoals je bent, en wat beter kan, verbeter je alsnog, want elke dag is er één om meer wijsheid te leren. Meer inzichten te ontvangen.

Als je nog zoveel dagelijkse geschenken krijgt, wie ben ik dan om te moeten afvallen. Ik doe de dingen liever zonder lef en geniet van elke minuut die ik nog geschonken krijg. Want het leven is een geschenk, dat heb ik afgelopen jaren geleerd. Na de dood van Berry, mijn man, wilde ik ook dood. Met hulp van anderen en familie heb ik geleerd het verleden met al zijn verdriet los te laten. Hoe waardevol mijn leven nog is, hier op aarde.. Hoeveel ik nog mag en kan doen. Hoeveel ik blijkbaar nog voor anderen beteken. Ik had geen lef meer om te leven destijds. Nu leef ik zonder lef en geniet van elke seconde, zelfs op de verdrietige momenten. Misschien is dat ook wel wat mijn Engel van wijsheid mij vandaag weer geeft. Dit verhaaltje en het inzicht dat ik blij ben dat ik leef. Zelfs al weet ik dat het leven hierna nog mooier en beter zal zijn. Ik leef nú hier op aarde en wil deze laatste, waardevolle jaren besteden met veel wijsheid en inzichten. Met liefde voor anderen en voor mezelf. Met plezier in alles wat ik doe.

Wilt u deze verhaaltjes blijven volgen en automatisch bericht krijgen als er nieuwe komen op dit blog, meld je dan aan als lid en klik bij de foto's in de rechterbalk op aanmelden. De carnavalsfoto's van Landgraaf en Heerlerheide vind u terug op Fotoalbums Limburg.

© Maus

Reactie:
Ha, Maus,
Zo af en toe zit ik toch in je blogs te lezen.
En geniet ervan zoals jij tegen het leven aankijkt, en je mooie gedachten, én je energie aan ons doorgeeft.
Ga zo door, ook al krijg je soms nul reacties. Niet iedereen antwoordt (altijd). Mails krijgen we allen in overvloed. Het laatste halfjaar heb ik er ruim 1950 niet geopend, en 'maar' 1200 wél. Gemiddeld dus 8 per dag. Twintig red ik echt niet. Zeker niet als, zoals nu voor jou, ik toch een acceptabel antwoord wil trachten te schrijven. We zien mekaar wel weer !
Hoi. Harry Haanen.

Willem Alexander in aanvaring met de pers staat vanmorgen in de krant en op tv. Waar blijft de rol van de RVD?

2012-02-21T09:23:00.003+01:00

Het zat er aan te komen dat dit zou gebeuren. Dit grote verdriet van onze Koninklijke familie heeft twee kanten. Aan de ene kant hun openbare functie, aan de andere zijde een normale familie die leeft in grote angst en verdriet, wat je niet graag laat zien aan de buitenwereld.

Misschien zou meer begrip en duidelijkheid naar buiten moeten komen van de zijde van de RVD zodat aan de heksenjacht een einde aan komt. Wij Nederlanders, die allemaal diep medeleven met prins Johan Friso en zijn familie, willen bij wijze van spreken ieder uur horen hoe het met hem gaat, zelfs als er geen verbetering is. Wij zijn dus afhankelijk wat de pers ons heeft te melden. Aan de andere kant staat hier een Koninklijke familie, die net als ieder ander in doodsangst leeft over een zoon, broer, neef etc. Ieder van ons kan normaal het ziekenhuis in en uit lopen en krijgt rust om zich alleen te houden bij zijn eigen verdriet.

Onze Koninklijke familie moet dit allemaal maar openlijk delen. Zij kunnen geen stap doen zonder de pers. Begrijpelijk aan de ene zijde. Onbegrijpelijk aan de andere kant. Hoever mag je gaan als pers om het verdriet en de pijn weer te geven? Het is niet aan mij een oordeel te geven over goed of kwaad, maar om dan direct weer ouwe koeien uit de sloot te blijven halen dat Willem Alexander als kind eens heeft gezegd dat de Nederlandse pers op moet rotten, gaat mij een stap te ver. Ineens heeft hij weer een moeilijke verhouding met de pers.

Zouden wij dat niet hebben in deze situatie, vraag ik me af? Ik vind persoonlijk dat de RVD duidelijker moet worden. Al ben je Koningin, Prins of welke hoge functie je ook bekleed, enige afstand bij levensgevaar van een familielid is toch gepaster en was ook niet nodig als de RVD zijn werk beter uitvoerde. Hou ons als volk gewoon ieder uur op de hoogte. Wij houden van ons koningshuis en leven met ze mee. Zelfs als je tegen het koningshuis bent ben je nog begaan met deze angst en verdriet.

Je bent zo jong als je vertrouwen, zo oud als je angst. Zo jong als je hoop, zou oud als je moedeloosheid. (Albert Schweitzer)

2012-02-21T02:24:00.005+01:00

Albert Schweitzer © foto http://schweitzerfellowship.wordpress.com/

Zo jong als je vertrouwen

Het is half twee vannacht. Per mail kreeg ik deze dagelijkse gedachte binnen. Het zette me aan het denken hoeveel waarheid hier in zat. Zo jong als je vertrouwen, wat zou Albert Schweitzer hier toch mee bedoelen? Vertrouwen in de ander of vertrouwen in jezelf? Het eerste vind ik persoonlijk veel makkelijker. Vertrouwen in mezelf heb ik lang niet altijd gehad en er zijn momenten dat ik nog steeds twijfel, geen vertrouwen heb of ik de dingen wel goed doe. Of mijn beslissingen de juiste zijn, mijn uitspraken niet te hard waren. Twijfel over mijn beslissing mezelf te ontkennen ten behoeve van de ander. Had ik dit of dat soms net even anders kunnen zeggen of doen. Dat is een gebrek aan zelfvertrouwen. Het gaat steeds beter, maar zolang ik nog twijfel is er toch niet echt iets mis met me, bedenk ik dan weer. Het maakt dat ik beter over de dingen nadenk, of juist impulsief iets heb gedaan waar ik over twijfel of het wel goed was. Moeilijk hoor dat vertrouwen en zelfvertrouwen. Ik zal het wel nooit helemaal bereiken, of toch wel? Krijg ik het inzicht nog voor ik ter hemel stijg? Wie weet.

Zo oud als angst.

Ik kijk eens goed in mezelf en besef dat ik voor weinig dingen angst heb. Waarom zou ik. Als ik onderweg ben met mijn auto vraag ij altijd of de engelen hun vleugels om mijn auto leggen. Als ik thuis of weg ben vraag ik de Hadchies, soort wachters, om mijzelf, mijn huis en haard te beschermen. Toch is er één ding waar ik wel bang voor ben. Enge en misdaadfilms. Ik wil ze niet zien en kan ze niet horen. In een wereld als dit gebeuren al zoveel nare dingen dat ik ze niet nog eens vrijwillig wil zien. Waarom zou ik mezelf bang maken. Een bang mens is meestal ook bang voor de dood, maar ook dat ben ik niet. Ik zie de dood meer als een bevrijding. Misschien ziet u dat anders en dat mag. Maar voor mij betekent het gaan naar een land vol liefde, zonder zorgen, verdriet en pijn. U hoeft het beslist niet met me eens te zijn en denk niet dat ik het zo akelig heb, integendeel. Ik dans, fotografeer, schrijf mijn verhaaltjes en websites en geniet van de leuke dingen die ik allemaal nog doe. Maar ik kan ook in de put zitten op donkere dagen, omdat ik de zonnestralen mis die mijn huid verwarmt.

Zo jong als je hoop

Zelfs als je zeventig bent heb je nog dingen waar je op hoopt. Een liefdevolle relatie, weer een lange fietsreis maken, avonturen beleven en zo zijn er nog tientallen grote en kleine wensen waarvan ik hoop dat ik de tijd, maar vooral de financiën krijg om ze uit te voeren. Het is mooi te weten dat ik nog zoveel wil, maar vooral ook kan. Want ook al ben ik zeventig, er zit nog pit genoeg in dit lijf om verder te kunnen en veel van deze leuke plannetjes ten uitvoer te brengen. Maar ik hoop op veel meer. Dat mijn kinderen het beter krijgen dan ze het nu hebben en zonder zorgen verder kunnen. Dat mijn kleinkinderen opgroeien tot liefdevolle en waardevolle mensen in deze maatschappij. Dat de wereld vrede gaat vinden en mensen verdraagzamer worden ten opzichte van elkaar. Mar ook dat we beseffen dat we samen hand in hand alles kunnen bereiken. Elkaar nodig hebben. Liefde delen in plaats van vijandschap. Der is nog zoveel waar ik op hoop, dat ik geen tijd krijg om dood te gaan en heel jong van hart blijf door al die hoop die nog vervuld moet worden.

Zo oud als je moedeloosheid.

Over deze zin heb ik lange tijd na moeten denken, wat Albert Schweitzer hiermee heeft bedoeld. Geloof me, ik ben er nog steeds niet echt uit wat ik me daarbij moet voorstellen. Soms ben ik moedeloos en u vast ook wel op sommige dagen. Het zijn dagen waarop niets loopt en alles fout gaat in ons leven. Meestal blijft het dan ook nog niet bij één ding, maar gebeuren er een paar dingen achter elkaar, die maken dat we even in elkaar duiken, ons hoofd laten hangen en vol zitten met zelfmedelijden. Tot een stemmetje in onszelf ons een schop onder de kont geeft en zegt dat het moet stoppen. Het moment van moedeloosheid verdwijnt weer en we pakken ons samen, doen de dingen die we moeten doen, waardoor de zon weer gaat schijnen. Gelukkig, die dag van moedeloosheid waren we even heel oud, maar na die uren van regen ging de zon weer schijnen, werden we weer jong van hart en dat is waar het leven om draait.

We vragen altijd aan de ander “gaat het goed met je?” Eigenlijk is het een beetje domme vraag, want het gaat nooit allemaal goed. Het is altijd veel goed en een beetje slecht. Soms is het andersom. Ik beticht mezelf hier ook van en een lieve vriendin leerde me dat af. Het gaat nooit helemaal zoals we willen. Misschien omdat het op dat moment niet helemaal het goede pad was wat we bewandelden. Maar geloof me, we komen altijd weer op het goede pad naar huis terug. Welk huis, zult u vragen. Voor mij is dat mijn lichamelijke geestelijke en mijn huis in de straat. Het is allemaal onlosmakelijk met elkaar verbonden, In mijn huis voel ik mij veilig, evenals in mijn lichaam en geest. Het is kwart over twee in de nacht. Morgenvroeg kijk ik wel of alles wat ik nu heb geschreven wel zo op internet gezet kan worden. Toch te weinig zelfvertrouwen? Of…………., een beetje angst om dit alles wat midden in de nacht zo normaal geschreven lijkt, zomaar zonder na te denken en te lezen te plaatsen? Ik laat het in het midden wat de werkelijke waarheid is en ga nu eerst lekker slapen. Weet je wat? Ik zet het neer op internet en morgenvroeg zie ik wel verder. Haal dan eventuele fouten er nog uit of verander hier en daar een alinea. Gelukkig, toch weer een beetje vertrouwen in mezelf. Welterusten en slaap lekker.

Lid worden van dit blog of van het blog Levensverhalen. Lees deze uitleg en meld je gratis aan.

2012-02-20T12:07:00.001+01:00

Vanmorgen eens goed uitgeslapen. De griep is nauwelijks meer aanwezig. Pijn in mijn mond heb ik des te meer sinds vrijdag. Helaas moet ik tot woensdag wachten. Carnaval in Limburg maakt dat niemand bereikbaar is en helaas is dit werk welk alleen gedaan kan worden door mijn eigen tandarts. Dus nog maar twee dagen op mijn tanden bijten.

Gisteren weer een stukje geschreven op dit blog. Af en toe krijg ik bericht v an mensen dat ze zich aan willen melden als lid maar er niet goed uitkomen hoe dit te doen. Voor de mensen die lid willen worden, maar waarbij dat tot nu toe niet is gelukt geef ik even uitleg hoe het mogelijk is:

Rechts op het blog staan een aantal leden, al dan niet met foto. Daarboven staat een blauw balkje of onder de foto's staat aanmelden als lid. Klik op een van de twee. Je kunt dan op het icoontje klikken van Google, Twitter, of een van de anderen. Daarna moet je een eigen mailadres opgeven met een wachtwoord. De rest wijzigt zich eigenlijk vanzelf. Je blijft dan automatisch op de hoogte van alle schrijvenrijtjes. Je mag of kan dan ook commentaar geven. Ieder heeft zijn eigen mening hierover en die hoor en lees ik graag.

Ik heet jullie hartelijk welkom op mijn blog. Vandaar nog eens deze uitleg. Krijg vaak brieven hierover en vind het jammer als het mensen niet lukt om lid te worden. Ik hoop dat ik jullie allemaal mag begroeten op mijn blog http://hebjijdatnuook.blogspot.com/

Er is ook nog een blog met de naam "Levensverhalen van jou en mij". Ook hier kun je lid van worden en jouw verhaal op schrijven. Tot nu toe heb ik daar nog niet veel mee gedaan, maar het wordt tijd dat ik ook hiermee naar buiten treedt. Je verhaal mag anoniem of met naam geplaatst worden. Soms kan het werken om jouw verdriet, pijn of vreugde eens op te schrijven. Vaak worden dingen helder hierdoor. Op die manier help je misschien jezelf, want daar is het blog Levensverhalen voor bedoeld, http://levensverhalenvanjouenmij.blogspot.com/

Lieve groet en fijne dag allemaal

Maus

Omring je met positieve mensen, negeer de negatieve en wordt gelukkig

2012-02-19T12:30:00.001+01:00

Soms lees ik een woord of stukje zin en vanzelf komt er weer een artikeltje naar boven. Vandaag vroeg ik me tijdens een kleine discussie af wat echt diep geluk is? In mijn huwelijk van 33 jaar waren soms negatieve periodes door financiële problemen en 23 jaar ziekte van mijn partner. Echter door onze positieve instelling kwamen we daar altijd weer uit. Ons motto was altijd; als hier een deur sluit, opent zich daar een venster. Ieder huwelijk of relatie kent problemen. Ze hebben met financiën, relatie, kinderen en/of andere zaken te maken. Maar één ding stond bij ons altijd voorop. We konden over alles met elkaar praten en zo de moeilijkheden opruimen die waren ontstaan. Het had met een grote liefde en positieve instelling te maken. Mis je die twee belangrijke zaken tussen twee mensen, dan slijt een relatie en blijft er nog weinig over. Wat is dan nog het raakvlak mag je jezelf afvragen? Ik had eens dat geluk, maar bestaat de mogelijkheid dat geluk nog eens te vinden? Mijn hart zegt ja, maar tot nu toe is dat grote, diepe gevoel van liefde wel geweest, maar ook weer weggeëbt. Toch blijf ik heel positief geloven dat mijn leven anders wordt. Echt geluk heeft niets met geld en goed te maken, maar met een diepe liefde, aandacht voor elkaar, samen over alles mogen praten ook al interesseert het onderwerp de ander minder en vooral ook luisteren. Respect en begrip voor hoe de ander is, voelt en denkt. Is dat eenzijdig, dan verdwijnt een diepe liefde steeds meer naar de oppervlakte. Een plant gaat dood zonder water, zo is het ook in een relatie, het bloedt beetje voor beetje dood als je geen moeite meer doet voor elkaar. Jammer, want elke relatie heeft overlevingskansen, hoe slecht hij op gegeven moment kan zijn. Alleen……., je moet beiden willen en je relatie een kans geven. Bedenk dat, al is er nog maar 10 procent, het kan altijd groeien van 10 naar 80 tot 90 procent. Bereik je samen de 100 procent dan heb je een lot uit de loterij getrokken. Dan gaat het niet meer om macht, wat in veel huwelijken leidt tot een breuk. Dan gaat het om een echte diepe liefde die geeft, zonder eisen.

De tijd vliegt

2012-02-18T09:41:00.003+01:00

Het is nog vroeg in de morgen en ik lig met mijn kleine computer op bed een nieuw verhaal te schrijven voor http://hebjijdatnuook.blogspot.com/ Gisteren ging het over oude eiken die moeten verdwijnen ten behoeve van het WK wielrennen 2012. Er is protest ingediend, maar heeft niet geholpen. Helaas is de sport blijkbaar belangrijker dan onze natuur. Het stuk van vandaag, waar ik nog even mee bezig ben, heeft te maken met de tand des tijds, haasten en tijdgebrek. Geen ruimte meer om ontdekkingsreiziger te zijn. Voorheen schreef ik dit alles eerst op papier, want de beste ideeën komen vroeg in de ochtend of 's nachts. Tegenwoordig heb ik zo'n klein minicomputertje naast mijn bed liggen en kan het gelijk verwerken op mijn blog. Een kleine luxe, cadeau gekregen bij mijn telefoonabonnement. Het heeft zijn beperkingen in GB's, maar is langzamerhand onontbeerlijk geworden voor hetgeen ik hem nodig heb. Ook al ben ik 70, ik ben dol op mijn computer. Bewerk en verwerk mijn duizenden foto’s op mijn site http://www.maus-sturmer.nl/. Speel af en toe een spelletje, zet de kaarsjes op http://members.home.nl/brandeenkaarsje/ en http://members.home.nl/doeeenwens/. Lees de brieven die de mensen in hun verdriet en vreugde schrijven naar God op http://www.god-ikvraagu.nl/ en tussendoor probeer ik dan nog tijd te vinden voor alle dingen waar ik interesse in heb, zoals wandelen, fietsen en vele andere interesses. Gek hè, maar ik kom dagelijks tijd te kort. 24 uur is veel te kort en naarmate ik ouder word vliegt de tijd voorbij. Gek hé, als je jong bent gaat de tijd te langzaam, als je werkt verlang je naar de tijd van je pensioen en als je dat eenmaal hebt bereikt, verlang je naar meer tijd. Herken jij dat ook?

Jaag niet als een ijlbode, maar wandel als een ontdekkingsreiziger. (Jean-jacques Rousseau)

Dit zinnetje kreeg ik een paar dagen geleden via de Dagelijkse gedachte toegestuurd. Ons hele leven jagen we achter alles aan. Als je klein bent, wil je snel groot worden. Wanneer je groter wordt ga je meer eisen stellen. Wil je een telefoon, een fiets, bromfiets, auto, computer en andere luxe van deze tijd. Wanneer je nog ouder bent geworden wil je een vaste relatie vinden. Als je die relatie hebt gevonden wil je trouwen of samenwonen, waarbij alles perfect ingericht moet zijn. Deze tijd is een tijd van luxe en totaal anders dan in mijn jeugd. Wij waren blij als we een bed, bankstel, eethoek en uitzet hadden. Voor een TV of wasmachine was geen geld. In de jaren ‘60 verdiende je als hoofd van het gezin gemiddeld 60 tot 100 gulden in de week en dat was een goed salaris.

Nu moet het allemaal perfect in orde zijn en liefst nog een eigen huis erbij. Er is niets mis met al deze wensen, maar het leven stelt steeds meer eisen aan de jeugd van nu. Het geeft ook meer gevaren, al zijn die niet zo zichtbaar. Neem internet. Het is een dankbaar, maar tegelijkertijd ook gevaarlijk medium. Niet alleen kinderen, maar ook ouderen lopen meer gevaar dan ze denken. Het is heerlijk om contact te hebben met anderen, maar zijn die anderen wel die ze voorgeven te zijn? Een paar vrienden van mij hebben via een datingsite een relatie gevonden en zijn er diep gelukkig mee. Veel anderen worden voor de gek gehouden of lopen tegen teleurstellingen aan. We willen zo graag een relatie en een mens hoort ook bij een mens. In wat voor soort relatie ook, het maakt niet uit. Alleen zijn geeft veelal eenzaamheid. Voor die eenzaamheid kan de computer een uitweg zijn door met anderen contact te leggen. Het kan ook maken dat de eenzaamheid er door wordt versterkt.

Toch mis ik dingen die in mijn jeugd van veel meer belang waren. Het was geen tijd van jachten, men had nog tijd voor elkaar. Buren hielpen buren, terwijl velen nu niet eens weten wie hun buurman of vrouw is. Kinderen gingen wekelijks bij ouders op bezoek. Tegenwoordig hebben zij het zo druk dat ouders naar de kinderen toe moeten gaan om ze te zien. In het jonge gezin moeten beiden werken om hun hypotheek en eventuele andere schulden af te lossen. Schulden die eigenlijk veel te hoog zijn. Daarnaast willen zij kinderen, maar ook nog wat tijd voor zichzelf. Maar wat gebeurd er met de kinderen van nu? Ze worden gedropt bij opa en oma of in de creche. Waar is het gezinsleven gebleven? Uit school komend even naar je moeder roepen dat je thuis bent en weer buiten spelen? Spelletjes doen met zijn allen na het eten? Eerlijk is eerlijk het gebeurde bij mij thuis vroeger ook niet, ik was een sleutelkind. Bij mijn vriendinnetjes was dit wèl heel normaal en ik was daar liever dan in ons eigen gezin, waar altijd ruzie en ellende was. Echter dat was voor die tijd een uitzondering, nu is het gewoon dat kinderen aan anderen worden overgelaten. Het is de tand des tijds en het is niet aan mij daar een oordeel over te hebben. Gelukkig maak ik in ons gezin dit nog wel mee. Mijn kleinkinderen komen nog thuis na school, waar moeder thuis is. Maar juist dat is nu uitzondering en geen regel meer. Je kunt niet zeggen dit is goed of slecht. Het zijn keuzes die door de jeugd en ouders van nu wordt gemaakt. Maar het leven is zo jachtig geworden voor ze, dat je je af kan vragen of er nog tijd is voor rust en stilte. Is er nog ruimte om ontdekkingsreiziger te worden of is dat alleen weggelegd voor de uitzondering of voor de ouderen die weer tijd krijgen voor zichzelf nas hun pensionering? Hoewel tijd!!!!

Het gaat niet om de vraag of het oordeel wat goed of niet goed is. Welke tijd beter was, die van vroeger of nu. Het is alleen de vraag hebben wij nog tijd voor elkaar of zijn we zo aan het jagen dat we niet meer tot rust komen. Geen tijd meer hebben voor de leuke dingen, die niet eens altijd veel geld hoeven te kosten. Durven, of nemen we nog de tijd, om in onszelf te kijken wat we eigenlijk van het leven verwachten. Nemen we nog de ruimte om na te denken over wat onze eigenlijke wensen waren en of we de mogelijkheid hebben om ze waar te maken? Het is een tijd van hollen en vliegen. Op je werk en in je vrije tijd. Probeer eens een paar minuten per dag helemaal tijd te nemen voor jezelf en tot rust te komen. Niet opgejaagd te zijn, alleen maar kijken in jezelf. Ontdek wat het werkelijke leven voor jou betekent. Zoek het geluk in jezelf en niet aan de buitenkant. Neem wat tijd en ontdek de ontdekkingsreiziger in jezelf. Begin bij het ontdekken van de kleine wensen die je had of nog steeds hebt en probeer ze te vervullen. Jouw leven wordt er mooier, maar vooral rustiger door.

© Maus

Reactie
Hoy Maus
Ik heb je artikel gelezen, heel herkenbaar. Ik zie mijn ouders 2x per maand omdat ze ver weg wonen EN gescheiden zijn dus elk weekend is al aan hen bijna besteed, maar ik probeer nu ik me beter voel weer doordeweeks te komen zodat onze weekenden niet zo belast zijn voor mijn man. Onze eigen kinderen zien we ook nauwelijks, met feestdagen en verjaardagen (de oudste ook niet want die zit in Australië) en daarnaast zo'n 3x los. Als we ze zien gaan wij naar hen toe, het is niet zo'n probleem maar ik vind het wel jammer dat het zo loopt sinds onze jongste een relatie heeft met iemand uit Drenthe. Ze zit nu het meest daar bij die ouders en wij zien haar daardoor bijna nooit meer. Ik heb daar wel wat van gezegd en toen beloofde ze me dat het in 2012 goedkomt. Nog niets van gemerkt, wij gaan nog steeds naar hen toe en helaas doordeweeks zodat je er niet zo lang kan zitten want de weekenden zijn heilig, of klussen of naar schoonouders toe. Ik hoop en vertrouw erop dat dit allemaal goed komt in de loop van 2012, maar leuk is het niet. Het is al zwaar dat we onze oudste 2 jaar niet zien en als de jongste dan ook bijna niet meer komt doet dat pijn. Ik weet dat het niet aan haar ligt, want zodra ze geen relatie heeft of een relatie heeft die wel naar ons wilt toekomen, dan zien we haar heel vaak. Daarom denk ik ook wel dat dit weer goed komt want zij is niet iemand die haar ouders in de steek laat net zo min als wij dat doen met onze ouders. Sinds vorig jaar heeft Gerard geen ouders meer dus kunnen we nu meer naar mijn ouders toe, want zijn ouders zagen we de laatste jaren vaker omdat ze ziek waren en verzorgt moesten worden wat we met liefde hebben gedaan. Nu zijn de mijne aan de beurt, maar die zijn gelukkig (nog) niet ziek.
R.

Uitspraak c=van de voorzieningenrechter en hoe verder met onze 16 eiken

2012-02-16T14:39:00.000+01:00

Geachte dames en heren "supporters"

Ik heb U een slechte mededeling te doen. De mondelinge uitspraak van de voorzieningen rechter van heden middag 13.00 uur was niet gunstig voor ons initiatief.

De rechter oordeelde dat ik wegens het feit dat ik en de mede bezwaarschrift indieners, te ver van de te kappen bomen wonen en omdat we daar geen direct zicht op hebben, geen direct belang bij het wel en wee van deze bomen hebben , daarom is ons bezwaar niet ontvankelijk. Jammer maar al een beetje verwacht, ook jammer dat de rechter verder geen opmerkingen plaatst over de inhoud van het vergunningen proces waar hij tijdens de zitting wel een aantal opmerkingen heeft geplaatst. Deze uitspraak is momdeling ( het dictum ) een schriftelijke versie bereikt mij binnen nu en twee weken.

Wat is er nog meer gebeurd?

In De Limburger heeft René Willems de vinger aan de pols gehouden.
Bij L1 was er een inteview met Ger Houben , dat veel bijval heeft opgeroepen.

De SP fractie heeft een motie willen in brengen , echter op formele gronden ( het issue is "onder de rechter" alsdus de griffier van de gemeente) is die aangehouden tot later datum. De fractie heeft ook het initiatief genomen om de betrokken bomen voor het passerend publiek kenbaar te maken en zo in ieder geval publiciteit te zoeken. Dank daar voor! De Tekst: De weg van de minste weerstand, is ook passend bij de wijze waarop ons college deze zaak tot nu toe heeft behandeld.

Onverwacht werd ik afgelopen maandag toch nog door de gemeente uitgenodigd om mijn bezwaar bij de onafhankelijke commisie bezwaarschriften op 29 Februari, 17.30 uur toe te lichten. Ik ga er van uit dat dit betekent dat ik minimaal de gelegenheid krijg mijn bezwaren daar toe te lichten en dat de commissie een objectieve visie aan B&W zal geven. Vanzelfsprekend kan B&W daarna als nog het oordeel van de voorzieningenrechter overnemen, echter daar kunnen we nu nog wat tegenwicht in aanbrengen.

Ik heb nu rond de 90 e-mails van medestanders ( deze mailing gaat in vier golven de deur uit) zeker 75% is van meer dan één persoon, soms zelf 6, dus 160 personen die mij schriftelijk hebben laten weten dat ze het initiatief steunen. Wil ik in de volgende ronde indruk maken dan heb ik gewoon echt meer steun van de inwoners van Berg en Terblijt en met met name van diegenen die wel een "direct belang" hebben, dus die de eiken zien rollen als ze geveld worden. Dus mijn oproep aan allen, want het is voor onze provicie van belang dat Valkenburg aan de Geul tot in lengte van dagen een aantrekelijke gemeente voor toeristen blijft, en echt gloof mij daar is ons landschap met kop en schouders de aller belangrijkste factor: stuur aan alle bekenden nog een keer een mail over dit initiatief en ik heb maar een tekst nodig:

ik woon (adres) en ben tegen het kappen van de 16 Eiken langs de N590 voor de WK wielrennen 2012. E-mail: 16eiken16@hotmail.nl

Bij voorbaat dank en op naar de laatste kans,

Herman Ahrens

Charitatieve instellingen en de jaarsalarissen van hun directeuren

2012-02-16T12:39:00.001+01:00

Binnenkort komen de collectebussen weer bij ons langs. Natuurlijk zijn wij als gulle gevers bereidt om onze beurs te trekken. Maar wordt het geen tijd om eerst eens te kijken wat de dames en heren directeuren van deze instellingen als jaarsalaris verdienen? Via internet gaat er nog steeds een mail rond met naam en toenaam plus de naam van de instelling plus het jaarsalaris. Natuurlijk heeft ieder recht op een goed inkomen met een leidinggevende functie. Daar is niets mis mee. Maar moet het zoveel zijn dat er maar weinig overblijft voor het werkelijke doel. In deze bedragen zitten niet de kosten van hun reizen, leaseauto, telefoon en/of andere voorkomende kosten. Moeten wij blijven geven aan instellingen die zelf weinig bijdragen om hun kosten te verminderen door de jaarsalarissen eens onder de loep te nemen?

Nu is er volgens diverse kranten beloofd, dat de instellingen in 2012 het jaarsalaris van hun directeuren zouden publiceren in hun jaarverslag die digitaal in één overzicht te zien zullen zijn. Mogen wij dan toch echt hopen dat deze salarissen aanzienlijk minder zijn geworden? Mijn mening is: kijk voor u geeft eerst digitaal naar wat de directeur verdient. Is dat naar uw mening redelijk? Ga er wel van uit dat zij ook een stuk verantwoordelijkheid dragen en dat mag navenant betaald worden. Geef dan uw bijdrage voor het eigenlijke doel.

Wilt u zelf nog eens even andere artikelen hierover lezen kijk dan op:
http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Binnenland/article/detail/2912546/2011/09/16/Goede-doelen-zetten-zelf-alle-salarissen-van-directie-online.dhtml
http://www.goededoelenwereld.nl/index.php?id=117&no_cache=1&tx_ttnews%5Btt_news%5D=2064&cHash=100d5a06b4413b1815b3070172cf8c3a
http://www.trouw.nl/tr/nl/4476/Goede-doelen/article/detail/3042667/2011/11/20/Zet-drie-Nederlanders-bij-elkaar-en-je-hebt-een-stichting.dhtml

Valentijnsgedicht

2012-02-14T10:43:00.000+01:00

Zeg het verder hoeveel ik van je hou

Zeg het

vertel het aan de wind

hoe mooi ik je vind

Zeg het aan de

zon en maan

dat ik

je nooit meer laat gaan

Zeg het

vertel het aan een ieder

die het horen wil

en luistert naar mijn stem

ik hou van hem

met heel mijn hart

en ziel

Zeg het

fluister het verder

aan bomen en blaren

laat mijn woorden vliegen

over bergen en dalen

zeg het

dat ik van hem hou

tot op de bodem van mijn ziel

dat ik trouw blijf

tot de dood ons scheidt

vertel het verder

wereldwijd

Laat de vogels zingen

over al die dingen

die ik zeggen wil

vanuit mijn hart en ziel

mijn woorden schieten te kort

tijd is er te weinig

om jou te laten voelen

hoeveel ik van je hou

Voorstel Grieken, hun pensioenen en de onze

2012-02-12T14:43:00.002+01:00

Hoe is het toch mogelijk dat in het ene land wordt geleefd in luxe, zonder al teveel belasting te betalen en wij daarvoor als burger van andere Europese landen daar nu voor moeten bloeden? Aan alle kanten ontduiken de Grieken hun belastingen. Hebben in al die jaren niet één belastingcent bijgedragen op hun huizen, althans niemand inde die belasting bij ze, terwijl wij ons scheel betalen om de gemeentekas te spekken.

Onze pensioenen worden gekort, echter de Griekse regering bezuinigd liever op Defensie dan op hun pensioenen. Is er grotere ongelijkheid mogelijk? Mogen de Grieken blijven leven als God in Frankrijk? Belastingen blijven ontduiken en blijven teren op onze portemonnee? Wanneer worden wij als burger wakker en weigeren we nog langer de consequenties te dragen voor landen, die al die jaren nauwelijks belasting hebben bijgedragen tot een beter leefklimaat in eigen land. Zelfs nu nog steeds weinig doen, om hun land draagkrachtig te maken? Wie zijn zij dat zij teren op onze zuurverdiende centjes?

Italië heeft inmiddels een zakenman als premier en doet het al redelijk goed om alles op orde te krijgen. Maar de Grieken? Zij zitten met de verkiezingen in zicht en geen minister of premier durft het aan om zetels te verliezen, toch?

Wij Nederlanders betalen naast het deel wat naar Griekenland wordt gestuurd ook nog eens een groot bedrag aan ontwikkelingshulp, een beerput die eindeloos is, waarvan een groot deel niet terecht komt waar het hoort te worden besteed. Als dat zo was, stond ik er vierkant achter. Iedereen in de wereld heeft het recht om het goed te hebben. Helaas zal dat een eeuwige droom blijven, ben ik bang.

Of is het zo dat de Grieken en al die andere landen misschien gelijk hebben en voor het belang van hun volk kiezen, terwijl wij door onze regeringen steeds meer worden gekort? Want je kunt het ook omdraaien. Wij pikken alles maar en de Grieken nemen het niet. Zijn zij verstandiger dan wij? Er moet belasting worden betaald, maar het is wel zo dat ook in Nederland veel over de balk wordt gegooid. Wordt het geen tijd dat er misschien een zakenman of vrouw president wordt? Beiden beheren het huishoudboekje vaak beter dan wie dan ook. Zij maken bedrijven groot en kunnen dat ook met ons land.

Het is maar een vraag en je hoeft het er niet mee eens te zijn. Ik probeer alleen op een eerlijke manier mijn mening te geven.

Stem op mijn foto "Groningen bij nacht" en mijn kleine rolletje in een tv commercial

2012-01-28T11:06:00.002+01:00

Wil jij helpen mijn foto omhoog te brengen, stem dan ook op mijn foto "Groningen bij nacht.
Klik op: http://www.fotowedstrijd.nl/fotos/beste en geef mij jouw stem door op mijn foto “Groningen bij nacht” te stemmen. Het kan nog tot 14 februari. Je mag maar 1x stemmen, maar dat kan net genoeg zijn.

TV commercial
Gisteren speelde ik mee in een tv-commercial van Robeco, die tussen half en eind februari op tv komt. Mijn minimale bijrolletje: oudere vrouw op de fiets. Natuurlijk moet je altijd wachten of jouw bijdrage werkelijk gebruikt wordt, dat zie je pas achteraf. Je krijgt er een kleine vergoeding voor, waar ik net de reiskosten van kan betalen. Het gaat mij ook niet om het geld, het is heel leuk om te doen en geeft weer eens wat andere kleur in je leven. Vroeger deed ik dit veel vaker. De benzinekosten waren toen veel lager, dus was het nog te doen. Je zat voor 35 gulden de hele dag op een filmzet. Deed met veel plezier eindeloos de scènes over en genoot van de maaltijden en verzorging die je kreeg. Meestal was dat allemaal perfect geregeld. Het kon, met mijn gele busje op en neer rijdend van Limburg naar het westen, financieel net uit. Echter als ik de werkelijke kosten rekende, moest ik er natuurlijk geld op toeleggen. Dat woog echter niet op tegen het plezier wat je had. Sinds invoering van de euro, waar ik altijd op tegen ben geweest, omdat ik had voorzien wat zou gebeuren, moest ik stoppen. Kon ik hoogstens af en toe een fotoshoot aannemen. Die worden een stuk beter betaald, zodat je ook nog iets overhoudt. Echter die shoots liggen niet voor het oprapen. Misschien wordt het makkelijker nu ik wat ouder word, maar voorheen waren er duizenden in een dozijn en zaten ze niet altijd op mijn gezicht te wachten. Meestal viel ik tussen wal en schip. Te jong voor het één en te oud voor het ander. Maar 4 februari word ik 70, een respectabele leeftijd, dus begin ik weer mee te tellen in dit wereldje.

Voor de Robeco tv commercial zou ik 70 euro ontvangen, dus schreef ik in en werd aangenomen. Omdat mijn eigen fiets mee moest kreeg ik de parkeerkosten ook betaald. Een uitzondering, anders had er geld bij gemoeten en had ik nee moeten zeggen. Het werd een gezellige ontmoeting met een paar oud collega’s, die ik jaren niet had gezien. We konden de hele ochtend alles te drinken krijgen, daar mankeerde niets aan. Toch ontstond er een klein wolkje boven mijn hoofd toen ik een stukje vla bestelde. Er werd ook duidelijk gezegd dat dit voor eigen rekening was, wat ik geen probleem vond. Nu kun je een vla in 8 of 12 stukjes verdelen. Het laatste was van toepassing 1/12 deel van de “Limburgse”Vla. De rekening die werd gepresenteerd € 4.25. Ik schrok me kapot en zei: ‘dat kan toch niet waar zijn?”
Het was waar. Ik zat op de duurste locatie van Rotterdam en daar werden dit soort prijzen berekend. Zelfs de echte Limburgse restaurants heb ik nog nooit 4.25 zien berekenen voor een nietig stukje vla. Ik besloot er maar extra van te genieten, maar eigenlijk was me de smaak wat zuur geworden. Er was al eerder een kleine aanvaring geweest met deze serveerster. Toen wij ’s morgens aankwamen zaten alle jongelui op krukken. Nu mag en kan ik niet lang op een kruk zitten, dus nam ik in het andere stuk van de ruimte plaats aan een tafel. Nog een paar anderen volgden mijn voorbeeld. Na de opnamen nam ik opnieuw plaats aan die tafel en sommeerde de serveerster dat ik maar op een kruk moest zitten. Ik vertelde dat ik herniapatiënt was en daar niet op kon zitten voor de lange wachttijd. Uiteindelijk mocht ik na veel gepraat op de stoel van de baas zitten, maar als hij kwam moest ik wel verdwijnen. Het restaurant zou tussen de middag vol zitten en zij hadden alle tafeltjes nodig.
Groot was mijn verbazing toen andere figuranten even later wel een paar tafels in datzelfde restaurantgedeelte in beslag namen, waar niets van werd gezegd. Zou dat komen omdat het mannen waren? Nog groter werd de verbazing dat uiteindelijk niet eens de helft van het restaurant was bezet voor wij weg mochten. Je kunt je afvragen of hier dus met twee maten werd gemeten. Ik zal het nooit te weten komen.

We wisten niet zeker of we ook de middag moesten blijven. Het stond wel in de papieren, maar omdat er niets over eten bekend was en er enkele andere figuranten bij kwamen, waren we hierover aan het praten. Ter sprake kwam ook dat het restaurantje aan mensen die een broodje hadden besteld, hiervoor € 8 euro berekende. Op dat moment zei ik ook op licht verontwaardigde toon, mijn prijs betreffende de bestelde vla. Uitgerekend kwam op dat moment net de serveerster aanlopen en hoorde alleen mijn klacht. Ze liep direct naar de leiding en ik kreeg een opmerking hierover. Ik zag ook wel de redelijkheid hiervan in en heb mijn excuses aangeboden. Ik had beter mijn mond kunnen houden. Echter wij waren onder elkaar en er was al gemopper hierover. Maar ja, mijn westerse eerlijkheid en openheid speelt mij af en toe nog danig parten.

Het herinnerde mij er aan toen ik op school zat. Iedereen kon van alles zeggen, op het moment dat ik iets zei, was het altijd raak. Herkent u of had u dat ook? Er zijn mensen die alles kunnen doen en laten zonder dat er een haan naar kraait. Mij lukt dat niet. Heb er ook niet zoveel behoefte aan. Dit restaurant gaf haar mening in prijzen, ik in taal. En er is toch nog steeds vrijheid van meningsuiting? Hoewel? Tegenwoordig kun je ook daar je vraagtekens bij zetten.

Toch verbaast het mij niet dat juist in de horeca zovelen failliet gaan. Het zijn veelal juist die bedrijven waar de prijzen de pan zijn uitgestegen. Het verschil merken we al in de danszalen. Wij dansen twee tot drie keer per week. De ene danszaal vraagt nog steeds € 1.60 tot 2.50 per limonade, biertje of glas wijn, met gratis toegang of in geval een band die speelt, € 3 inkom. In één van de danszalen in Hasselt te België vraagt men € 2.75 tot 5.00 voor een biertje, of glas wijn. Daar is de toegang alweer verhoogd met een euro naar € 5.00. Het is niet meer op te brengen en de lol gaat er dan ook af. We gaan er ook steeds minder heen. Als ik vertel dat deze danszaal, vroeger toen de vader nog leefde echt zo vol zat dat je nauwelijks ruimte had om te dansen en de zaal nu half leeg is, kun je je afvragen hoe dat komt. Sinds de vader, vroegere eigenaar, is gestorven zijn de prijzen 1/3 duurder geworden in tijd van 3 tot 4 jaar.

Natuurlijk kun je stellen dat alle prijzen omhoog zijn gegaan, maar elk horecabedrijf zou ook moeten kijken wat voordeel oplevert. Hogere prijzen of meer klandizie. Het laatste lijkt mij belangrijker. Meer klandizie geeft ook goede reclame. Hogere prijzen is negatieve reclame. Zelf zou ik geen reclame maken voor een bedrijf welk voor 1/12 stukje vla € 4,25 rekent.
Zie ik het verkeerd? U mag reageren. Positief of negatief, alles wordt geplaatst.

Mijn vraagtekens bij inwijding tot Master in de wereld van Reiki

2012-01-08T08:35:00.009+01:00

Logo symbool 155885, © onbekend

Al jaren wordt mij gevraagd waarom ik toch geen Reiki ga leren. Echter, ik heb een aversie tegen het onrecht in dit wereldje. Dat onrecht heet; de macht van het geld. Op zich is Reiki een fantastisch iets. Om die reden zou ik het zeker graag willen leren. Maar waarom tot nu toe dan niet gedaan?

Reiki 1 kost voor 4 dagdelen les, van 150 tot 250 €, verschillend bij wie je het doet. Oké, dat is financieel misschien nog op te brengen, zij het met veel moeite voor mensen met een lager inkomen of AOW, zoals ik. Echter niemand wil blijven steken op dit niveau, omdat jouw geest wil groeien. Meer weten, meer leren, meer mogelijkheden om te helpen. Maar dan….

Reiki 2. Kosten voor 4 dagdelen les tussen de 350 tot 700 € en meer. En dat voor een weekeinde studie. Oké, er zit een broodje, koffie en thee bij, misschien zelfs met een koekje, maar dat is dan ook alles. Wanneer je de proef hebt afgelegd, met mensen in je praktijk aan het werk bent gegaan, wil je opnieuw verder groeien, de Masterproef afleggen, het hoogste niveau.

Reiki 3. Inwijding tot Master. Vraagprijs 2000 tot 10.000 €. Hierover steekt mijn boosheid de kop op. Het onrecht dat mensen met een minimum of middelmatige portomonnaie het recht wordt ontzegd om de Masterproef af te leggen. Draait dit wereldje dan alleen maar om geld? Wie heeft het recht anderen tekort te doen omdat zij niet in de wereld van geld leven? Reiki heeft in mijn ogen dus niets meer te maken met geven van goede energieën waar mensen door helen, maar met de macht van het geld. Met andere woorden; heb jij geen geld, dan mag jij geen Master worden in de wereld van Reiki.

Mijn vraag aan die Masters in Reiki, eisers van het grote geld: Wordt het geen tijd dat deze groep zich diep gaat schamen? Uitzonderingen daargelaten, maar dat is de minderheid. Wordt het geen tijd het tij te keren in 2012 en zich te realiseren dat elk mens het recht heeft om Master te worden, zonder deze schandelijke prijzen? Dat handen ineen worden geslagen om deze wereld beter te maken en ieder mens die zich daartoe voelt geroepen, de kans te geven deze proef af te leggen? Of voelt u allen zich zo verheven boven de mensheid, dat het recht van DE STERKSTE, HET GELD, overwint? Hoe is het mogelijk dat het geld bepaalt wie wel of niet Master mag worden en niet de kwaliteit van genezen? Iets wat in de wereld van echt mensen willen genezen niet thuis hoort en de paranormale wereld zeker geen goed doet. Iedere genezer moet geld vragen voor zijn werk. Hij of zij geeft energie en mag daarvoor energie terug vragen. Er zijn altijd mensen die denken dat genezers voor niets moeten werken omdat zij de gave hebben gekregen om te helen, maar zo werkt het ook niet. Echter de kosten van de opleiding moeten in verhouding staan met de levering. Mijn opleiding Auraheling kostte mij per 3 maanden 175 €. Daar kreeg ik dertien lessen voor. Voor de Reiki opleiding worden twee weekeinden uitgetrokken en voor de Masteropleiding een paar dagen. bij sommigen wordt het gerekt tot een jaar. En wie garandeert mij dat de Master die mij les geeft ook een goede opleiding geeft? De titel is naar mijn gevoel gekocht en niet verkregen op kwaliteit, Het wordt tijd dat de Masters hun mening en instellingen gaan veranderen en ieder mens de kans geven de Mastergraad te behalen. Of voelen zij zich boven het gewone volk verheven? Ook hier zijn gelukkig uitzonderingen, maar het zijn er te weinig.

Mijn goede vriend Victor, die Reiki 1 en 2 heeft behaald moet stoppen bij degene die hem tot nu toe heeft opgeleidt, want zij is een van de velen die 10.000 € vraagt, iets wat hij voor Reiki 3, de Masteropleiding nooit kan betalen. En dit, terwijl hij juist alles in zich heeft om mensen te helpen. Zijn kracht is enorm. Zo lopen er duizenden rond die wel de kracht in zich hebben om anderen te helpen en/of te genezen, maar worden buitengesloten door de macht van het geld. Als ik verder zoek op internet vind ik ook wat redelijker prijzen, maar hoe weet ik of zij die Mastergraad hebben en de kwaliteit bezitten van de Master? Hebben zij wel dat bedrag van 10.000 € betaald, want daar wordt je toch aan afgemeten? Ben ik te cynisch of te achterdochtig? u mag het zeggen.

Bekend is dat veel Reikimasters uit traditie er van uitgaan dat de inwijding veel meer invloed heeft als de cursist er meer voor moet betalen. Heeft te maken met toewijding en vertrouwen, zegt men. Gelukkig denken anderen daar anders over, echter zij zijn ver in de minderheid.

Toewijding en vertrouwen als je tienduizend euro betaald? Kletskoek. Ik ken geen toegewijder mens dan mijn goede vriend Victor. Maar hij mag geen Master worden, hij heeft dat geld niet. Mijn stelling wordt door dit artikel alleen nog maar extra bevestigd. Succesvoller zijn als je geld hebt heeft niets te maken met succesvol zijn als je een goede toegewijde genezer bent, want daar draait het toch om, of zie ik dat verkeerd? U mag het zeggen, want ik begrijp het niet meer. Eén ding is voor mij heel zeker. Zolang deze wereld zulke schandalige prijzen rekent wens ik geen Reiki te leren, ondanks dat ik genezende handen heb. Dit werkt ook met Aurahealing en die opleiding is betaalbaar en toegankelijk voor iedereen.

10 Jaar Pim Fortuyn bij Harry Mens op een rijtje gezet. Wat heeft hij achteraf in heel veel dingen gelijk gehad

2012-01-01T13:27:00.004+01:00

Vandaag liet Harry Mens ons terugkijken naar alle uitzendingen met Pim Fortuyn, nu tien jaar geleden. Wat heeft deze man volkomen gelijk gehad en hoe is het mogelijk dat alle politici in die jaren en erna zichzelf zo hoog op zo’n voetstuk hebben gezet en zo ongelijk hebben gekregen. Tegelijkertijd hier niets van wilden leren en ons land steeds meer naar de afgrond brengen. Hoe is het mogelijk dat juist iemand, die zo’n goede vooruitziende blik had op de politiek ons land is ontvallen door een moordaanslag, waarvan mijn gevoel nog altijd zegt dat er meer achter heeft gezeten dan één persoon? Maar wie ben ik?

Dat wil niet zeggen dat ook Pim geen fouten had gemaakt als hij minister president was geworden, maar zijn visie en blik op de toekomst heeft mij vandaag in elk geval opnieuw laten zien dat de politiek nog steeds zo’n hoge pet van zichzelf opheeft dat er nauwelijks iets is veranderd. Dat eigen eer en glorie van zichzelf en hun partij belangrijker is dan het landsbelang.

Nee ik ben, net als Pim en Geert, niet tegen buitenlanders die hard werken en ons land mee helpen opbouwen. Hoe meer hoe liever. Ik ben wel tegen de meer rechten die zij krijgen, boven ons Nederlanders en tegen de politiek die zelfs de misdadigers en opruiers hier nog te eten geeft in plaats van ze terug te sturen naar waar ze horen, hun eigen land.

Heeft u vandaag de uitzending van Harry Mens gemist waar alle bijeenkomsten met Pim Fortuyn op een rijtje zijn gezet, rond middernacht vandaag wordt de uitzending herhaalt op rtl 7. © Maus Sturmer

Business / Politiek van Harry Mens

Pim Fortuyn special op 1 januari

Uitzending 22 december 2011

Op deze eerste dag van 2012 herdenken we Pim Fortuyn met een compilatie van zijn meest memorabele interviews met Harry in Business Class uit de periode van 1999 tot mei 2002. Pim Fortuyn was regelmatig te gast in ons programma als columnist waarbij hij zijn visie gaf op de ontwikkelingen in de politiek en in de samenleving. Zijn laatste gastoptreden bij Business Class was nu bijna 10 jaar geleden op zondag 5 mei 2002; de dag voor zijn dood op 6 mei 2002.

In 2012 zal Business Class met bijzondere fragmenten regelmatig stil staan bij het 10e sterfjaar van Pim Fortuyn.

De special zal te zien zijn op 1 januari 2012 om 11.00 uur op RTL7 met een herhaling op dezelfde dag rond middernacht.
© Foto en tekst Harry Mens

Overgenomen van Tros Radars Colum: Niet dumpen, maar doneren!

2011-12-30T14:16:00.000+01:00

Vandaag kreeg ik dit toegestuurd van Tros Radar.

Omdat ik hier volledig achtersta heb ik onderstaand artikel overgenomen voor dit blog.

Ik wens u alleen een heel fijn uiteinde en een gelukkig, gezond en heel liefdevol 2012 toe.

Maus

Gepubliceerd op 30-12-11

Als je niet geregeld opruimt en spullen wegdoet kan je huis snel op een kringloopwinkel gaan lijken, waar je je met moeite een weg baant tussen het opgestapelde bezit. Je weet dat er iets moet gebeuren, maar hoe? En waar moet je naar toe met al die spullen?

Twee vrouwen praten met elkaar over de verhuizing van een buurvrouw. Ik hoor: “Ja, wij willen ook wel kleiner wonen, maar dat kan niet, want we hebben teveel spullen.” Wat zielig, denk ik. Je zou er bijna medelijden mee krijgen: teveel spullen. Een ander durft om die reden geen bezoek of logees te ontvangen. Wellicht is het bij u niet zo erg, maar herkent u het probleem wel van overvolle kasten, niets meer kunnen terugvinden, struikelen en vallen over al die ‘leuke’ spulletjes. Zet dan bij de goede voornemens voor 2012 (afvallen, stoppen met roken etc.) ook een grote opruimactie.
Plan van aanpak
Maak allereerst een inventarisatie van het probleem. Een lijst kan genoeg zijn, maar nog handiger is om een plattegrond te tekenen van alle ruimtes die je onder handen wilt nemen. Teken daar ook afzonderlijke kasten in, omdat een (grote) kast opruimen soms al genoeg werk is voor uur of een dag(deel).
Begin met de eenvoudigste plek, bijvoorbeeld de wc, gang of balkon. Doe het stuk voor stuk. Ruim één plek helemaal op, voordat je aan de volgende begint. En ga van makkelijk naar steeds moeilijker ruimtes. Spreek - als een ruimte helemaal klaar is - met jezelf af die ook zó te houden. Dus voordat je met een volgende ruimte begint, kijk je eerst of de vorige er nog helemaal naar wens uitziet.Gebruik een aantal grote dozen om alles wat het huis uit moet te sorteren. Eentje voor de papierbak, een doos voor familie of vrienden, één voor de vuilnisbak, voor de kringloopwinkel en... een twijfelbak voor alles waarvan je nog niet zeker bent wat je er mee aan wilt.
Een ruimte die klaar is streep je door op je lijst of geef je een mooi kleurtje op de plattegrond. Dit doe je om jezelf duidelijk te laten zien dat je iets bereikt hebt en dat je vorderingen maakt, dus om het moedeloze gevoel tegen te gaan dat je kan overvallen. Schrijf ook op hoeveel zakken, dozen of andere spullen de deur uitgaan. Bij mijn laatste opruimactie kwam ik op bijna dertig dozen en zakken, vooral papier en boeken, keukengerei en speelgoed.
Wees vrijgevig
Kringloopwinkels en rommelmarkten doen het op het moment erg goed. Er is bij een groeiend publiek grote behoefte aan bruikbare tweedehands spullen. Gebruik die winkels dit keer niet alleen om afgedragen, ouderwets spul te ‘dumpen’, maar doneer eens ruimhartig. In Engeland voert men succesvol actie om het publiek daartoe over te halen. Die actie heet: Don’t Dump, Donate! Een soortgelijk Nederlands initiatief helpt werkloze vrouwen aan een goede 'outfit', opdat ze meer kans maken bij sollicitatiegesprekken: Dress for Succes!
En vergeet al dat overtollige gereedschap niet. Gered Gereedschap is daarvoor is een prima bestemming: voor overtollig gereedschap, spijkers, schroeven, computers, naaimachines e.d. met honderden adressen door het hele land. Een vrijwilligersorganisatie die al jaren bijzonder goed werk doet om mensen in ontwikkelingslanden een nieuwe start te laten maken, als timmerman, metaalbewerker, naaister enzovoorts.
En voor ik het vergeet: een heel gelukkig en opgeruimd 2012 toegewenst!

Recentelijk gebeurd bij de Jumbo supermarkt in Son en Breugel

2011-12-27T11:17:00.004+01:00

Een moslimvrouw, gekleed in een burka, schoof met haar winkelkar aan bij de kassa. Eenmaal bij de caissière aangekomen maakte zij een luide opmerking over de badge die de caissière op haar blouse droeg, ter steun aan onze soldaten die in oorlogsgebeid vechten.

De caissière raakte haar badge aan en zei: “Ja mevrouw, ik draag dit met heel veel trots. Mijn zoon verdedigt ons land in oorlogsgebied en ik draag dit voor hem.”

De moslima vroeg vervolgens aan de caissière wanneer ze zou stoppen deze mannelijke landgenoten te steunen, waarbij ze vermelde dat zij van Irakese afkomst was. Op dat moment stapte een man uit de rij wachtende mensen naar voren en onderbrak de vrouw met vriendelijke beleefde stem: “Excuseert u mij mevrouw, maar honderdduizenden mannen en vrouwen, zoals de zoon van deze dame, hebben gevochten en hun leven gegeven, zodat mensen zoals u hier in de rij kunnen staan, in Nederland, dat MIJN LAND is, en u de kans heeft gegeven om ongegeneerd een onschuldige caissière te beschuldigen van het bombarderen van Uw mannen. Ik geloof dat, wanneer u zo mondig zou zijn in Irak, Uw land, dan hadden zouden wij vandaag daar niet te hoeven vechten. Spijtig genoeg heeft u in Nederland geleerd om uw mening te uiten en daardoor ons Nederlandse mensen te beschuldigen. Wij Nederlanders, die u bescherming bieden in ONS land.

Graag zal ik uw ticket bekostigen die u terug brengt naar Uw land Irak. Wanneer u daar aankomt en kunt overleven met uw verbale uitspraken, zou u misschien de problemen in uw land kunnen helpen oplossen. Problemen die ervoor gezorgd hebben dat u nu in ONS land woont en onze jongens daar, vechten voor uw vrijheid. Dit omdat u in Irak ter plekke gelyncht zou worden als u dergelijke uitspraken zou doen.

De overige mensen in de rij applaudisseerden.

In ons dorp wonen hoofdzakelijk Hollanders en een enkele buitenlander, misschien 4 of 5 en dat zijn heel aardige mensen. Ik wou dat in heel Nederland zulke mensen woonden dan kunnen we tenminste zonder rassenhaat leven. Maar ik ben het wel met die man eens: mensen die hier een misdrijf plegen meteen retourneren naar land van herkomst. Ruimt lekker op en het zijn tenminste de juiste mensen die weggestuurd worden. De mensen die hier wel hard werken en willen integreren die mogen uiteraard blijven. Volgens mij is dit de oplossing voor Nederland, maar ja, wie luistert er naar mij/ons?

Liefs, R.

Snap IK het allemaal wel goed, of snapt u het beter .....???

2011-12-15T08:35:00.012+01:00

Onderstaand bericht, Laat IK eens kijken of IK het snap ....., kreeg ik vandaag toegestuurd en er zit zoveel waars in dat ik het de moeite waard vond om op mijn blog te zetten. Het vult aan bij wat ik gisteren al schreef, de ongelijke behandeling van Nederlanders ten opzichte van buitenlanders. Niet dat ik buitenlanders een beter leven misgun, integendeel, maar ik gun het de Nederlander zelf ook en daar wordt verschil tussen gemaakt. Welke liefde voel je voor je eigen volk of welke indruk wil je op buitenland maken. Daar draait het hier in ons land om.

Deze en andere regeringen voorheen gedroegen en gedragen zich steeds onverschilliger tegenover de burger en de armen in ons landje en het wordt tijd dat die rol anders wordt gezien. Zorg eerst dat de armoede in Nederland verdwijnt. In de 1e plaats door te erkennen dat de er armoede is en die groter is dan u wilt zien. In de 2e plaats door er iets aan te doen. Pak daarnaast de Nederlander niet zijn Heilige koe af door die steeds zwaarder te belasten en maak het openbaar vervoer betaalbaar zodat ook de armen er op uit kunnen. Pas dan zijn we een echt sociaal volk en een voorbeeld voor de wereld. Onze gezagsdragers hebben commentaar op andere landen dat ze het slecht doen, maar zijn ze hier dan een slag beter? U mag het zeggen. Mijn ogen schieten hierin misschien te kort, of heb ik toch een heel klein beetje gelijk?

Denk niet langer aan eigenbelang en partijbelang, maar aan het algemeen belang van ons land. Vorm met z'n allen één front dat de burger niet nog zwaarder belast mag worden. Stop..., op met geld weg te smijten naar bodemloze putten, mislukte bouwprojecten, hef het bonusstelsel op en verminder vanaf nu het geld naar de ontwikkelingslanden. Ook daar verdwijnt meer in de zakken van de mensen die het niet nodig hebben dan dat het wordt besteed aan projecten die noodzakelijk zijn. Besteed uw tijd meer aan belangrijke zaken die het algemeen belang dienen. Regel zaken eerst goed en sociaal in eigen land. Pas dan kun je zorgen dat de wereld verbeterd. Onze burgers worden steeds zwaarder belast. Neem de zorgtoeslag. De verhoging in gemiddeld 50 euro per maand duurder geworden. De toeslag is een euro per maand minder geworden. En dan nog steeds zeggen dat de armen niet worden belast? Is het gek dat de ziektekosten oplopen. Een mens wordt ziek van de zorgen als hij ziet hoe de Nederlander behandeld wordt, de misdaad de hand boven het hoofd wordt gehouden. Je jezelf niet meer mag verdedigen, want dan word je aangeklaagd. De dokters raken overbelast met zieken die het geestelijk niet meer aankunnen. Wat geestelijk overloopt ontaard in psychische of lichamelijke klachten Toch moet bv. Mondriaan hier in Heerlen volgend jaar 167 bedden in gaan leveren. Ook in de ziekenhuizen wordt de zorg steeds minder, al ligt dat vaak niet aan de inzet van het verplegend personeel, maar aan het beleid. Aan het zakkenvullende deel van Nederland en het bonusstelsel.

Zorgen en angst om de toekomst maken dat mensen overbelast raken. Of erger, zelfmoord plegen om af te zijn van zorg en verdriet. Psychologische hulp dringend nodig hebben om niet in een situatie te geraken, zoals dezer dagen in Luik gebeurde? Kweken wij op deze manier niet de misdaad, omdat mensen nog maar één manier weten om het hoofd boven water te houden door te roven en te stelen?

In het buitenland verdwijnt men in de cel met tientallen anderen. Hier krijgt men alles wat nodig is om de gevangenis tot een aangenaam verblijf te maken. Wat krijgt het slachtoffer? Tientallen misstanden die niet te omschrijven zijn wil ik op mijn kleine manier aan de kaak stellen.

Hoe is het mogelijk dat regeringsleiders geen oog willen hebben voor de eigen burger? Daarom onderstaand stukje overgenomen uit een mail die ik vanochtend in mijn mailbox vond. Ik ben er niet om onrust te zaaien, maar wel om voor onze eigen rechten te vechten. De rechten van de Nederlander. Een land waar wij trots op horen te zijn en dat ook willen zijn, maar niet meer kunnen omdat de hogere functies en regeringsleiders alleen nog maar aan zichzelf denken. Ons land verkwanselen en bonussen opstrijken, terwijl ze niets goeds hebben verricht. Er zijn uitzonderingen, maar als ik namen zoek kan ik maar een enkele vinden. Minister president Drees. Hij vocht voor de rechten van de mens, voor de ouderen die nu aan alle kanten vereenzamen en verkwanselt worden. Maar ook voor allen, omdat mensen belangrijk waren in zijn ogen. Hij was een mens mét de mens.

De namen die ik wel weet zijn die...., van de twee belangrijkste en nog een paar anderen die ons land verkocht en verkwanselt hebben aan de euro. Dat was het begin van de ondergang. Misschien is het daarom dat ik mijn stukjes schrijf. Op mijn leeftijd hoef ik niet meer bang te zijn om mijn mening weer te geven. Iemand moet toch een keer opstaan om dingen aan de kaak te stellen en mocht u dit lezen, het er wel of niet mee eens zijn, reageer gewoon. Negatief of positief het wordt geplaatst. © Maus

Laat IK eens kijken of IK het snap .....

Als U de grens van NOORD KOREA illegaal overschrijdt wordt U 12 JAAR in een werkkamp opgesloten.
Als U de IRAANSE grens illegaal overschrijdt wordt U vastgehouden voor onbepaalde tijd.
Als U de grens van AFGHANISTAN illegaal overschrijdt wordt U doodgeschoten.
Als U de grens van SAUDI ARABIË illegaal overschrijdt zult U worden opgesloten.
Als U de grens van CHINA illegaal overschrijdt wordt er nooit meer iets van U gehoord.
Als U de grens van VENEZUELA illegaal overschrijdt zult U worden gebrandmerkt als spion en je lot is bezegeld.
Als U de grens van CUBA illegaal overschrijdt zult U - tot U rot – in een politieke gevangenis worden geworpen.

Als U de grens van Nederland illegaal overschrijdt dan krijg je:
* een Baan,
* een Rijbewijs
* Sociale Verzekeringskaart
* Bijstand
* een Credit Card
* Huurtoeslag óf een Lening voor het kopen van een Huis
* U kunt burgemeester, lid van de 1e of 2e kamer of zelfs minister worden
* Gratis Onderwijs
* Gratis Gezondheidszorg
* Miljoenen Euro’s aan Waarde voor het afdrukken van documenten en brochures in Uw eigen taal
* het Recht op het voeren van de vlag van Uw land tijdens het protesteren, omdat je vindt dat je met niet genoeg Respect wordt behandeld
* en als je weer Remigreert (dus teruggaat naar je geboorteland) krijg je Levenslang, 470,- Euro per maand.

Nee, IK wilde alleen maar kijken, of IK het allemaal wel goed snapte .....

REACTIES:

Maus, ik kan helemaal met je meevoelen.
Vaak snap ik er ook niets van, Nederland is té toegeeflijk, wat buitenlanders betreft.
En NEE, ik heb niets tegen die mensen, maar een andere cultuur kunnen wij nu eenmaal niet veranderen. En WIJ passen ons wel weer aan.
Daarom is het beter dat iedereen op zijn eigen stuk grond blijft.
Stel dat in wij in bv Afrika of Irak onze eigen katholieke kerk willen bouwen, forget it, wij zouden daar geen poot aan de grond krijgen.
Willen we ook niet, maar hier kan bijna alles.
Hier zijn GENOEG voedselbanken, dus armoede, om onze mensen bij te staan.Toch?
Verder voel ik me erg tevreden, dus rijk. Mooi toch? Gr. E.T

Over die al of niet vermeende discriminatie van Nederlanders en bevoordeling van allochtonen zijn hier en in ons omringende landen al heel wat krantenartikelen, blogs en PPS-jes geschreven. Soms kan ik er wel in komen, maar vaak ook ken ik de feiten niet voldoende om te oordelen. De zaken worden meestal wel erg eenzijdig belicht. Ook vaak zijn misstanden geleidelijk zo gegroeid, soms tot we ze gewoon zijn gaan vinden.

Bonussen zijn ook gegroeid, naar buitenlands model, en zo moeilijk af te schaffen omdat anders onze topmensen (die we toch nodig hebben) gewoon in het buitenland een andere baan aanvaarden, mèt bonus: ze zijn hoog opgeleid, worden met open armen ontvangen, en spreken hun talen...

Het artikel over 't Loon vind ik origineler: inderdaad krijgt een aannemer meestal de restmaterialen uit een te slopen object. Mooi dat ze die spullen van die schoenmaker hebben teruggegeven. was dat de enige?? Stelde hij wellicht een beloning in het vooruitzicht (en de anderen niet?)

Onbegrijpelijk wel: de sloper 'mag' wel alles netjes er uithalen, eigenaren mogen dat niet, zelfs niet als deze zouden tekenen voor het te nemen risico. Dat m.i. niet zo heel groot is: wellicht dondert de boel de eerste maand, jaar of tien jaar niet in elkaar. En zeker niet plotseling, zonder voortekenen als gekraak, schokken of afbrokkelend stucwerk.

ALS DE SPULLEN EIGENDOM WAREN VAN DE 'BESLISSERS', DE MACHTHEBBERS, DAN ZOU HET ER HEEL ANDERS TOEGAAN... zeker ook al met die geldautomaat !

Over andermans spullen is het makkelijker beslissen kennelijk... Ook als 'de verzekering betaalt' is het niet zo correct: premies worden er niet lager door, moeten wel door de ondernemers worden opgebracht, ook in de toekomst.

Technisch: mijnwerkers plaatsten dennenhouten stutten, die kraken en knarsen geruime tijd vóór een instorting... was zoiets hier ook niet te bedenken geweest??

H.H.

Waar moeten we heen?

2011-12-14T15:08:00.000+01:00

Ongelijkheid in Nederland slaat steeds meer door naar voordelen voor buitenlanders en achterstelling voor ons Nederlanders. Is het gek dat de heer Wilders steeds meer aanhangers krijgt? Is het gek dat de gemiddelde Nederlander steeds bozer gaat worden? Het wordt wel allemaal in de hand gewerkt. Ho even…..! Ik ben beslist niet tegen buitenlanders. Ook zij zijn mensen met gevoel en willen het beter krijgen dan ze hadden. Het gaat hier om het feit dat wij Nederlanders achtergesteld worden bij de buitenlanders. Dat zit niet scheef in die mensen maar in al die regeringen die wij afgelopen jaren hebben versleten. Die allemaal hun eigen hachje en gezegdes belangrijker vinden dan het algemeen belang. Die bang zijn voor de opinie van het buitenland dat wij onze eigen mensen belangrijker zouden vinden. Maar is het land nog wel van ons Nederlanders? Soms vraag ik me dat echt af of is het een ‘zien’ in de toekomst. Worden wij straks niet een onderdeel van……….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Het contrast tussen arm en rijk in 2011/2012 gaat terug naar het begin van de 20^e eeuw. Voorbeelden? Ze zijn er tientallen. Neem de vrachtwagenchauffeurs. Onze Nederlandse vrachtwagenchauffeurs moeten eerst een duur diploma halen. Voor velen een zware taak om te leren en vraag niet hoeveel duizenden euro’s het kost. Polen, Roemenen en chauffeurs uit andere landen komen hier even binnen lopen, leggen een klein examentje af van niks in 1 dag en krijgen dat diploma zomaar in handen. Wat voor waarde wordt er dan nog gehecht aan het dure diploma van onze eigen vrachtwagenchauffeurs? Bovendien werken die buitenlandse heren een paar maanden en krijgen dan nog een uitkering toe als ze zonder werk komen. En dat, terwijl wij zelf genoeg vrachtwagenchauffeurs hebben rondlopen die niet aan de bak kunnen komen omdat ze te duur zouden zijn.

Deze week werd ik geconfronteerd met een gezin met drie jonge kinderen, welk niet eens geld had om een kerstboom te kopen. Gelukkig kon dit gezin geholpen worden door iemand die het ook niet breed heeft. Ik schaam me en erger me nog meer dat het woord ‘arm’ door onze minister-president achteloos wordt weg gewoven met de woorden; “er is geen armoede in Nederland”. Ondertussen smijt onze regering met mislukte projecten. Laat miljoenen verslindende parlementaire enquêtecommissies de fouten onderzoeken die vroegere regeringsambtenaren hebben gemaakt, en wie moet voor dat alles weer opdraaien? U en ik. Je ergert je kapot om te horen hoe weinig verantwoordelijkheid men dan ook nog neemt voor eigen besluiten en daden. Altijd ligt de schuld bij een andere partij. Ik hoef geen namen te noemen. Ieder die het parlementaire onderzoek van de laatste weken heeft gezien, wordt er misselijk van.

Gelukkig gebeuren er ook mooie en goede dingen. Zo is er een klein wonder geschiedt, zoals u in onderstaand artikel kunt lezen. Onze schoenmaker van winkelcentrum ‘t Loon heeft al zijn machines terug en heeft ook alweer een winkel gevonden om in te werken. Zelfs de schoenen van de klanten zijn gered. Wim Beelen van het slopersbedrijf mag, zoals het contract luidt, alles houden wat er gevonden en gered wordt in het winkelcentrum. De bankkluis was, ondanks het verbod van de burgemeester van Heerlen het pand te betreden, door de SNS bank toch leeggehaald. Wim Beelen haalde ondanks het betredingsverbod toch de machines van onze schoenmaker uit het pand, t/m zijn diploma toe en gaf het aan de schoenmaker terug. Iets waar hij beslist niet toe verplicht was. Chapeau mijnheer Beelen. Mijn diepe respect voor deze mooie geste. Gelukkig is niet alles waar ik tegenaan schop negatief. Het is ook niet de bedoeling te schoppen. Het gaat er mij om de misstanden die steeds groter worden in ons land nog eens duidelijk te maken. Onze kranten doen dat ook, maar een krant verdwijnt in de prullenbak. Mijn artikelen blijven op internet en worden steeds meer gelezen. © Maus

Kerstmis valt vroeg voor schoenmaker en Pinautomaat SNS-bank in 't Loon blijkt leeg

2011-12-14T11:18:00.001+01:00

Geen woorden hadden Sabrina en Raimondo Fattaccio toen zij vrijdag van sloper Wim Beelen hun hele bezit uit schoenmakerij Sta Sterk in 't Loon in Heerlen terugkregen.

Door onze verslaggever
HEERLEN

De Fattaccio's waren door de Harderwijkse sloper naar de bouwplaats bij winkelcentrum 't Loon gelokt. Toen zij daar aankwamen ging een van de containers open en daarin bleek hun hele verloren gewaande bezit te staan. Alle machines, de schoenen van de klanten en zelfs het ingelijste diploma van schoenmakersgezel Raimondo Fattaccio. "Hier hebben we geen woorden voor. Het ene moment verlies je alles en dan krijg je alles terug. Kerstmis valt vroeg dit jaar", reageert de dolgelukkige schoenmaker. Binnenkort openen zij een - tijdelijke - nieuwe zaak in een deel van het voormalige Rabogebouw aan de Promenade II in Heerlen.

Gepubliceerd op: 09.12.11 17:40, laatste update: 09.12.11 21:44

De pinautomaat van de SNS-bank in het verzakte gedeelte van winkelcentrum 't Loon blijkt kort voor het begin van de sloopwerkzaamheden te zijn geleegd. Dat gebeurde onder toezicht van gemeentelijke bouwinspecteurs en de politie, maar zonder medeweten van burgemeester Paul Depla.

Heerlen
door onze verslagever

Dat meldde Depla vanochtend. De burgemeester werd pas achteraf geinformeerd. "Feitelijk is hier iets illegaals gebeurd, hoewel met de beste bedoelingen. Dit deel van het winkelcentrum is immers onveilig en mag door niemand worden betreden."

Donderdag nog claimde Wim Beelen, directeur van het gelijknamige slopersbedrijf, dat een eventuele inhoud van de kluis voor hem en zijn medewerkers zou zijn, zoals alles wat hij in het te slopen deel van het winkelcentrum aantreft zijn bezit wordt. Dat is contractueel met de opdrachtgevers, de Vereniging van Eigenaren, zo geregeld om claims van de getroffen winkeliers over inventaris die tijdens de sloop beschadigt raakt te voorkomen.

In reactie op de mededeling dat de pinautomaat leeg is, ontkende Beelen de inhoud ooit te hebben geclaimd. Een woordvoerder van de SNS bank wilde gisteren niet zeggen of en hoeveel er nog in de kluis zat. "Daar doen we nooit mededelingen over, aldus de zegsman. "Ik kan u alleen zeggen dat het maximale vulbedrag 250.000 euro is." Vandaag werd dus duidelijk dat de automaat al eerder geleegd is.

Het puin uit 't Loon wordt afgevoerd naar een van de zes eigen recyclingplekken van slopersbedrijf Beelen. Daar wordt alles in speciale sorteermachines gedaan, waarna hout bij hout, koper bij koper, lood bij lood en kleding bij kleding komt. Alles om opnieuw te gebruiken. "De kleding bijvoorbeeld sturen wij, als die nog goed is, naar een weeshuis in de derde wereld", aldus Beelen. Privacygevoelige zaken als boekhoudingen van de winkeliers worden verbrand.

Gepubliceerd op: 09.12.11 07:00, laatste update: 11.12.11 20:37

Inhoud pinautomaat voor Loon-sloper

2011-12-09T09:33:00.003+01:00

Bij de demontage van het verzakte deel van 't Loon stuiten de slopers op allerlei bezittingen van de tien getroffen ondernemers, die na sluiting van het Heerlense winkelcentrum niet terug mochten. Rekken vol kleding bij C&A, maar ook de pinautomaat van de SNS bank.

Heerlen
Door Serge Sekhuis

Alles wat ze uit ‘hun' deel van 't Loon halen, is voor de slopers. Om het af te voeren naar een van hun recyclingpunten. Dat is de afspraak, aldus directeur Wim Beelen van de slopersfirma. Daar hoort dus ook de pin-kluis bij. "Ik heb de jongens beloofd dat we de inhoud ervan zullen verdelen”, aldus de slopersbaas. "Dat is geen grap, ik ben altijd serieus. De mannen hebben het verdiend, ze werken hier keihard.” De kluis is overigens nog niet geborgen.

Een woordvoerder van de SNS bank zegt in een eerste reactie dat men de automaat in 't Loon én de inhoud "als verloren” beschouwt. Later belt hij terug om te zeggen dat hij niets weet van een afspraak dat de sloper de kluisinhoud mag verdelen. "De burgemeester heeft de winkeliers beloofd dat hun inventaris niet opduikt op Marktplaats. Als de slopers onze kluis bergen, gaan we ervan uit dat we dat horen. Dan pas bepalen we voor wie het geld is.” Hoeveel geld er nog in zit, wil SNS niet zeggen; wel dat het maximale vulbedrag 250.000 euro is.

Woordvoerder Paul 't Lam bevestigt namens de vereniging van eigenaren van 't Loon, opdrachtgever én financier van de sloop, dat het contract meldt dat alles eigendom wordt van het sloopbedrijf. "De grote grijper kan inventaris beschadigen en we willen claims erover van winkeliers voorkomen. In het contract staat geen uitzondering voor de pinautomaat.”

Op de recycleplekken van Beelen wordt alle afgevoerde afval gesorteerd voor hergebruik. Hout bij hout, kleding bij kleding. Privacygevoelige zaken als boekhoudingen worden verbrand.

Lees meer in de krant van vrijdag.

Gepubliceerd op: 09.12.11 07:00, laatste update: 09.12.11 08:55

2011-12-07 Dagelijkse misstanden in eigen land in het nieuws

2011-12-08T16:36:00.004+01:00

Toezichthouders zitten boven de inkomensnorm, kwartje van Kok, ontwikkelingshulp, politie en andere misstanden.

Hoe is het toch mogelijk dat wij het blijven toelaten dat er gespeeld wordt met ons geld. Verwonderlijk hoe geduldig wij Nederlanders toch zijn. Toezichthouders die boven de norm zitten. Niemand die er iets aan verandert. Autobezitters betaalden destijds volgens premier Kok, ooit voor één jaar een kwartje meer bij de benzine, toch zitten we er nog steeds aan vast en niemand die het terugdraait. Rond één miljoen mensen die in Nederland naar de voedselbank moeten, terwijl er miljoenen verspild worden in ontwikkelingslanden, waar een deel van het geld niet terecht komt waar het hoort. En premier Rutten durft te zeggen dat in ons land geen armoede heerst? Geld geven aan landen die in hun huishoudboekje weigeren orde op zaken te stellen is een normale zaak. Maar wanneer stellen wij orde in ons eigen land?

Geloof me, ook ik vind dat wij daar horen te helpen waar nodig is, maar waarom niet eerst in eigen land de misstanden opheffen? Nederlanders geven nog steeds heel veel aan goede doelen. Mijn advies. De voedselbank is zo’n goed doel en ieder van ons die daar geen gebruik van hoeft te maken heeft het beter dan zij die wel een keer per week in de rij moeten staan.

Kijk ook eerst eens wat er met het geld van de goede doelen gebeurd. Wat verdienen de directeuren en hoeveel procent gaat écht naar de goede doelen en/of onderzoeken. Hoe graag geven wij niet aan goede doelen. Ook ik doe hier aan mee, maar als ik vanmorgen lees dat in Japan 22 miljoen van het Tsunami geld wordt besteedt om walvissen te doden, vergaat mij de lust om nog aan enig doel te geven. Ik geef graag wat ik heb te missen, maar dan liever in het klein. Ik geef ook graag aan mensen langs de straat. Natuurlijk wordt er gezegd dat zij dat gebruiken voor drugs en alcohol. Misschien klopt dat voor een deel ook wel. Maar is het aan mij te oordelen waaraan het wordt besteed? Ik voorkom hiermee misschien dat die persoon zich op een andere wijze geld toe eigent om te eten en te slapen.

Wat is er toch mis met veel regeringsleiders die meer aan eigen naam en voordeel denken dan aan het landsbelang? Je staat toch in dienst van de mensheid? Waarom dan niet luisteren naar die mensen waar je wel van verwacht dat ze voor jou kiezen? Voorbeeld: In Groningen werd jaren geleden de tram verwijderd uit het stadsverkeer. Inmiddels rijden de busdiensten tot volle tevredenheid van de bevolking. Toch is er nu een wethouder die vindt dat de tram terug moet komen. Verspilling van miljoenen. Zij krijgt haar zin ten koste van alles. Waarvoor is dit noodzakelijk? Opdat haar naam nog lang zal blijven staan in de analen? Of volgt er later weer een enquêtecommissie dat gemeentegelden ten onrechte aan dit project zijn besteed? In deze tijd van recessie is dit toch onverantwoord, of ben ik te stom om te begrijpen dat deze tram een noodzaak is? Wie geeft mij antwoord op wat ik niet begrijp.

En dan de politie van Amsterdam die het gisteren weer liet afweten om een hulp Sinterklaas en zwarte Piet te helpen die door een groep Marokkaanse jongeren werden belaagd. Hun auto werd met stenen bekogeld. Gevolg; het echtpaar durft nooit meer als hulp-Sinterklaas en Piet te helpen. Waar moet het heen met onze veiligheid als agenten bang zijn om naar een groep jongeren te komen. Geloof me, ik zou ook bang zijn om met 4 of 6 agenten tegenover een groep buitenlandse jongeren te staan, met het risico om gewond te raken. Maar mocht dit echtpaar in de steek worden gelaten, met het risico dat zij in elkaar worden geslagen? Zeg nu niet dat er geen tijd voor was. De politie is er toch om ons te helpen, al lijkt het daar steeds minder op. Hoe veilig durven we ons nog te voelen op straat en waarom worden dit soort jongelui niet teruggestuurd naar hun eigen land? Mogen zij ongestraft hun gang gaan?

Begrijpt u dit alles wel, ik niet, of ga ik niet meer mee met mijn tijd?

Wilt u reageren? Schrijf een mail en wordt gratis lid.

2011-12-08 Al negen jaar problemen bij 't Loon

2011-12-08T16:12:00.000+01:00

Negen jaar geleden waren er al problemen met scheuren in pilaren in de parkeergarage en spontane grondverzakkingen rond 't Loon in Heerlen. Dat blijkt uit een door de gemeente vrijgegeven logboek over de situatie bij het winkelcentrum.

Heerlen
Van onze verslaggevers

In 2002 zijn al drie pilaren in de garage onder 't Loon vervangen vanwege scheuren. In diezelfde tijd ontstond er plots een gat in de grond aan de rand van het winkelcentrum. En later bij grondboringen voor het mijnwaterproject bij het huidige APG ontstond een gat van 15 kubieke meter. Daarbij werd gedacht aan karstvorming - het ontstaan van holle ruimten door oplossing van de kalk - maar het is niet uitputtend onderzocht. Ook nu wordt karstvorming als de meest waarschijnlijk oorzaak van de problemen genoemd.

Van 2002 tot 2011 verzakte het parkeerdek van 't Loon 13 tot 18 centimeter, blijkt uit het logboek met correspondentie tussen onder andere gemeente, deskundigen, Vereniging van Eigenaren, ingenieursbureau W&N, Staatstoezicht op de Mijnen en Q-park.

Op 31 augustus schrijft de constructeur aan burgemeester Paul Depla dat in het verleden diverse keren problemen zijn geweest met scheurvorming in de kolommen van de parkeergarage. ,,Het was net of de fundering van de kolommen wilde verschuiven'', aldus deze notitie. Deze mededeling komt een dag nadat Q-Park opnieuw scheuren in kolommen heeft ontdekt. Ze worden met speciale hars gerepareerd. Op 7 september blijkt een kolom ,,volledig gescheurd'' en worden inderhaast de eerste stempels (stutten) aangebracht. Een dag later wordt het aantal stempels fors uitgebreid. Op 9 september krijgt Depla bericht dat injecteren met hars onvoldoende helpt. Dan blijkt ook dat in 2002 al drie kolommen vervangen zijn.

'Zwart gat'

Op 10 oktober is er een bespreking tussen onder meer het staatstoezicht, W&N, BWM, en beheerder MVGM waaruit blijkt dat het dek sinds 2002 al 13 tot 18 centimeter gezakt is. Vervormingen lijken te wijzen op een ,,zwart gat'', blijkt uit een verslag van deze bijeenkomst.
Het Staatstoezicht laat op 12 oktober weten zich zorgen te maken over het stutten. Het toezicht zegt een plotselinge grotere verzakking niet uit te kunnen sluiten.
Op 14 oktober stelt BWM vast dat er zeker 25 kuub zand is weggelopen. Op 17 oktober ontdekt BWM scheuren langs een betonnen balk, die vervolgens wordt gestut. Op 1 november blijkt uit een memo aan Depla dat een aantal kolommen in de parkeergarage is vervormd en deels ingescheurd. Op 29 november wordt een deel van 't Loon gesloten na de ontdekking van nieuwe scheuren in een kolom en het dek.

Gepubliceerd op: 08.12.11 00:03, laatste update: 08.12.11 13:28

Logboek gemeente Heerlen: 't Loon: van scheur naar sloop

2011-12-08T16:10:00.000+01:00

De gemeente Heerlen heeft van 30 augustus tot 30 november een logboek bijgehouden van de ontwikkelingen in en rond de parkeergarage van 't Loon. De weg naar sluiting en sloop.

- 30 augustus - Adviseur bouwconstructies Jos Peeters van de gemeente Heerlen meldt: Op het einde van de middag telefonisch bericht ontvangen van een manager van Q-park dat er in de kolommen van de parkeergarage scheuren aanwezig waren … Ben er zelf direct naar toe gegaan om de situatie te bekijken. De scheurvorming was dermate dat ik de heer Van der Kroft (van Ingenieursbureau van der Werf en Nass- W&N - dat in opdracht van de Vereniging van Eigenaren onderzoek doet) 's avonds thuis heb gebeld en een afspraak gemaakt ter plaatse voor de volgende morgen, voordat de winkels open zijn.

- 31 augustus - Van der Kroft laat weten dat er in het verleden al diverse malen problemen zijn geweest met scheurvorming en dat de exacte oorzaak nooit is achterhaald. Gezien de afmetingen van de kolommen in relatie tot de belasting is het verantwoord om de winkels op te laten.

Burgemeester Paul Depla wordt door Jos Peeters geïnformeerd: Men had sterk de indruk dat de oorzaak toch in de grond moest zitten ... We hebben vanmorgen besloten dat de veiligheid voldoende was gegarandeerd om de bovenliggende winkels open te laten gaan. Ook zegt Peeters dat enkele grote scheuren al in april aanwezig waren. Diezelfde dag blijkt ook dat de Vereniging van Eigenaren namens de eigenaren Q-park Maastricht, NSI Hoofddorp (eigenaar winkelcentrum 't Loon) en Vereniging van Eigenaren appartementen, verantwoordelijk is voor het onderhoud.

- 2 september - Jos Peeters meldt aan de burgemeester dat een bedrijf begonnen is de pilaren vol te spuiten met een twee componentenhars. Dit is echter slechts 'reparatie tot een aanvaardbaar niveau' en zegt niets over de oorzaak van het probleem. Dus kans op herhaling.

- 7 september - Het bedrijf dat de kolommen injecteert constateert dat een kolom volledig gescheurd is. Nog die dag worden de eerste stempels aangebracht, die de zaak moeten stabiliseren. Een dag later pas wordt de gemeente geïnformeerd. Smeets Bouw gaat het stutwerk van het parkeerdek en de pilaren onder de winkels uitvoeren.

- 9 september - Jos Peeters meldt aan Paul Depla dat het injecteren bij enkele kolommen onvoldoende is. Deze kolommen moeten worden vervangen: het is echter nu zaak om eerst de oorzaak te achterhalen, zodat we niet achter een aantal jaren weer dezelfde ellende hebben. Die oorzaak zit hoe dan ook in de bodem.

- 16 september - Bewoners Homerusflat in 't Loon krijgen per brief uitleg over de scheurvorming en de werkzaamheden in hun parkeergarage.

- 21 september - De gemeente maakt duidelijk dat zij vanwege de veiligheid voor de omgeving nauw bij de gang van zaken betrokken blijft: Ingenieursbureau van der Werf & Nass is echter leidend en voert de regie.

- 27 september - Hoofd Bouw- en Woningtoezicht Jos Waltmans van de gemeente laat weten dat de parkeergarage veilig is gesteld: De deskunigen vermoeden dat mogelijk grondwaterstanden en mijngangen van invloed zijn op de bewegingen van de pilaren. De herstelwerkzaamheden moeten begin 2012 na afronding van het onderzoek starten. En: Ze verwachten hoge kosten.

- 28 september - Onderzoeksbureau BAS begint met het onderzoek naar de betonkwaliteit in 't Loon. Staatstoezicht op de Mijnen laat weten dat mijnschade verhaald kan worden bij Orange Nassau Energy, de opvolger van de Oranje Nassau Mijnonderneming. Mits in het verleden niet al eens mijnschade is verhaald.

- 10 oktober - Jos Peeters meldt dat het parkeerdek in de periode 2002-2012 13 tot 18 centimeter is gezakt. Hij merkt op dat in het verleden problemen zijn geweest met grondboringen bij het ABP (nu APG), waar fijn zand wegliep. Mogelijke oorzaak: door een breuk in de ondergrond kan er grond weglopen in een oude mijnschacht/pijler… Een mogelijk gevaar zou kunnen zijn dat een stuk grond in een keer afschuift naar beneden. Een goede oplossing wordt dan moeilijk, waarschuwt hij. Op plaatsen waar zich dit in het verleden heeft afgespeeld werd de bebouwing uiteindelijk gesloopt en de openbare ruimte andere ingericht.

- 12 oktober - Deze krant publiceert over de problemen in de parkeergarage van 't Loon. Q-park laat weten dat de situatie niet onveilig is.

- 12 oktober - Inspecteur Ilse de Vent van Staatstoezicht op de Mijnen laat weten niet helemaal gerust te zijn. Ze vraagt zich af of wat in Keulen is gebeurd – instorting gebouw stadsarchief – ook in 't Loon kan gebeuren

- 12 oktober - Ilse de Vent mailt aan Jos Peeters dat de kans groot is dat de oorzaak van de verzakking in de diepere ondergrond ligt: Het is dan ook niet uit te sluiten dat er een plotselinge grotere zakking optreedt… We zijn het dan ook niet eens met de brief van Van der Werf & Nass aan MVGM Vastgoedmanagement van 6 oktober 2011, waarin staat dat de veiligheid gegarandeerd is en dat monitoring daarom niet noodzakelijk is… Wij willen jullie daarom adviseren op korte termijn een partij in te schakelen die bekend is met het gedrag van de diepere ondergrond.

- 12 oktober - Jos Waltmans schrijft aan Paul Depla: De veiligheid is voorlopig voldoende gewaarborgd. Depla reageert dat hij uit de brief van Staatstoezicht concludeert dat het niet zeker is dat de veiligheid is gegarandeerd en wil duidelijkheid. Jos Waltmans: Belangrijk is om te constateren dat de veiligheid voldoende is en dat we tijdig in kunnen grijpen bij veranderingen. Voorlichter Frans van Neer: Tijd winnen en meer specialistisch inzicht krijgen in de materie zodat we een goed en gericht verhaal hebben. Goed voor onze betrouwbaarheid in onze rol en kerntaak veiligheid. Paul Depla mailt dat hij wil voorkomen dat de krant wellicht verkeerde conclusies trekt die voor veel onrust kunnen zorgen.

- 14 oktober - Jos Peeters: De onderstempeling wordt drie keer per week gecontroleerd door LSB. Naar schatting is er op dit moment zo'n 25 kubieke meter zand weggelopen. Ze verwachten maximaal 50 tot 100 kubieke meter te moeten opvullen.

- 14 oktober - Jos Waltmans: De schatting van de grootte van de luchtbel is ongeveer 25 tot 50 kubieke meter, de grootte van een slaapkamer, dus dat valt wel mee, maar deze moet wel gedicht worden om verdere zakking en daardoor plaatselijke instorting van dat deel te voorkomen. De oplossing is door middel van boortechniek van buiten uit onder verschillende hoeken via de Apollolaan deze luchtbel te dichten … Er is controle en de veiligheid is gewaarborgd. Theoretisch is er volgens de deskundigen echter altijd een kans dat er plaatselijk een snelle verzakking plaatsvindt, van ongeveer een halve tot een meter met een gedeeltelijke instorting. Maar dat geldt voor vele plekken in Heerlen en omstreken.

- 28 oktober - Er wordt gedacht aan karstvorming, het ontstaan van holle ruimten in de mergel door uitloging van de kalk. Jos Peeters: Tijdens de boorwerkzaamheden tbv het mijnwaterproject nabij het ABP is tijdens het boren een gat van circa 15 kubieke meter ontstaan. Ook het plotselinge gat in de grond aan de rand van 't Loon circa negen jaar geleden is nog niet nader verklaard door een andere oorzaak.

- 1 november - Het college besluit dat een aantal winkels in het betreffende gebied gedurende de boorwerkzaamheden moet worden gesloten vanwege een verhoogd risico. De veiligheid in het gebied is onder controle, nu rest de vraag wat er aan de hand is. Naast de scheuren in de betonnen pilaren is er ook een grote verzakking van de vloer van de parkeergarage ontdekt. In het verleden is de vloer ook al eens verzakt. De oorzaak van de verzakking ligt waarschijnlijk in de diepere ondergrond, er loopt ergens zand/grond weg.

- 7 november - Jos Waltmans: Met een mogelijk voorstel om eerst de bovenlaag te injecteren zodat het winkelcentrum geopend kan blijven gaat de professor Heitfeld (geoloog RWTH Aken) niet akkoord. Het risico is te groot … Jos Peeters vindt dat het allemaal te lang heeft geduurd en nog gaat duren. Hij wijst de VVE erop dat een nauwkeurige elektronische monitoring deel uitmaakt van de voorwaarden van de gemeente om 't Loon open te houden.

- 10 november - Akkoord over continu bemetingssysteem dat op 17 november moet werken maar vanwege een niet-werkende telefoonlijn is de meetapparatuur pas op 25 november operationeel.

- 22 november - Jos Waltmans: Helaas is er niemand die voor de volle honderd procent kan garanderen dat 't Loon op zich zelf constructief veilig is, maar samen met de getroffen maatregelen wel voldoende verantwoord veilig is.

- 22 november - Jurist Nico van den Ham van de gemeente in brief aan Jos Waltmans: Als ik burgemeester zou zijn, zou jouw advies mij niet gelukkig stemmen … Het is gevaarlijk of het is niet gevaarlijk.

23 november Paul Depla aan Jos Waltmans: Helder verhaal. Zo lang jullie – ondersteunt door adviezen van externe deskundigen – constateren dat de boel veilig is, hebben we volgens mij geen titel voor bestuursdwang, cq sluiten C&A.

24 november Jos Waltmans: Bij onzorgvuldigheid/grove nalatigheid kan een gemeente, tegenwoordig zelfs een ambtenaar persoonlijk aansprakelijk gesteld worden … De plicht om op tijd actie te ondernemen ligt primair bij de eigenaar/huurder. De gemeente treedt op in de vorm van bestuursdwang mocht de eigenaar/huurder uit eigen beweging niets doen of als er direct gevaar dreigt: beide is (nog) niet aan de orde … Het plan is om in januari te starten met de werkzaamheden en het hele traject gaat enkele maanden duren.

29 november Jos Waltmans: Tijdens dagelijkse inspectie zijn door Jos Peeters nieuwe scheuren geconstateerd in een gerepareerde kolomkop, het dek en een kolom. Tegelijk krijgen we van W&N het bericht dat de vervorming/spanning gemeten met de apparatuur van Osmos blijft oplopen en dat Tim Royakkers (MVGM) door Promiss is gebeld voor scheuren in de wanden.

Besloten wordt dit deel van 't Loon – tien winkels - onmiddellijk te sluiten.

Het vervolg is bekend.

Gepubliceerd op: 08.12.11 00:03, laatste update: 08.12.11 © Limburgs dagblad/dagblad de limburger.

Vervolg: Sloop deel winkelcentrum 't Loon van start

2011-12-07T06:53:00.006+01:00

Winkeliers hebben van zondag tot gisteren, nog een deel van hun spullen uit de winkels mogen halen. Zoals de versvoorraad van de Jumbo. Echter de tien winkeliers, waarvan de zaken worden afgebroken zijn hun machines en voorraden volledig kwijt. Heel triest, juist in deze moeilijke tijd van recessie. Zie foto's van Wiel Palm (Limburgse mijnen). Voor de winkeliers is inmiddels een noodfonds van 3 miljoen bij elkaar gebracht.
Vanmorgen om zes uur is de sloop van een deel van winkelcentrum 't Loon begonnen. Men zal zeven dagen per week werken van 's morgens zes tot 's avonds zes. Drienentwintig december moet alles klaar zijn. Mocht het noodzakelijk zij zal men zelfs vierentwintig uur blijven doorwerken.
© Maus Sturmer

HEERLEN (ANP) - Woensdag wordt begonnen met de sloop van een deel van het winkelcentrum 't Loon in Heerlen. Een tiental winkels en een belangrijk deel van de parkeergarage gaan tegen de vlakte, omdat ze op instorten staan door een verzakking.
De gemeente besloot maandag dat aannemer Beelen uit Harderwijk het bewuste deel van het winkelcentrum moet gaan slopen, omdat het langzaam maar zeker voorover helt. De operatie duurt uiterlijk tot 23 december.
Veertig andere winkelpanden en de ontruimde Homerusflat blijven gespaard, omdat ze zich in drie andere compartimenten van het pand bevinden. Omdat het winkelcentrum bestaat uit vier compartimenten, die bouwkundig los van elkaar staan, kan de sloop beperkt blijven.

Deel 't Loon voor kerst weg

Het met instorten bedreigde winkelcentrum 't Loon in Heerlen maakt op vrijdag 23 december een doorstart met veertig zaken. De overige tien winkels in het onveilige deel van het complex, die al een week dicht zijn, worden vanaf woensdag gesloopt.

Heerlen © Door Monique Parren en Marcel de Veen

De bewoners van de Homerusflat, die het afgelopen weekeinde geëvacueerd werden, kunnen niet eerder dan daags voor Kerstmis terug naar hun appartementen.

Bij de sloop van de tien winkels, onder meer C&A en Bart Smit, gaat de complete inventaris verloren. Dat geldt ook voor de nog steeds gevulde geldautomaat van de SNS-Bank. Het slopen van dit deel van 't Loon moet op korte termijn gebeuren, omdat de situatie daar volgens burgemeester Paul Depla nog steeds zeer onveilig is. "Om verzakken en instorten van het complex te voorkomen, moeten we snel zijn."

De omgeving mag door niemand betreden worden. Het sloopkarwei wordt uitgevoerd door het gespecialiseerde bedrijf Beelen uit Harderwijk, dat gisteren al begonnen is met de aanvoer van zwaar materieel. Vanwege de instabiele ondergrond wordt gesloopt op afstand, met grijparmen. Op enkele tientallen meters van 't Loon wordt vandaag een werkplaats ingericht. De sloop begint woensdagmorgen om zes uur.

Gespecialiseerd bedrijf Beelen uit Amsterdam sloopt het deel van het winkelcentrum, zij zijn maandagmiddag al met zeer groot materieel onderweg naar Heerlen, zegt burgemeester Depla. Dinsdag wordt een speciale werkplaats voor de medewerkers van Beelen ingericht.

De betrokkenen zijn erg emotioneel en van slag, meldt Depla. De bewoners kunnen tijdens de sloopwerkzaamheden niet terug in hun huizen, concreet betekent dat zij tot en met 23 december niet in hun woningen terugkunnen. Motel Van der Valk is daarom ook geen optie meer, er wordt gekeken of mensen die niet bij familie/vrienden terechtkunnen, in gemeubileerde appartementen onderdak krijgen.

Voor de ondernemers wordt gezocht naar gepast onderdak. D'r Carnavalswierts bijvoorbeeld krijgt maximaal drie maanden tijdelijk een pand op de Woonboulevard. Kledingwinkel C & A verhuist tijdelijk naar het voormalig It's-pand aan de Geleenstraat in Heerlen.

Het is nog onbekend hoe duur de sloop zal zijn, die vraag is officieel ook voor de Vereniging Van Eigenaren, zegt Depla, zij geven opdracht tot sloop.

Bekijk ook de video van de voorbereidingen voor de sloop van een deel van 't Loon.

(Video: Dolf Conraads)

Gepubliceerd op: 06.12.11 00:03, laatste update: 06.12.11

RT @theoploeg: En het oudste winkelcentrum van Nederland heeft een eigen twitter-account @tLoonHeerlen. #tLoon

RT @theoploeg: En het oudste winkelcentrum van Nederland heeft een eigen twitter-account @tLoonHeerlen. #tLoon Link

Geen kloon van ‘t Loon

Moeder Aarde heeft een verzakking. Nederlands eerste overdekte winkelcentrum, ’t Loon in Heerlen, staat op instorten. Hoe dat komt, weet niemand. Waarschijnlijk heeft het te maken met oude mijngangen. De bodem in dit deel van Zuid-Limburg is een emmenthaler die last heeft van gasophoping, vochtvorming en tektonische boertjes. Een wonder dat veel hier nog zo vast staat. Je moet positief blijven.

Een klap voor Heerlen, al is de beeldspraak misschien ongepast. Het is hier al een een hele kunst om de zaken bovengronds een beetje redelijk te laten lopen. Niemand zit te wachten op gedonder ondergronds. Het toverwoord is nu gecontroleerde sloop. Dat is lastig als ergens onder je voeten de aarde de polka danst. Bij gecontroleerde sloop moet je de zwaartekracht telkens een etage voor zien te blijven. Ongecontroleerde sloop ligt onze bestuurders van oudsher beter.
Rampen bieden ook kansen. Op puinhopen bloeien de mooiste bloemen. Kijk naar Lille, of Luik. Rotte en verkrotte steden, decennia lang. Op den duur gaat het verval ook in de hoofden van de mensen zitten. Tot zulke steden worden aangeraakt met het toverstokje van toparchitectuur. Magie verdrijft malaise. Bouw straks dus geen kloon van ’t Loon, maar een wereldwonder. Een derde juweel, na het stadhuis en ’t Glaspaleis. Geen geld? Onzin. Haal het. Dram iedereen suf, maak je gehaat. Als het niet lukt de centen voor de poorten van de hel weg te slepen, kun je het desnoods nog in Den Haag en Maastricht proberen.

Gepubliceerd op: 06.12.11 07:00

Burgemeester Depla: "verzakking zet door" 04-12-2011

2011-12-05T10:08:00.000+01:00

Burgemeester Depla: "verzakking zet door" 04-12-2011

HEERLEN - Burgemeester Paul Depla van Heerlen heeft vanmorgen aangegeven dat de verzakking onder winkelcentrum 't Loon doorzet.

De ravage in de parkeergarage is groot en het is dan ook de vraag of het compartiment niet voor maandag instort. Niemand die daar een zinnig woord over kan zeggen.

In geval van nood kan nu ook met één druk op de knop de elektriciteit in het complex worden afgesloten.

Voor de bewoners aan de Muzenlaan en het DSM-gebouw in Heerlen was er vanmorgen beter nieuws. Zij kunnen weer volledig gebruik maken van de verwarming. Zaterdag konden de bewoners een tijdlang geen gebruik maken van de verwarming, omdat de gastoevoer en de stadsverwarming richting winkelcentrum 't Loon afgesloten waren. Nu heeft de gemeente Heerlen het zo geregeld, dat alleen het gas en de verwarming in het winkelcentrum en de bovengelegen Homerusflat afgesloten zijn.

HEERLEN - Burgemeester Paul Depla van Heerlen heeft vanmorgen aangegeven dat de verzakking onder winkelcentrum 't Loon doorzet.
De ravage in de parkeergarage is groot en het is dan ook de vraag of het compartiment niet voor maandag instort. Niemand die daar een zinnig woord over kan zeggen.

In geval van nood kan nu ook met één druk op de knop de elektriciteit in het complex worden afgesloten.

Voor de bewoners aan de Muzenlaan en het DSM-gebouw in Heerlen was er vanmorgen beter nieuws. Zij kunnen weer volledig gebruik maken van de verwarming. Zaterdag konden de bewoners een tijdlang geen gebruik maken van de verwarming, omdat de gastoevoer en de stadsverwarming richting winkelcentrum 't Loon afgesloten waren. Nu heeft de gemeente Heerlen het zo geregeld, dat alleen het gas en de verwarming in het winkelcentrum en de bovengelegen
© Er op uit in Limburg

'Landelijke actie voor schoenmaker 't Loon'

2011-12-05T09:55:00.002+01:00

Voor mij grijpt dit bericht veel dieper in. Bij deze schoenmaker kom ik al zolang hij bestaat. Altijd even vriendelijk en behulpzaam. Laten we hopen dat ook hij. nu in nood, al die vriendelijkheid en behulpzaamheid terug mag krijgen. Maus

De Nederlandse schoenmakers moeten zich in gaan zetten voor Raimondo Fattacchio. De eigenaar van schoen- en sleutelmakerij Sta Sterk is een van de getroffen ondernemers in Winkelcentrum 't Loon in Heerlen. Na 22 jaar verliest hij alles wat is opgebouwd.

Heerlen, Door Stefan Gillissen

Via de website NSV Schoenmaker wordt opgeroepen de Heerlense ondernemer te steunen.
'Ongetwijfeld heeft u het nieuws op televisie gezien over Winkelcentrum 't Loon in Heerlen. Juist op het deel wat op instorten staat en waar de winkeliers absoluut niet meer naar binnen mogen zelfs niet om spullen te halen is schoenmakerij Stasterk gevestigd van onze collega de heer Fattaccio.
Het is zeker dat hij alles kwijt is. Zijn machines, de schoenen van de klanten en de complete voorraad en inventaris. Maar daarnaast natuurlijk in één klap zijn complete broodwinning.
Ook alle schoenen van klanten die al gerepareerd waren en niet afgehaald staan nog in de zaak. Er komt dus voor bij Raimondo en Sabrina Fattaccio geen euro meer binnen.

Zelfs als op korte termijn er een nieuwe locatie voor hen beschikbaar komt hebben ze een enorm probleem. Ze hebben namelijk ook de machines niet meer om de schoenreparatie op te verrichten. En hoe komen ze aan geld om dat op korte termijn te regelen.
Wij vinden dat de Nederlandse Schoenmakerij Raimondo en Sabrina Fattaccio niet in de kou kan laten staan. De Vereniging zal hen in eerste instantie waar mogelijk onder steunen.
Vanaf deze plaats wensen wij hen in ieder geval ontzettend veel sterkte!'

Gepubliceerd op: 04.12.11 13:00, laatste update: 04.12.11 13:14

Burgemeester Depla: "verzakking zet door" 04-12-2011

Vervolg winkelcentrum 't Loon

2011-12-05T09:52:00.001+01:00

Heerlen vraagt steun voor ondernemers 't Loon

De gemeente Heerlen vraagt maandag bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) werktijdverkorting aan voor personeel van Winkelcentrum 't Loon. Dat meldt wethouder Riet de Wit.

Heerlen
Door Stefan Gillissen

Met werktijdverkorting worden de ondernemers deels in de (personeels)kosten gecompenseerd. Het personeel van de Heerlense bedrijven blijft, als het ministerie instemt, waarschijnlijk het volledige loon ontvangen. "Ook voor de kleine zaken in 't Loon, met weinig of geen personeel, hopen we snel iets te regelen”, zegt De Wit (SP). "De nood is hoog; sommigen hebben ineens moeite om de huur of hypotheek te betalen. Helaas is de regelgeving voor hulp nogal complex, maar we gaan er alles aan doen.”

De Statenfractie van de PvdA heeft aan Gedeputeerde Staten gevraagd hoe de provincie gaat helpen. Wethouder De Wit heeft er alle vertrouwen in dat de provincie zal bijspringen. Maandag en dinsdag staan gesprekken met de ondernemers van 't Loon op het programma. Dan wordt meer duidelijk over de mogelijkheden voor financiële steun. Ook zal de verhuizing naar leegstaande panden in de stad worden besproken.

Maandag om 12.00 uur moet de Vereniging van Eigenaren (VVE) een sloopplan voor het onveilige gedeelte van het winkelcentrum (hoofdingang, parkeergarage en tien winkels) presenteren. De gemeente heeft in geval van nood een alternatief uitgewerkt. Haast is geboden, omdat de situatie met de minuut verslechtert. Dragende pilaren in het complex zijn al afgebroken. Paul 't Lam van de VVE wil niet inhoudelijk reageren. "In twee dagen moet een plan gemaakt worden waar je normaal twee maanden voor hebt. Maar we zien de noodzaak in en verschillen zeker niet van mening met de gemeente.”

Overigens zullen de sirenes van het maandelijkse proefalarm rond 't Loon zwijgen om 12.00 uur. Dit om te voorkomen dat mensen zich ongerust maken.

Lees de uitgebreide verslaggeving over 't Loon in de krant van maandag.

Gepubliceerd op: 05.12.11 07:00

Bron en © Limburgs dagblad. © Foto gem. Heerlen

Parkeergarage 't Loon

Gedupeerden 't Loon mogen spullen halen

Veertig winkeliers van het 'veilige' deel van winkelcentrum 't Loon en bewoners van de Homerusflat in Heerlen mogen zondag om 10.00 uur even terug om spullen te halen. De inventaris en koopwaar van de tien winkels in het deel dat op instorten staat, moeten als verloren worden beschouwd.

Foto en © De Limburger

Dat maakte burgemeester Paul Depla zaterdag bekend.
Het onderzoek naar de compartimenten van 't Loon heeft een positieve uitkomst: de verschillende delen zijn nog steeds fysiek van elkaar gescheiden. Er lopen wel enkele verbindingen tussen de compartimenten, maar onderzoek heeft uitgewezen dat die bij instorting van het onveilige deel afscheuren. De veiligheid van de compartimenten waarin totaal veertig winkeliers huizen is niet in het geding.
Daar was twijfel over ontstaan toen een expert erop wees dat mogelijk in de laatste vijftig jaar verbouwingen hebben plaatsgevonden die niet op tekeningen staan. Dat blijkt niet het geval.
Echter het parkeerdek bij de Albert Heijn is verbonden met de hoofdingang, instorting dreigt. Het parkeerdek zal dus niet vrijgegeven kunnen worden.

Een gedeelte van de vloer van het instabiele deel in de parkeergarage is een halve meter gezakt en één kolom waar het complex op steunt is volledig los van het plafond. Instorten van het gedeelte van de parkeergarage onder de tien verzakkende winkels in niet te voorkomen, zegt Depla.

Om de kans op brand te minimaliseren is het gas richting winkelcomplex afgesloten. Ook de stadsverwarming staat uit: een van de voornaamste redenen waarom bewoners niet definitief terug kunnen naar hun appartementen.

Bewoners mogen wel even terug om spullen te halen. In een bijeenkomst voor bewoners die gelijktijdig met de persconferentie plaatsvond vertelde loco-burgemeester Riet de Wit dat de bewoners vermoedelijk over vier of vijf dagen weer terug kunnen, meldt bewoner Theo Ploeg.
De ondernemers die terug gaan mogen alles meenemen dat prioriteit heeft. Het gaat om verswaren en bestellingen.

Sloop van het wegzakkende gedeelte, begin volgende week, is dringend gewenst. Depla: "Als dit was gebeurt met geopende winkels tijdens drukte rond kerstinkopen doen..." De gemeente heeft voor het geval dat de Vereniging van Eigenaren niet met een sloopplan komt een eigen sloopplan achter de hand.

De schade voor de tien winkeliers in het sloopgebied loopt in de miljoenen euro's. Hun spullen kunnen bijna zeker niet voor of tijdens de sloop worden weggehaald.

De burgemeester geeft aan dat geen duidelijkheid bestaat of de grond onder 't Loon tot rust is gekomen. ,,We weten bijvoorbeeld niet of dit het definiteve gat is, of het begin van een grotere verzakking." Het gat kent een diameter van vijf meter en is 50 centimeter diep. Deskundigen hebben berekend dat het gat mogelijk een diameter van veertig meter kan hebben.

Mensen die zorgen hebben over hun woning worden opgeroepen zich bij de gemeente te melden. Volgens de burgemeester is de veiligheid van alle panden rond 't Loon gegarandeerd.

Gepubliceerd op: 03.12.11 17:37, laatste update: 03.12.11

2011-12-03 Recessie

2011-12-03T11:55:00.001+01:00

Hoe bestaat het dat in een tijd van recessie, waar een hoeveelheid Nederlanders naar de voedselbank moeten gaan om ‘voldoende’ eten in huis te hebben, het Nederlands elftal zich veroorloofd in een vijfsterrenhotel te logeren? De heren Prinsen, of moet ik koningen zeggen, als vorsten worden betaald en ondergebracht, waar de verwachtingen steeds weer teleurstellend zijn. Natuurlijk lijkt het alsof ik schop tegen ons voetbalminnend Nederland, maar niets is minder waar. Ik heb respect voor elke voetballiefhebber. Maar zijn dat over het algemeen juist niet die hardwerkende mensen die het met heel wat minder moeten doen en net zo hard, zo niet harder moeten werken? Verdienen die voor hun harde werken dan geen goed salaris?

Het zelfde geldt voor het Bankwezen met zijn hoge beloningen, waar soms zelfs de prestaties ver bij achterblijven. Geld verspilt wordt in plaats van verdiend. In sommige gevallen kan men van wanprestaties praten. Toch worden diezelfde beloningen nog steeds uitgekeerd. En wie moet daar voor opdraaien nu het slecht gaat. Wij als gewone burgers.

De gemiddelde Nederlander werkt minstens zo hard, zo niet harder. Toch zitten velen op een normaal salaris, naar schalen ingediend. Vaak aan de Lage kant gerekend. Wat maakt het verantwoord dat deze belachelijk hoge bedragen nog steeds worden uitgekeerd?

Wordt het geen tijd dat de uitzonderlijke, of moet ik zeggen belachelijk hoge salarissen en bonussen eens minimaal gehalveerd worden, zo niet zelfs verdwijnen en teruggebracht naar een normaal inkomen? Vind u, net als ik, dat ook hier eens ingegrepen moet worden of zie ik het verkeerd? Geef uw mening per mail en ik plaats het zeker bij dit artikel.

2011-12-02 en 03 Verzakking winkelcentrum 't Loon te Heerlen

2011-12-03T11:43:00.003+01:00

Zou een winkelcentrum ergens anders moeten sluiten, om welke reden dan ook, dan denk je 'wat erg', maar nu het zo dichtbij is raakt het dieper. Ik heb zelf naast 't Loon gewoond op de Muzenlaan. Er liggen herinneringen. ik moest na de dood van Berry, mijn man, daar met spoed naar toe verhuizen, dus kwam ik wat vaker in ’t Loon dan nu het geval is. Onderstaande artikeltjes uit de Limburgse dagbladen en van L1Nieuws en L1 radio-tv geven de ernst van deze situatie dagelijks weer. Om moeilijkheden te voorkomen is het copyright erbij vermeld. ik hou u op de hoogte en zal het artikel nog voorzien van mijn eigen foto's gisteren gemaakt.

Depla: 'Verzakking 't Loon is realistisch'

Het personeel van de vijftig winkels van 't Loon in Heerlen zegt heel erg bezorgd te zijn over de eigen toekomst. Dat liet de Heerlense loco-burgemeester Riet de Wit weten na een bezoek vanmorgen aan een bijeenkomst van het personeel in de Heerlense schouwburg.

© L1nws

Deel 't Loon wordt gesloopt

Een deel van winkelcentrum 't Loon wordt gecontroleerd gesloopt. Dat heeft burgemeester Depla van Heerlen vrijdagavond bekendgemaakt tijdens een persconferentie. Reden voor de sloop is de druk op de pilaren in de parkeergarage onder het winkelcentru,, die in de loop van vrijdag verder is gestegen. Om de onzekerheid rond een spontane instorting te voorkomen, gaat de gemeente over tot sloop.
De Vereniging van Eigenaren van 't Loon komt maandag om twaalf uur met een reactie. Daarna moet duidelijk worden wanneer begonnen wordt met de afbraak. De Vereniging van Eigenaren is het eens met sloopplannen van de gemeente.

De bewoners van de flat boven het winkelcentrum hoeven hun woning niet te verlaten. Vastgoedbedrijf NSI, eigenaar van de winkelpanden, vindt het een logische beslissing dat een deel van het winkelcentrum wordt afgebroken.

Schade

De gemeente Heerlen is nog bezig met onderzoeken hoe de schade afgehandeld kan worden. Er is contact gezocht met het ministerie of er deeltijd-WW kan worden ingesteld voor getroffen winkeliers. Eerder op de avond sprak burgemeester Depla met winkeliers uit 't Loon, omwonenden en andere mensen die betrokken zijn bij de situatie in het winkelcentrum.

Eerdere berichten over 't Loon>>>

vrijdag 02 december 22:32 © L1 Radio-TV

Flat 't Loon ontruimd

De 18 appartementen boven winkelcentrum 't Loon in Heerlen zijn ontruimd. De gemeente Heerlen heeft dat in de nacht van vrijdag op zaterdag besloten. Reden voor de ontruiming is twijfel bij de vereniging van eigenaren of de woonflat wel voldoende gescheiden is van het winkelcentrum. Een deel daarvan staat op instorten. Een deskundige gaf vrijdag aan dat de scheiding tussen het winkelcentrum en de flat in theorie klopt, maar dat het gebouw zo oud is dat je je moet afvragen of de werking van die scheiding in werkelijkheid nog wel zo effectief is.

De bewoners zijn ondergebracht in een hotel. Zaterdagochtend is er weer contact met hen.

Winkeliers mogen zaterdag niet hun panden binnen om spullen uit de zaak te halen, aldus burgemeester Paul Depla. Eerder was gemeld dat dit nog wel mogelijk zou zijn, maar omdat de gemeente de waarschijnlijkheid van een verzakking steeds groter acht, kwam ze op die beslissing terug.

Ook is de druk op de pilaren in de parkeergarage onder 't Loon vrijdag verder toegenomen. Het risico op een verzakking of instorting is daarmee groter geworden. Uit voorzorg is daarom besloten de bewoners te evacueren.

De bewoners zijn met behulp van politie, brandweer en ambulances overgebracht naar een hotel.

Meer over 't Loon >>

zaterdag 03 december 04:05 © L1 Radio-TV

Spoedoverleg over winkelcentrum 't Loon

In het gemeentehuis in Heerlen is vrijdagavond spoedoverleg gevoerd over de situatie rond winkelcentrum 't Loon. De persconferentie die voor half tien stond aangekondigd werd uitgesteld. Tijdens een eerdere verklaring liet burgemeester Depla weten dat er drie scenario's zijn voor het winkelcentrum. Dat zijn sloop, wachten of de bodem tot rust komt of wachten tot een deel van het complex instort.
Eerder op de avond werden omwonenden van het winkelcentrum geïnformeerd.

De berichtgeving over 't Loon is hier te volgen>>>

vrijdag 02 december 21:59 © L1 Radio-TV

Veel aanbiedingen voor hulp Heerlen

De gemeente Heerlen krijgt van alle kanten hulp aangeboden om de problemen rond de verzakking van een deel van winkelcentrum 't Loon op te lossen. Vaak zijn het bedrijven die bijvoorbeeld verhuizingen aanbieden. Uit andere Parkstadgemeenten komen aanbiedingen voor vervangende winkelruimte. Ook geologen komen met goede ideeën.
De gemeente is voor elk aanbod dankbaar, maar houdt zich aan een eerder opgesteld draaiboek en onderzoek.

Ingenieursbureau Van der Werf & Nass voert dat onderzoek naar de ondergrond onder 't Loon uit. Het bureau heeft de hulp ingeroepen van Duitse en Belgische deskundigen op het gebied van mijnbouw en geologie. Ook Geonius uit Schinnen is om advies gevraagd.

Meer berichten over 't Loon>>>

vrijdag 02 december 19:53 © L1 Radio-TV

Vrijdag 2 december: Oud-mijnopzichter over verzakkingen 't Loon

Alle schijnwerpers staan gericht op winkelcentrum 't Loon in Heerlen. Sommigen zien de muren al langzaam wegzakken. Maar in werkelijkheid staat het gebouw nog overeind. Om 21.30 uur geeft de gemeente Heerlen een persconferentie met de laatste stand van zaken.

Voormalig afdelingsopzichter Frans Thelen van mijn Oranje Nassau 1 komt praten over de mogelijke oorzaak van de verzakkingen. Het winkelcentrum is precies boven een beruchte mijngang gebouwd. Verder aan tafel Frank Akkermans, namens de Winkeliersvereniging. En bewoner en journalist Theo Ploeg. Vanuit zijn appartement dat onderdeel is van 't Loon twittert hij het laatste nieuws.

Presentatie: Jan de Koning.

vrijdag 02 december 16:44 © L1 Radio-TV

Depla: Drie scenario's voor 't Loon

De gemeente Heerlen onderzoekt of het gecontroleerd slopen van winkelcentrum 't Loon de beste oplossing is. Dat zei burgemeester Paul Depla van Heerlen tijdens een persconferentie vrijdagmiddag. Alle instanties die betrokken zijn bij het gebouw werken mee aan dat onderzoek. Dat komt er op korte termijn. Naast de optie van gecontroleerde sloop bestaat er ook een zogenoemd hoop-scenario waarin ervan uit wordt gegaan dat de grond onder het gebouw binnen afzienbare tijd tot rust komt. De kans dat dit gebeurt is de afgelopen dagen niet groter geworden, aldus Depla. Een derde optie is de grond zijn werk te laten doen en te wachten op het moment dat het winkelcentrum zelf instort.

De grond onder winkelcentrum 't Loon in Heerlen is nog steeds in beweging. De druk bij vier van zes pilaren van de parkeergarage stijgt en het gevaar op instorten is nog steeds zeer reëel. Voor alle zaken rondom de werkgelegenheid in het centrum komt er een apart aanspreekpunt.

Al het nieuws over de situatie rond 't Loon>>>

vrijdag 02 december 13:46 © L1 Radio-TV

Steun gemeente voor ondernemers 't Loon

Om ondernemers van met name kleinere zaken in winkelcentrum 't Loon in Heerlen te helpen komt er een apart loket. Dat ondersteunt vanaf maandag ondernemers van het winkelcentrum. Dat gebeurt vanuit het Werkplein Parkstad Limburg. De tientallen ondernemers kunnen bij het aanspreekpunt terecht voor deeltijd-WW voor hun personeel of voor regelingen in het kader van de Bijzondere Bijstand voor Zelfstandigen.
De 50 winkeliers in Heerlen zeggen vele miljoenen euro's schade te lijden als gevolg van de sluiting van winkelcentrum 't Loon donderdagavond. De grote winkelbedrijven zoals HEMA, C&A en Albert Heijn zeggen dat er echter geen ontslagen vallen. Volgens een woordvoerder van de winkeliers kunnen de grote bedrijven hun personeel onderbrengen in andere filialen.

'De voorbereidingen daarvoor zijn in volle gang', zei hij. De winkeliers praten op dit moment met de gemeente over aanvullende maatregelen. Het gebied dat is afgezet met dranghekken en waar een noodverordening geldt is aan het eind van de morgen groter gemaakt.

Leeghalen
Winkeliers van 't Loon in Heerlen krijgen vrijdag aan het eind van de middag te horen of ze spullen uit hun winkels kunnen halen. De tientallen winkeliers die donderdag in alle haast hun winkels moesten verlaten, konden niets meenemen. Namens hen heeft de winkeliersvereniging gevraagd of het mogelijk is persoonlijke spullen of andere goederen uit de winkels op te halen. Dat was door de noodverordening niet mogelijk.

NSI
Vastgoedbedrijf Nieuwe Steen Investments NSI uit Hoofddorp verwacht dat de sluiting van het winkelcentrum 't Loon in Heerlen amper gevolgen heeft voor zijn financiële resultaten. Het Heerlense winkelcentrum 't Loon vertegenwoordigt 1,5 procent van de vastgoed- en huurwaarde binnen NSI, zo meldde het bedrijf. NSI zegt dat schade aan panden en verlies aan huurinkomsten door de verzekering worden gedekt.

Al het nieuws over de situatie rond 't Loon>>>

vrijdag 02 december 12:28

Ook scheuren in flat tegenover 't Loon

De scheuren in de Residentie Schouwburg Oost, niet ver van winkelcentrum 't Loon in Heerlen, zijn oude scheuren.
Dat zegt de gemeente Heerlen Het gaat om scheuren in de gevel van het gebouw aan de Muzenlaan. Inspecteurs bekeken vandaag de scheuren en zeggen dat er geen verband is tussen de scheuren aan de Muzenlaan en de verzakking van het winkelcentrum.

vrijdag 02 december 10:38

Depla: 'Verzakking 't Loon is realistisch'

Het is geen kwestie van weken voordat de constructie het begeeft. De verzakking van een deel van winkelcentrum 't Loon is realistisch, heel reeël. Dat zegt de Heerlense burgemeester Paul Depla over de situatie rond het winkelcentrum in zijn stad. Exacte gegevens over hoeveel het winkelcentrum de afgelopen uren is gezakt, zijn niet bekend. Rond het middaguur komt de gemeente Heerlen met details of er nog extra maatregelen volgen.
Het personeel van de vijftig winkels van 't Loon in Heerlen zegt heel erg bezorgd te zijn over de eigen toekomst. Dat liet de Heerlense loco-burgemeester Riet de Wit weten na een bezoek vanmorgen aan een bijeenkomst van het personeel in de Heerlense schouwburg.

vrijdag 02 december 09:54

2011-11-21 Voor de 2e keer groot brandalarm in onze straat

2011-11-21T06:54:00.011+01:00

Voor de tweede keer deze week word ik ’s nacht wakker door een brandmelding. De eerste keer, op de 15^e van deze maand kwam het geluid van de brandweersirenes zo dichtbij dat ik vanzelf wakker werd. Een 3 weken oude auto was in brand gestoken, schuin tegenover mijn huis. Eigenlijk had ik die avond mijn auto ernaast willen zetten, maar een gevoel zei me te keren en hem voor mijn huis te parkeren. Even daarna de melding dat in een van de tuinen, een paar huizen verder, een duiventil in de brand was gestoken. Gelukkig heeft de eigenaar zijn duiven kunnen redden. Het zet je aan het denken hoe kwetsbaar een mens ’s nachts is als hij/zij slaapt. Natuurlijk staat de halve buurt buiten en komt de politie ’s morgens aan je deur of je iets hebt gezien. Nee, natuurlijk niet. Een normaal mens slaapt om deze tijd, want het is rond de klok half vier.

Vannacht werd ik uit mijn bed gebeld door mijn buurman die om mijn autosleutel vraagt. Mijn auto moet onmiddellijk weg. Terwijl hij mijn auto verplaatst, met alle ramen wijd open, omdat hij niets meer kan zien door de ruiten, geeft het mij tijd om me aan te kleden en wat foto’s te maken, al zijn het niet de beste, het geeft wel goed weer hoe gevaarlijk een uitslaande brand kan zijn.

De vlammen spuiten hoog de lucht in. De sirenes van drie brandweerwagens loeien in de verte. De brand is nog maar net ontstaan. Welke oorzaken kunnen er zijn dat in ons fijne buurtje eerst een nieuw gekochte auto in brand is gestoken? Tegelijkertijd bij een van onze overburen een duiventil brand en nu dit bijna leegstaande huis brand als een fakkel? Brandstichting of toeval? Niemand weet het nog, onderzoek van de recherche zal het uit moeten wijzen. Men was het pand aan het leegruimen, mdat het zou worden afgebroken en de bewoners nog bezig waren het leeg te halen. Er stonden nog waardevolle spullen in en het meest belangrijke in een mensenleven, de fotoalbums die verloren zijn gegaan. Een wasmachine of droger kan nog vervangen, maar dergelijke zaken zijn een verlies voor altijd.

Inmiddels is het zes uur. De brandweer, politie en anderen die hier rond lopen heb ik van koffie voorzien. Gelukkig is mijn voorraad bekers net voldoende om 20 mensen iets warms te drinken te geven. Een nacht om niet gauw te vergeten en van slapen zal nog weinig komen.

Pas rond kwart voor zeven vanmorgen verdwijnt op één jonge agent na alles uit de straat. De opruimingsdienst begint in het donker alles wat gevaar op kan leveren weg te ruimen. De een na de andere buur verdwijnt weer in huis. Sommigen moeten gewoon aan het werk, anderen proberen misschien nog iets van slaap in te halen. In één van de dwarsstraten staan van de 15 van de 18 woningen leeg. Deze mensen hebben na vannacht helemaal geen rust meer. Zolang je geen oorzaak weet, blijft er angst onder de mensen.

De auto van vorige week. Hij was groen.

Inmiddels is het kwart over zeven. Twee auto's van Enexis zijn aanwezig om gas en elektriciteitsleidingen af te sluiten via de straat. Politie loopt nog rond voor sporenonderzoek. Het is nog steeds niet voorbij.

Je leest het vaker in de krant dat brand wordt gesticht in bepaalde buurten. Je vindt het erg en staat er verder niet bij stil totdat het ineens heel dichtbij komt. Onze buurt is pas helemaal gerenoveerd. De huizen zijn prachtig geworden. Natuurlijk hebben we overlast ondervonden, maar elke klacht is door de woningbouwvereniging keurig behandeld en opgelost. Er ontstonden bij sommige bewoners grotere problemen rondom deze ingrijpende verbouwing, vooral in de huizen waar asbest aanwezig was. Tot nu toe is alles keurig opgelost door Hestia. Je kunt je alleen afvragen Is dit toeval, een wraakactie, baldadigheid of .....? Voorlopig zal het nog een raadsel blijven. Laten we hopen dat het bij dit laatste drama blijft.

Rond negen uur verschijnen opnieuw twee brandweerwagens. De rook komt uit de bovenramen. Er is dus nog iets aan het nabranden, wat nog geblust moet worden.

Tegen elf uur vanmorgen komen er twee mensen van de politie met een speurhond het pand doorspitten op zoek naar de oorzaak. Later op de dag wordt het wat rustiger. Vanavond dus toch maar weer met een gerust hart gaan slapen, al heb ik uit voorzorg toch maar een rookmelder gekocht.

Vandaag brief aan CDA en Geert Wilders en aan Pauw en Witteman

2011-10-31T09:45:00.001+01:00

Geachte heer Wilders

Kunt u aan ons simpele burgers uitleggen, hoe het komt dat al die buitenlandse criminelen hier mogen blijven, ons belastinggeld opeten en na vrijlating opnieuw doorgaan, terwijl de goede buitenlanders weggestuurd worden?

Een jongen als Mauro, die waarschijnlijk nog veel voor ons land kan betekenen, door studies te volgen uitgezet wordt? Mensen die hier al jaren werken en leven, door nalatigheid van de regering hier te lang zijn vastgehouden, nu teruggestuurd moeten worden. U kunt dat niet meer uitleggen als zijnde menselijkheid, waardigheid en voor alles rechtvaardigheid. Het spijt me te moeten zeggen dat ik achter veel van uw meningen mij kan vinden. Maar kinderen die hier al zo lang zijn, terugsturen is een schande. Mensen die hier al jaren een zaak of baan hebben terugsturen is een schande. Gooi de crminelen er uit. Laat ze in hun eigen land in de gevangenis zitten, daar leren ze misschien wel van in plaats van hier als slachtoffer behandeld te worden.

Kunt u mij dit alles misschien duidelijk maken, hoe dergelijk onrecht, door eigen regering veroorzaakt, kan gebeuren? Wij beiden en met ons vele duizenden, begrijpen het niet.

Dames en heren van het CDA

Kunt u ons als simpele burgers, uitleggen waarom duizenden buitenlanders hier mogen blijven, terwijl zij de grootste criminelen zijn en in de gevangenis leven van ons belastinggeld?

Kunt u mij uitleggen waarom een jongen als Mauro en duizenden buitenlanders die hier als normaal gezin leven en werken uitgezet moeten worden?

Welk recht heeft u als mens om alles wat slecht is hier te laten blijven?

Moet ons land dan alleen maar criminele buitenlanders hier houden en de goeden terugsturen naar een land waar ze niet meer thuis horen?

Kunt u dit nog met uw geweten overeenkomen of hebben Kamerleden geen geweten meer?

En wij zijn niet de enigen die hier zo over denken. Gooi al die criminelen er uit, dat is pas rechtvaardig.

Laat die in hun eigen land in de gevangenis zitten, misschien leren ze daar wat van. Hier worden ze alleen in de watten gelegd.

Geachte heren Pauw en Witteman

Vandaag twee brieven geschreven, al dagen twitter ik en schrijf het op Hyves en Faceboek. Hoe kan het dat Mauro en vele andere goede burgers weg moeten uit ons land? Hoe bestaat het dat crimenelen hier in de watten worden gelegd, behandeld als slachtoffer en.... mogen blijven?

Heb antwoord gevraagd in onderstaande brieven. Kunt u nog iets doen om dit grote onrecht tegen te gaan?

2011-10-27 Wat voor rechten ontleent de politie zich, waar wij voor worden bekeurd?

2011-10-27T22:43:00.006+02:00

Kan iemand mij duidelijk maken waarom politieagenten zich dingen permitteren waar ze ons een dikke bekeuring voor geven? Is het gek dat ik dit als gehoorzaam burger even niet begrijp.

Vorig jaar reed ik op de Heerenweg, Heerlen op weg naar het centrum. Omdat ik netjes 50 reed vond de motoragent dat niet hard genoeg. Passeerde mij over de doorgetrokken witte streep en passeerde de in de weg staande vluchtheuvel langs de linkerkant van de weg, de verkeerde kant dus. Helaas reed hij daarbij zo hard dat ik niet in staat was zijn nummer en tijd te noteren.

Vanavond was het anders. Komende van de richting Maastricht moet je bij de afslag Welten afremmen naar 80 km en dan naar 50 km. Met 3 auto’s reden wij keurig de aangegeven kilometers. Echter tot het stoplicht bij het viaduct naar de Ruys de Beerenbroucklaan, bleef de politieauto, waarvan nummer bekend, met ruim 100 km. doorrijden. Stopte net als wij voor het stoplicht in de linkerbaan, om daarna vol gas (meer dan 50 km), de anderen snel voor te zijn en de weg door te rijden. Zonder zwaailichten. Wat moet ik niet voor bekeuringen betalen als ik mij dit soort dingen permitteer. Waarom zij wel en anderen bekeuren voor 6 of 7 km te hard rijden.

Let wel, fouten maken we allemaal. De grootste fout is dat ik de helft van de tijd dat ik rij op mijn dashboard moet kijken of ik niet te hard rij. In die seconden, dat ik steeds weer op mijn teller moet kijken, kan een kind, dier of wat dan ook onder mijn auto schieten. Ik zit mijn leven lang met een schuld op mijn nek, omdat politieagenten je zo graag een bekeuring geven voor een paar km. te hard rijden.

Als u als agent u zelf niet aan de regels houdt, wat heeft dat uniform dan voor zin. Geeft het inwendig geen schuldgevoel dat u niet naar eigen gedrag kijkt, maar op het onze des te harder let om maar bonnetjes binnen te brengen? Ben ik te hard in dit verslag? U mag het zeggen of u zich ook hieraan ergert, en of wij dit maar moeten accepteren. Zijn het uitzonderingen of is het dagelijkse gewoonte? Ik weet er geen antwoord op, u wel?
Autonummer is bekend bij schrijfster
© Maus Sturmer

Reacties:

Goede morgen wakkkere Maus,
Betreft; jouw politie bericht
Klopt helemaal. En die boete qouta's worden hun ook op gelegd. Bij hun ligt ook een druk. Dan ga je op de de tenen lopen of te hard en roekeloos rijden. Niet dat ik dit gedrag wil vergoeilijken.
In een groter persektief; De politie is een autoriteit en net zo als andere autoriteiten , zoals de banken , regering en de farmacheutische industrie gaan ze allemaal met de billen bloot, waar aan de burger wakker mag worden en bij zijn eigen autoriteit uit mag komen! Kijk naar de occuipaid beweging... all over the world.
Wens je een fijne dag.
Lieve groetjes,
Benno

Hoi Maus,

Ik herken het helaas ook, ik was van plan om erop te reageren, maar aangezien ik nog steeds een zaak heb lopen bij de gemeente Utrecht over een parkeerbon lijkt het me niet wijs om er nu op te reageren. Maar idd het is zeer onrechtvaardig wat politie EN parkeerwachters doen. Ik hoop dus ook mijn gelijk te krijgen, we zien wel of het recht zegenviert.
Liefs, Ruby

2011-10-24 Wat is geluk

2011-10-24T11:41:00.002+02:00

Samen leven en genieten, maar daarnaast ook ieder je eigen ding mogen doen. Lopen in het bos en genieten van de natuur. Op de fiets rijden op paden waar je nooit met de auto kan komen, genietend van de wind, spelend door je haren. Foto's maken van een bloem, een spriet, een boom of gewoon van een mens zoals hij/zij is en mag zijn. Het zijn duizenden momenten in het leven welke allemaal stukjes geluk kunnen geven. Echter zoveel ervan zien we niet altijd als geluk. Soms kan een onvervulde wens achteraf ook geluk betekenen. Of een verbroken relatie welke veel verdriet gaf. Geluk is genieten van elk moment dat je leeft, ook op de moeilijke en verdrietige momenten en leren zien dat er altijd weer een venster opent met nieuw geluk

TNT directeur verrijkt zich, terwijl zijn mensen in moeten leveren.

2011-09-19T19:26:00.002+02:00

Hoe lang blijft deze onrechtvaardigheid nog doorgaan?

Miljoenen verdient in 10 jaar, waar zijn personeel moest inleveren om niet ontslagen te worden en de verrijking is nog lang niet afgelopen. Nu TNT is opgesplitst, is er geen plaats meer voor mijnheer de directeur. Ach, maakt toch niets uit dat hij weg moet!!! Hij krijgt nog even een kleine beloning mee van 2.8 miljoen. Voor de kleine man en postbezorgers toch niet te verteren. Hoe lang tolereren zij dit soort praktijken nog? Hoe lang moet het TNT personeel de broekriem nog aan gaan halen, terwijl dit soort heren zich over de rug van zijn personeel verrijkt? Hoe is het mogelijk dat directeuren zich op die manier steeds meer indekken ten gerieve van de kleine man die voor hem werkt. Er is niets mis mee met verschil van betaling, maar het staat in geen verhouding. Wat krijgen al die kleine TNT-werkers mee, nu ze met ontslag worden gestuurd? Ook zoveel dat ze het tot hun pensioen op een goede manier uit kunnen zingen. De kleine mens wordt steeds meer uitgemolken, de hoge heren nemen en nemen, zonder rekening te houden dat dit in deze tijd niet meer is te verantwoorden.

Geloof me, deze TNT directeur is niet de enige. Het gebeurt dagelijks, zelfs worden er nog beloningen gegeven bij wanbeleid, waar de kleine man op staande voet wordt ontslagen. Bent u het er ook niet mee eens, reageer dan onder aan deze pagina.

Allegaartje

2011-09-19T08:31:00.000+02:00

Het is gek, maar op het moment dat ik in bed kruip zijn mijn voeten ijskoud, al waren ze voor die tijd nog heerlijk warm. Zelfs mijn billen doen er aan mee. En als ik dan met moeite dit alles op temperatuur tracht te krijgen volgt er een jeukexplosie aan mijn benen. Een zenuwuiting? Joost mag het weten, ik begrijp er niets van. Dus weer het bed uitgestapt, benen onder een ijskoude kraan gestopt, wat soms helpt en andere keren totaal niet. Kapot krabben lijkt de enige optie, maar is wel zonde van mijn benen en mijn mooie bruine kleur. Een vriendin raadde aan om er azijn op te smeren. Maar dacht je nu dat dit hielp? Dan maar mentholpoeder geprobeerd. Ik geloof dat het potje mentholpoeder net zo oud is als mijn oudste dochter, 46 jaar, en heeft inmiddels zoveel aan kracht verloren, dat het geen waarde oplevert om jeuk te verdrijven. Dan blijft er maar één ding over; mediteren. Iets waar ik beslist niet sterk in ben. Een andere methode is het kleine computertje op schoot en schrijven. Dat leidt in ieder geval af van de jeuk in mijn benen, die helemaal geïrriteerd zijn.

Maar waarover moet ik schrijven als ik geen onderwerp weet. Over de fotoclub vanavond, waarbij een paar van mijn foto’s werden afgekraakt, eigenlijk best terecht? Ik had er niet veel aandacht en tijd aan besteed, omdat ik met bewerken veel tijd had verloren. Adobe Elements werkt nog steeds niet zoals het behoort. Vermoedelijk licht het aan mijn computer. Die gaan we dus eerst maar opschonen deze week. Werkt het dan nog niet, dan ligt het niet aan de computer, maar aan de cd. Maar goed, ik ben weer even bij de les geroepen en wordt er alleen maar sterker door, omdat ik volgende keer nog beter door de lens zal kijken. Het is meestal opbouwende kritiek, waar ik veel van leer.

Vandaag heb ik een nieuwe voordeur gekregen, het laatste stuk van de renovatie die praktisch is afgerond. Ik moet nog een nieuw dak op mijn afdak krijgen doordat tijdens de renovatie er een aantal beschadigingen en gaten zijn ontstaan in het dak. Alles is al opgemeten, de platen besteld en het wachten is nu wanneer ze binnen zijn. Dan is er nog der afvoer van de waterleiding en het regenwater. Afgelopen donderdag was het noodweer. Het puitje kon het allemaal niet verwerken, dus stroomde het water bijna de woonkamer binnen. De grote afvoerput was al opengebroken, nu moet nog geregeld worden dat de afwatering van de tuin op orde komt, voor de afvoer definitief afgewerkt kan worden. Gelukkig hebben wij een woningvereniging die ook rekening houdt met de klachten en/of wensen van zijn bewoners. Ik heb er alle vertrouwen in dat alles gemaakt wordt zoals het hoort.

Zo heb even mijn hart op papier gelucht en ben daar ergens boven in die hersenpan duidelijk rustiger geworden. Had geen idee dat ik daar opgewonden was, maar de jeukaanval is verdwenen en de rust in lijf en leden teruggekeerd. Ik kan dus rustig gaan slapen in het vertrouwen dat er over me wordt gewaakt. Welterusten allemaal.

Hilariteit in de trein

2011-09-14T15:34:00.002+02:00

Vandaag ben ik op weg naar Hoorn. Een vriendin heeft haar zoon verloren in de Zwitserse bergen en heeft diep verdriet. Kinderen horen hun ouders te begraven en niet andersom, maar helaas hebben wij daar geen zeggenschap in. Ons leven is al voor de geboorte uitgestippeld, althans ik geloof daarin. Als je zo’n 39 jaar samen bevriend bent ben je er ook voor de verdrietige momenten. Dus met de fiets bepakt op de trein naar Hoorn.

Hulpvaardigheid is er genoeg om mijn fiets in en uit de trein te tillen. Een lach hier en daar maakt je blij onderweg. Op zich is reizen in de trein heel gezellig, ware het niet dat sommige mensen steeds weer je rust verstoren door ellenlange telefoongesprekken te houden. Dat zou niet erg zijn als het zachtjes ging, maar waarom moet ik toch altijd weer meegenieten van hun privégesprekken? Ben ik dan een ouwe zeur of herkent u dat ook? Zelf word ik ook weleens gebeld door mijn vriend. Op een lange reis naar het noorden misschien wel 2x. Dat gaat zachtjes, want niemand hoeft te horen dat ik hem lief vind, ruzie maak of dat we even belangstelling tonen voor elkaar in de paar minuutjes dat we bellen. Het is een privégesprek waar niemand mee nodig heeft.

De jongelui en ook zakenmensen denken daar heel anders over en hebben het soms niet eens in de gaten wat de ander allemaal kan horen. Onbelangrijke gesprekken over liefdesperikelen, avondjes uit, of het eten klaar staat. Zelfs de vraag; wat eten we vanavond, hoor je veelvuldig langskomen. Onbelangrijk voor mij en vele anderen in de trein. Natuurlijk geniet ik niet alléén mee van alle zinloze gesprekken, maar velen met mij in de coupé. Het levert soms hilarische blikken op naar elkaar. Van ontstemd tot lachend en alles daar tussen in. Er groeit op zulke momenten een verbondenheid tussen ons, omdat we ons allemaal ergeren aan de langdurige gesprekken. Ook bedrijfsmatige gesprekken, waar soms zelfs bedrijfscijfers over de coupé worden uitgestrooid, blijven voor ons niet geheim. Opdrachten aan personeel, secretaresses en anderen vliegen door de coupé. Soms denk ik; ‘ zo’n baas had ik willen hebben’ , andere keren denk ik minder prettige dingen als ik de gesprekken en opdrachten hoor.

Geloof het of niet maar 9 van de 10 jongelui en tegenwoordig ook ouderen zit te sms-sen, spelletjes te doen op de telefoon of computer, die niet meer is weg te denken uit onze maatschappij. Ook ik hoor bij die laatste passagiers. De helft van mijn reistijd verdoe ik met een boek, de andere helft heb ook ik een kleine computer op schoot om mijn verhaaltje te schrijven. Ik was daar zo mee bezig dat ik bijna vergat uit te stappen in Zaandam. In paniek vergat ik mijn schoenen, die ik had uitgedaan, omdat je met je voeten op de andere bank beter een computer op schoot kunt houden en had geen tijd meer om ze aan te doen. Een meisje die vlak bij me stond is zo bijdehand ze nog net de deur van de trein uit te gooien, terwijl die sluit. Ook mijn rugzak kon ik nog op tijd van haar overnemen, al zat mijn hand bijna tussen de deur. Onbegrijpelijk trouwens want de conducteur moet toch gezien hebben hoe ik met mijn fiets aan het worstelen was om die uit de trein te tillen. Maar ja, het was niet zijn schuld dat ik zo laat was, had ik maar niet moeten spelen en schrijven en beter op mijn lijstje moeten kijken welke halte ik er uit moest.

Een paar minuten later sta ik echt te shaken en dringt tot me door hoe gevaarlijk ik bezig was. Soms vergeet ik dat ik bijna 70 word en toch eens beter op moet letten in plaats van zuylke gevaarlijke stunten uit te halen. Even later komt een man vragen of ik naar Santiago ga of geweest ben, hij zag de schelp op de cameratas. Nog nabibberend geef ik antwoord dat ik pas geleden ben geweest. De man zal vast niet begrepen hebben waarom ik zo nerveus was en stond te shaken. In de sprinter van Zaandam naar Hoorn is het rustiger, totdat ook daar weer een privégesprek van 20 minuten plaats vind tussen twee dames over de ruzie tussen deze mevrouw en haar vriendje. Ook hier weer veelbetekenende blikken. Ze ziet het allemaal, maar blijft onbeschaamd doorbellen. Uiteindelijk pak ik mijn camera en maak een paar foto’s van de prachtige luchten onderweg, mezelf buitensluitend van de overheersende stem in de Sprinter, waar iedereen volop mee kan luisteren.

Vriendschappen zijn kostbaar

2011-09-13T14:00:00.003+02:00

Er zijn dagen dat je denkt tijd genoeg te hebben. Echter er zijn veel meer dagen waarop je tijd tekort komt. Dagen met een vol programma. Dagen waarop anderen je nodig hebben, terwijl je zelf nog zoveel hebt te doen. Toch zet je dan je eigen zaken opzij om die ander een handje toe te steken. Zelfs als je daar geen zin in hebt doe je het toch. Ik heb me weleens afgevraagd waarom ik het belangrijker vind om die ander te helpen, terwijl er nog zoveel bezigheden op me liggen te wachten. Doe ik het om aardig gevonden te worden, wat totaal niet zou helpen, of doe ik het uit vriendschap? Het laatste blijkt belangrijker. Voor je vrienden doe je alles. Daar krijg je ook heel veel voor terug. In de loop van mijn 69 jaren heb ik geleerd dat ik alleen nog maar de dingen wil doen die belangrijk zijn of die ik leuk vind. Eén daarvan is mijn lange vriendschappen met een paar vrienden en vriendinnen in stand te houden. Daar alles voor opzij zetten, zoals zij ook voor mij altijd doen. Het zijn vriendschappen tussen de 15 en 40 jaar oud. Vier belangrijke vriendinnen, die allemaal totaal anders zijn en daarnaast nog wat kortere vriendschappen met wat vrienden. Zij leven op hun manier, wat lang niet altijd de mijne is, en andersom. Dat heeft te maken met accepteren van wie en hoe we zijn. Maar het heeft te maken met respect en begrip dat ieder van ons mag zijn wie zij is. Met eigen inzichten, normen en waarden. Het houden van elkaar. Dat maakt dat deze zo belangrijke vriendschappen blijven bestaan.

Natuurlijk zijn er meerdere vrienden in mijn leven langsgekomen en weer verdwenen. Soms door ruzie, soms bleven ze weg om onbekende redenen, waarvan je je dan heel lang af blijft vragen waarom je niets meer hoort. Je begrijpt er dan niets van. Toen ik jonger was liep ik er achteraan, ik kan heel moeilijk afscheid nemen van mensen, wat natuurlijk niet hielp. Zij gebruikten allerlei smoesjes om geen contact meer te willen hebben. Het duurde altijd lang voor ik dat doorhad. In de loop der jaren heb ik geleerd dat los te laten. Deze mensen hadden behoefte om een stukje van mijn leven mee te lopen, maar dan weer te kiezen voor hun eigen weg waar ik geen deel meer van hoefde uit te maken. Dat te accepteren is soms heel moeilijk. Maar…………, ik heb het geleerd, zonder boos te blijven.

Soms zijn er tijdelijke vrienden, die geen vrienden bleken te zijn. Zij roddelen achter je rug of bespotten je, terwijl ze aardig doen in je gezicht. Soms spraken ze zelfs kwaad of zetten je voor schut in gezelschap. Van die mensen nam ik zelf afscheid, echter niet zonder te zeggen waarom. Toen ik jonger was dorst ik dat niet te zeggen, dan bleef ik gewoon weg. De jaren na de dood van mijn man Berry heb ik geleerd voor mezelf op te komen en dit soort zaken niet meer te accepteren door dat duidelijk te maken aan de persoon die mij kwaad wilde doen. Dat wil niet zeggen dat ik nooit meer aan ze denk. Natuurlijk wel, er waren in die “vriendschappen” ook mooie momenten en die probeer ik dan vast te houden als een goede herinnering. Dat helpt heel goed tegen de boosheid die er ontstaat als je afscheid moet nemen van een vriend of vriendin.

Soms hoor je van toenmalige vrienden jaren niets meer, zijn ze boos om een reden die niet de jouwe is, omdat zij anders kijken dan jij. En dan op een dag komt er een telefoontje of een mailtje binnen en pak je sommige dingen weer op. Het contact ontstaat weer, maar mijnerzijds op een afwachtende manier. Je ziet wel of het uitgediept wordt of oppervlakkig blijft. Allebei mag. Dat contact komt ook omdat wij eenvoudig terug te vinden zijn, waar we ook wonen. Wij hebben bijna allemaal internet. Overal en altijd is wel ergens jouw naam terug te vinden op dit medium. We kunnen niet meer geheim en onbekend blijven, behalve als we geen computer zouden hebben. Er is altijd wel ergens een reactie, een brief of wat dan ook over jou en mij terug te vinden. Internet is belangrijk geworden in ons leven, maar er blijft nauwelijks meer iets geheim. Internet is ook belangrijk geworden om je vriendschappen te onderhouden. Vroeger moest alles per telefoon of brief. Nu mailen we, houden onze vriendschappen in stand per mail, al prefereer ikzelf toch de telefoon. Ik wil mijn vrienden en vriendinnen horen. Dan hoor ik ook hun vreugde en verdriet aan hun stem. Kan ik meevoelen- huilen en lachen. Ik hoor dan alles vers van de pers.

Vriendschappen, voor korte of langere tijd, zijn kostbaar. Pak de mooie momenten beet en laat de nare momenten los. Gooi die weg. Bedenk dat het leven te kort is om ermee te blijven rondlopen als ze opgehouden zijn te bestaan. Ik ben heel dankbaar met mijn vrienden en vriendinnen om me heen, die er zijn als ik ze nodig heb en andersom.

Dank je wel lieve vrienden voor jullie liefde en vriendschap. Dank je wel dat jullie er zijn als ik je nodig heb of andersom, dat ik er mag zijn als jullie mij nodig hebben.

Wist u dit? De zomer is voorbij, maar er komen er meer en dan helpen deze tips.

2011-09-06T23:32:00.004+02:00

Zomertips

Vliegen:
Deze tip is een typische zomer tip. In de zomer als het lekker weer is staat nog wel eens de deur naar buiten open. Lekker wat frisse lucht naar binnen maar helaas ook vliegen. Een hor werkt niet altijd. Vandaag hebben wij een tip. Om vliegen buiten de deur te houden.
Pak een diepvries zakje. En vul dat voor de helft met koud water. Doe het zakje goed dicht met een touwtje
En hang dit in het deurkozijn waar de vliegen binnenkomen. De vliegen kijken niet recht vooruit, maar schuin, ze hebben dan breedbeeld. En zo komen ze niet naar binnen. Het werkt echt!

Wespen:
Als je in de zomer lekker in je tuin zit een drankje te drinken kan het zijn dat je gezelschap van wespen krijgt.
Wespen komen namelijk op zoetigheid af om op een vreedzame manier van de wespen af te komen hebben wij de volgende tip:
Neem een soep kommetje gevuld met koud water met daar in enkele hele kruidnagelen. En zet dit neer daar waar je de wespen niet wilt hebben. Het geeft een lekkere lucht af en niet schadelijk.

Fruitvliegjes verjagen
Nare beestjes zijn dat. Vooral in de zomer zijn ze vaak in je keuken te vinden. Met mijn tip zijn ze zo verdwenen. Om ervoor te zorgen dat de vliegjes verdwijnen, zet je een bakje met 1 dl azijn en een druppel vloeibare zeep neer. De vliegjes zijn zo weg.

Mieren:
Met de zomer komen ook de mieren. Het zijn kleine en onschuldige beestjes maar je hebt ze liever toch niet in en rond het huis. Verdelgings middelen zijn doeltreffend maar niet goed voor de gezondheid.
Mieren kun je weg krijgen door wat bakpoeder te strooien bij de plek waar ze zitten. Met een dag zijn ze voor maanden weg. Wanneer ze weer terug komen, herhaal je het trucje nog een keer. Doeltreffend en niet schadelijk voor de gezondheid.

Coputerleed deel 3

2011-08-30T08:12:00.002+02:00

Al drie dagen zijn Wiel en ik bezig geweest en er nog steeds mee aan het werk om de computers op te schonen en opnieuw in te delen. Voor een deel hebben we daar ook de hulp van Chris en Liesbeth bij nodig gehad, die nog veel meer op de hoogte zijn van het technisch gebeuren dan wij. Het is veel werk, door alle twaalf websites en blogs die ik bezit. Het kost minstens nog twee dagen voor alles weer als vanouds op de computers staat. Het klinkt natuurlijk stom, maar computers krijgen soms een eigen wil en leiden hun eigen leven. Zij doen dat natuurlijk niet zelf, de schuldigen zijn wij, computerleken, omdat we zonder dat we het beseffen, fouten maken die invloed hebben op het geweten van de computer. Soms is het nodig om computers op te schonen, net als je huis een grote schoonmaakbeurt geven. Je maakt onwillekeurig eens fouten. Soms verdwijnt er ineens een belangrijk file welke je dagelijks nodig hebt of er proberen hackers op te komen. Soms probeert iemand een virus te sturen. Gelukkig zijn onze computers hier behoorlijk tegen bestand en wordt alles dagelijks naar de harde schijf gezet, maar toch!!! Al die kleine dingen maken een computer vervelend, traag of geven ellende die je niet aan ziet komen en moet je even de tijd nemen om ze schoon te maken. Gelukkig, beiden zijn nu bijna klaar, dan kan het normale leven weer zijn gang gaan. Computers kunnen soms stress geven, vooral als je ze dagelijks uren nodig hebt. Maar...................., computers kunnen nog veel meer plezier geven. Je kunt er alles op zoeken en vinden. Je kunt er spelletjes op doen, maar ook op schrijven, brieven sturen en ontvangen, contacten mee maken en allerlei leuke dingen doen. Computers kunnen je leven voor een deel inhoud geven.

Wij ouderen vergeten natuurlijk niet hoe we vroeger ons leven vulden met andere leuke zaken en spelletjes. In onze jeugd speelden we veilig op straat. Onze ouders hadden weinig zorgen of we daar wel veilig waren. Jongeren echter kennen alleen dit tijdperk, waarin de telefoon, IPod, tablet en computer hoogtij vieren. Is het lastig of vervelender? Nee, zeker niet. Alleen missen veel jongelui de natuur, het buiten zijn, want zelfs buiten zie ik ze alleen nog maar bezig met een telefoon of handcomputer. Zien ze nog wel hoe een klaproos of korenbloem tussen het koren staan te bloeien? Zien ze nog wel hoe de bomen alweer hun blaadjes laten vallen, omdat ze te weinig zon hebben gekregen en de herfst alweer zo vroeg aan het invallen is? Zelf denk ik dat er nog maar weinigen zijn die beseffen welk een geweldige natuur we hebben. Het is niet aan mij kritiek te uiten op deze manier van leven. Hoogstens kan ik het jammer vinden dat de kinderen van nu zo weinig zien en voelen van onze mooie natuur.

De heidevelden, onze prachtige bossen gecombineerd met landbouw. Of de weide verten van onze noordelijke provincies. Ik ken ze allemaal. Heb in vier provincies niet gewoond, maar ook die doorkruist met fiets en auto. Wij hebben een prachtig land en het is jammer dat velen door het slechte weer vertrekken naar het buitenland, zonder hun eigen land goed te kennen. Ik weet dat ik nergens anders zou willen wonen. Het land waar computers hoogtij vieren en waarvan ik hoop dat ouders hun kinderen leren dat naast de computer, telefoon of tablet ook nog een prachtige natuur om ons heen leeft die het verdient om met respect en liefde te worden behandeld. Maar daarover komt vast nog een ander verhaaltje hierop het blog te staan.

Ik wens u een fijne dag, Maus

Foto's van onze fietsreis naar Santiago en naamsverandering van mijn blog reizen

2011-08-13T07:17:00.001+02:00

De foto's van onze fietsreis naar Santiago de Compostella van de eerste tien dagen kun je terugvinden op http://www.maus-sturmer.nl/. Klik op nieuwste aanvullingen en dan op de foto met de Eiffeltoren.

Met mijn tweede blog http://reizenenvakantie.blogspot.com/ waren zoveel problemen om hem op internet te krijgen, dat je er alleen maar op kon komen via de link, niet via Google. Gisteren een nieuw blog gemaakt, waar je via de link en Google op kunt komen: http://fietsvakanties-reizen.blogspot.com/. Het is leuk als je ook hier gratis lid van wilt worden. Voor de volgers die zich op de foute site hadden aangemeld mijn excuses. Ik hoop dat u zich opnieuw aan wilt melden.

Het derde blog gaat over verhalen uit het leven gegrepen en andere zaken, die heel herkenbaar zijn voor ons allemaal. Heb je interesse of vind je mijn verhalen en tip leuk,, wordt dan gratis lid en meld je aan bij: http://hebjijdatnuook.blogspot.com/

Aloë Vera en haar werking, leuk om te weten

2011-08-12T23:33:00.000+02:00

Vanavond kreeg ik per mail deze reactie naar aanleiding van het recept St. Janskruidolie.

Want ook dat mag op dit Blog. Uw reacties kunnen zomaar geplaatst worden, als ieder ander er ook iets mee kan.

Aloé Vera

Hallo Maus,

Hier nog een bekend oeroud 'wondermiddel':

de Aloë Vera. Het was als wondheler al in gebruik bij alle legers in de Oudheid.

Volgens de boekjes bevat het een werkelijk een enorme keur aan geneeskrachtige stoffen.

Ik bracht in mijn Antillen-tijd wat kleine plantjes mee, en heb er nu een heleboel.

Het sap/gel dat je krijgt door met een lepel de binnenste vrijwel kleurloze bladgel uit de dikke bladeren te scheppen (niet de schil hard leegschrapen) kan zó op wondjes, zonnebrand, insectenbeten, huidirritaties, roos; ook lichte ontstekingen en herpes genezen snel en pijnloos. Het spul prikt niet, fijn bij kinderen, voelt weldadig aan.

Je snijdt telkens het onderste (grootste) blad van een plant, snijdt er af wat je nodig hebt, en bewaart de rest in de koelkast. Gefileerde gel/sap bederft zeer snel, maar bewaren lukt door toevoegen van een beetje alcohol, en een dun laagje (olijf-)olie erop.

De gel schijnt in kleine hoeveelheden prima te zijn voor de ingewanden; te veel werkt laxerend. Er zijn veel boekjes over te koop.

De plant 'geneest' zijn eigen wond ook in korte tijd.

Wat plantjes kun je van mij krijgen, 's zomers kunnen ze buiten, liefst volop zon, in lange natte perioden droog zetten. Geen voetenbad eronder, (regen-)water moet weg kunnen. Bij temperaturen beneden 5 gr. naar binnen. Binnen spaarzaam water geven, in zeer droge lucht (CV).

Het felgeel-oranje of geel-groene sap uit de schil thuis niet gebruiken, het is licht giftig en zeer laxerend, maar wordt wel -nauwkeurig gedoseerd- in de heelkunde toegepast.

Groeten, Harry.

Is ouder worden altijd plezierig?

2011-08-12T11:06:00.002+02:00

Vanmorgen las ik in ons plaatselijk krantje dat ouderen steeds meer worden gepest. Is het niet door hun kinderen of kleinkinderen, als het om geld gaat, dan wel als je totaal afhankelijk in een tehuis zit, waar de wet van de sterkste geldt. Hetzelfde wat je ook als kind mee kon maken op school. Maar ook van buitenaf worden steeds vaker ouderen de dupe van oplichting, roof en bedrog. Ze zijn kwetsbaar en kunnen zich nauwelijks verdedigen.

Ouderen moeten juist mogen genieten van alles wat het leven nog aan leuke dingen heeft te bieden. Hun hele leven hebben ze hard gewerkt. Naar school gaan was voor velen niet weggelegd. Er moest geld verdiend worden. Je mocht een beetje zakgeld houden, de rest werd afgedragen aan moeder, die dat broodnodig had om het gezin te onderhouden. Er waren veel kinderrijke gezinnen in die jaren, vooral in de katholieke streken en vader verdiende in die jaren beslist niet zoveel dat je daar alles mee kon betalen.

De kerk had grote invloed, vooral in de mijnstreken. Het was bijvoorbeeld niet het kind dat bepaalde wat hij wilde worden in de arbeidersgezinnen maar mijnheer pastoor. Die had veel macht in die jaren en jij had, zelfs als ouders, weinig in te brengen tegen de macht van de kerk en de pastoor. Geloof me, velen die het in zich hadden om door te leren kregen geen kans om dat waar te maken. Er moest gewerkt worden. Alleen als de macht van het geld in het spel was, kon je verder leren.

Er was geen televisie, die kwam pas in de jaren 50. Men was blij als iemand uit de straat er een kreeg. Vaak mochten wij als kind dan komen kijken naar Nederland 1 op woensdagmiddag voor een uurtje kindertelevisie. Soms was er als luxe een radio van jezelf, maar in de meeste gezinnen was het een gehuurde radio, waar we op zaterdagavond naar het hoorspel luisterden van Paul Vlaanderen, naar de familie Doorsnee, of op dinsdag naar de Bonte dinsdag avondtrein. Speelgoed? We hadden het nauwelijks. Speelden op straat met elkaar, zonder dat de ouders bang waren dat hun kinderen iets werd aangedaan. We vliegerden, knikkerden, speelden met zweep en tol, touwtje springen. Rolschaatsen, als je zo rijk was om die te kopen. Spelletjes die je nauwelijks meer ziet. Tegenwoordig zitten kinderen achter de computer of gamen.

Was het werk ’s avonds gedaan zaten de ouderen voor hun huisje en genoten van huis, tuin en rust, met hun pijpje of sigaret. Praatten met elkaar en voelden zich vaker tevreden met alles wat ze hadden, dan in het tegenwoordige, jachtige leven. Hun leven bestond uit werken en zien te overleven.

In onze jeugd bestond geen bijstand die voor je zorgde als je wilde scheiden. Dan moest je als moeder gaan werken om in je eigen onderhoud te voorzien, dus bleven veel echtparen bij elkaar met het excuus, voor de kinderen. Ik maakte hetzelfde mee in mijn jeugd, die bepaald niet vreugdevol was. Je jeugd was vaak een hel door de vele ruzies en aandacht krijgen was er beslist niet bij. Daarvoor was men teveel met zichzelf bezig. Echter wij leerden zelfstandigheid en voor onszelf te zorgen.

Ouder worden moet leuk zijn. Genieten van je kinderen en kleinkinderen die jou op handen horen te dragen. Genieten van alle leuke dingen waar wij vroeger geen kans voor hadden om daarvan te genieten. Zij verdienen respect en liefde, welke zij voor hun kinderen hadden door hen op te voeden als goede mensen in de maatschappij. Natuurlijk is de tijd veranderd. Jonge mensen moeten hard werken om het hoofd boven water te houden als ze een eigen huis willen hebben en kinderen en alle luxe van deze tijd. Dat was vroeger niet anders, alleen bestond toen die luxe niet. Maar door die luxe vergeten we vaak dat de ouderen nog bestaansrecht hebben. Dat ze gewaardeerd mogen worden om wie ze zijn en het recht hebben om met respect en begrip behandeld te worden.

En pesten? Wie neemt of heeft het recht de ander te kleineren en te pesten? Wie en wat geeft dat machtsgevoel om die ander zoveel pijn te doen? Is dat om het machtsgevoel te vergroten van jezelf? Of heeft het te maken met het eigen minderwaardigheidscomplex wat verdoezeld moet worden?

Laten we elkaar helpen, waar de ander hulp nodig heeft. Laten we elkaar respecteren, begrip opbrengen voor die ander die niet hetzelfde is als jij. Als we beginnen bij onszelf dan creëren we al een andere wereld. Probeer het. Alle beetjes helpen. Laten we zorgen dat dit nummer: 0900-6080100, nooit gebeld hoeft te worden omdat er wordt gepest. Ouder worden verdient rust en geluk voor wie dan ook. Arm of rijk, ontwikkeld of niet ontwikkeld, er hoeft geen verschil te zijn, omdat je allemaal oud bent en wilt genieten van de tijd die nog rest.

Verhuiskriebels

2011-08-09T21:19:00.005+02:00

Eens in de zoveel tijd gaat het van binnen kriebelen. Ik wil mijn huisje veranderen, maar niet verhuizen. Mijn huisje maakt me iedere keer weer blij als ik binnenstap. Mijn tuin is groot en dagelijks geniet ik vanuit mijn kamer of onder het afdak van de vele vogels, die mijn speciale vogelhoek hebben gevonden. Ze brengen ook jaarlijks hun jongen hier naar toe. Begon ik drie jaar geleden met een paar mussen en één koppel houtduifjes, inmiddels zijn er rond de twintig houdduiven, ongeveer vijftig mussen en koolmeesjes. Soms komen er een paar Groenlingers om de hoek kijken en om het compleet te maken krijg ik ook nog drie postduiven op visite. Eén spierwitte, die sinds een paar dagen aan is komen vliegen. Hij is nog erg schuw en komt alleen als er werkelijk niemand in de tuin is, zelfs geen vogel. Je begrijpt dat ik met een dergelijk vogelparadijs niet graag weg zou willen uit mijn huisje.

Het enige nadeel is een zwart kater met witte poten en kin, die steeds weer hoopt een vogeltje te verschalken. ’s Nachts is de vogelhoek zijn slaapplaats, waar ik niet blij mee ben. Echter zodra ik op ben is mijn eerste gang naar de vogelhoek om die zwarte duivel weg te jagen. Af en toe heb ik de indruk dat hij me gewoon uit zit te lachen. Een stukje verder in de brandgang of op het muurtje blijft hij rustig staan en net zo lang naar me kijken, zodat ik uiteindelijk moedeloos mijn schouders ophaal en me omdraai om naar binnen te lopen.

Toch moeten die verhuiskriebels voldoening vinden, anders worden ze steeds groter. Ik ben afgelopen week begonnen in de tuin. Had al een paar bakken waar ik vijvertjes van heb gemaakt, overigens zonder vissen, en van de buurman kreeg ik nog twee mooie zinken teilen cadeau, die prompt tot vijver werden omgedoopt. Volgens mijn vriend moet ik ze aan de muur hangen, maar dat geeft mij geen plezier. Nu staan er vijf vijvertjes, vol met waterplanten, in mijn tuin te pronken. Daarna is mijn huis aan de beurt. Ik wilde al heel lang een mooie grote computerhoek en niets meer zien van snoeren en andere troep op mijn eettafel. die ik iedere keer weer leeg moet ruimen om te eten of een spelletje te doen. Alles verhuisd dan naar de grond, of beland ergens in een hoek. Rommelig dus.

Eerst de portomonnaie geïnspecteerd of ik mezelf een dergelijke uitgave kon permitteren. Het ging net, dus op naar Ikea, waar ik al snel vond wat ik zocht. Alles werd keurig voor me in de auto geladen en thuis was een behulpzame buurman voorhanden die met zijn vriendin alles naar binnen heeft gesjouwd. Het in elkaar zetten ging feilloos. In de loop der jaren met ontelbare verhuizingen achter de rug, leveren de tekeningen van bouwpakketten geen problemen meer op. Als laatste het ladekastje in elkaar gezet, tot de laatste lade. Hier gaat het fout. Het laatje zit in elkaar om dan te ontdekken dat ik de bodem was vergeten.

Nu geeft het in elkaar zetten van bouwpakketten nooit problemen, maar het uit elkaar halen is meestal een onmogelijke taak. Gevolg, een grote breuk in de zijkant, dus terug naar Ikea met de vraag of ik een nieuw laatje kon kopen. Na drie kwartier wachten kreeg ik alle onderdelen gratis mee. Was garantie werd er gezegd. Zelden een zaak meegemaakt die door mijn fout toch een onderdeel vergoed. Nu, een paar uur later, zit ik tevreden in mijn computerhoek en geniet van mijn veranderde huisje. Het is weer als nieuw. Het enige wat ik over heb gehouden is de staande lamp. Daar moet ik nog een oplossing voor zoeken maar…., die wordt vast gevonden.

Herken je die onrust of heb jij dat ook, om steeds weer veranderingen in je huis aan te willen brengen, zodat het weer even nieuw Lijkt? Ik heb die onrust minstens één keer per jaar. Zal mijn eeuwige zwerversgeest wel zijn. Wil je reageren, meld je aan als lid.

Reactie:

Blog over je tuin.

Ik kreeg de reactie niet regulair geplaatst, vandaar dat ik in ze in deze mail zet:

Ha, Maus !
Leuk deze blog ! En leuk zoals je bezig bent.
Leuk die inkijkjes in je tuin ook.
En ja, die kat zit je kennelijk zó dwars dat je 'm zelfs 'een duivel' noemt. Toch is het gewoon... een kat, door zijn katten-aard tuk op jouw vogeltjes. Zoals jouw lieve vogeltjes niet lief zijn voor wormen en insecten. Zoals wij mensen omgaan met kippen, varkens, koeien en wild. Eigenlijk zijn wij als mensheid in de natuur nog wel de grootste 'duiveltjes' die er rondlopen: we maken de allergrootste aanspraak op de natuur en op onze planeet, richten de allergrootste verwoestingen aan. Dus heb een beetje 'begrip voor zijn 'kat-zijn'. Ik wens je veel tuinplezier én het vinden van een vreedzaam middeltje om 'm wel uit de buurt van je gevederde lievelingen te houden... !
Ga zo door, Maus !
Harry Haanen.

Prakkizeren

2011-08-05T00:51:00.004+02:00

Heb jij dat nu ook? Vermoeid loop ik naar boven, blij dat mijn verhaaltje van vandaag op internet staat en ik kan gaan slapen. Gapend duik ik de douche in om mijn laatste toilet te maken en vermoeid laat ik me op mijn kussen vallen. Ik ben moe, heb geen zorgen op dit moment, geen verdriet en toch, …..!

Waar ik ze vandaan haal mag Joost weten, maar zorgen kun je beslist zelf kweken, het beste in bed. Er is altijd wel iets om over te piekeren. Bij mij is het nu dat ik al een paar dagen niets gezien of gehoord had om over te schrijven op mijn Blog. Ik schreef toch al over de fietsvierdaagse? Moest er nu per se ook nog een verhaaltje op “heb jij dat nu ook of herken je dit?”

En dan gebeurt het. De gedachte is nog niet opgekomen of daar ga je. Linksom draaien, rechtsom draaien. Op je rug liggen, zuchten en dan weer van voren af aan, linksom draaien enz. Dit ging net zo lang door

tot ik tegen de engelen zei dat ze me dan maar een onderwerp noesten ingeven om over te schrijven. Ik had het nog niet gedacht of kreeg door dat het probleem slapeloosheid en piekeren al onderwerp genoeg was. Gelukkig heb ik het kleine computertje naast mijn bed staan, dus licht aangedaan en daar zit ik nu om half een ’s nachts te schrijven in plaats van te snurken.

En werd het dan na het schrijven maar een nacht totaal ongestoord slapen? Nee hoor, dat is teveel gevraagd.. Diverse keren word ik ‘s nachts wakker om te toiletteren. Wat een chique woord, vind je niet? Dus trek ik de pantoffels aan en loop half slapend en rillend van de kou naar het toilet. Helemaal in de winter. Voorzichtig en op de tast, want ik doe geen licht aan, dan ben ik klaarwakker en kan ik het doorslapen die nacht wel vergeten. Tien tegen een stoot ik me in het donker tegen het bed of loop tegen een deur die half open staat. Maar de ogen wil ik echt niet groter openen. Ook dan volgt een slapeloze nacht.

Zo zie je maar, het zijn de gewone kleine dingen die ons slapeloze nachten kunnen bezorgen, daar hebben we de zorgen niet eens voor nodig, die maken we zelf. Berry, mijn overleden man zei altijd; problemen bestaan niet, wel mensen. Een doordenkertje, waar je nu niet over moet gaan piekeren, anders bezorg ik je ook weer een slapeloze nacht en dat is nu juist niet de moraal van dit verhaal.

Welterusten allemaal, het is tien over een in de nacht en ik ben mijn verhaaltje kwijt. Kan eindelijk rustig slapen. Jij ook?

Computerleed 2

2011-08-01T22:49:00.003+02:00

Had ik het eergisteren nog over ‘computerleed’, vandaag is dat werkelijkheid geworden. Sinds weken ha ik problemen met mijn bewerkingsprogramma Element 9 van Adobe. Regelmatig contact gehad en na vandaag weer een uur zoeken besloten zij een nieuw account erbij te maken. De problemen die er waren, zijn nog niets wat er nu is ontstaan. Programma’s waarmee ik foto’s op Internet zet werken niet meer etc. ect. Wat nu????

Een analfabeet in de computerwereld weet er geen raad meer mee, dus morgen maar opnieuw contact opnemen met Adobe. Zij moeten toch zeker een oplossing vinden voor wat zij zelf hebben veroorzaakt. Was het de voorzienigheid de mij dit verhaal deed schrijven?

Twitter, zelfspot en moderne communicatie

2011-07-31T09:26:00.010+02:00

Ben ik nu echt de enige oudere die nieuwsgierig is naar alle moderne snufjes en daar aan mee wild doen? Ik kan het haast niet geloven. Mijn jongere vriend van zesenzestig vind me soms belachelijk dat ik van alles uit wil proberen. Hij zweert bij zijn telefoon van 5 jaar oud, waarbij hij zijn ogen bijna dicht moet knijpen omdat het venster zo klein is dat hij zonder bril niet kan lezen wie er belt. Als hij zo zit te turen en knijpen met zijn ogen gaat er altijd een golf van ontroering door me heen en besef ik altijd weer hoeveel hij voor me betekent. Natuurlijk speelt het een rol dat hij ‘drie’ hele jaren jonger is. Ik ben toch een moderne vrouw van negenenzestig en moet met mijn tijd mee gaan. Een jongere man is in!!

Zo is Twitter ook ín’. Evenals een moderne telefoon met tipscherm, of hoe je dat scherm ook mag noemen wat je met je vingers omhoog- en omlaag schuift. Oh ja, touchscreen heet het geloof ik. Dan heb je nog een groter formaat scherm wat net geen telefoon is, je kunt hem niet zomaar in je zak stoppen, maar het is ook net geen computer. Wat ik heb begrepen kun je er wel boeken op lezen en mee internetten, al kost dat laatste natuurlijk ook weer maandelijks hopen geld.

Nu gaat mijn liefde voor moderne dingen nog niet zover dat ik het ouderwetse boek in wil ruilen voor een schermpje waarmee ik de bladzijden opzij moet schuiven. Ouderwets omslaan van een boek, soms met een natte vinger omdat de drukinkt wat plakkerig is, geeft toch een fijner gevoel. Je kruipt er zo heerlijk mee weg in een hoekje van de bank. Liefst een beetje schemerig,waarbij we vroeger altijd te horen kregen dat onze ogen slecht werden van het turen. Je wilt niets meer horen of zien van je omgeving, liefst tot het uitgelezen is tot op de laatste bladzij en elke storing is alleen maar hinderlijk. Ieder boek heeft zijn eigen kleurrijke kaft, iets waar ik direct op val. Dan eerst de achterkant lezen, want de inhoud kan mee of tegenvallen. Ook de geur van een boek trekt me aan. Het enige waarbij zo’n scherm een betere werking geeft is wanneer je zo’n flutromannetje koopt waar je zwarte vingers van krijgt tijdens het omslaan van de bladzijden. Hier blijft de inkt letterlijk aan je vingers plakken en wanneer je bent uitgelezen moet je eerst een kraan zoeken om je vettige handen aan te wassen. Juist dit soort boekjes zul je beslist nog niet op zo’n scherm vinden om te lezen. Zo modern zijn de Bouquetjes en anderen nog niet. Die romannetjes zijn zo heerlijk onschuldig voor in de trein, als je als bijrijder in de auto zit en je verveelt onderweg of gewoon zomaar op een sombere dag. Ze beginnen met een ontmoeting waarbij ruzies en onbegrip de boventoon voeren. Eindigen bijna altijd samen in bed, waarna weer ruzies ontstaan en tegen het einde komt altijd alles goed. Je ziet, ik heb er al veel gelezen tussendoor. Sommige dingen in die flutromannetjes herken je uit het leven, maar in het werkelijke leven eindigt het niet altijd even romantisch.

Afijn, mijn voorliefde voor nieuwe snufjes heeft nog geen voorkeur voor dit schermpje en zo vaak lees ik dat soort romannetjes nu ook weer niet, dus hoef ik dat nog net niet aan te schaffen. Ach, wie weet hoe ik daar over twee jaar over denk. Wat het wel heeft gehaald was het kleine computertje voor onderweg, helaas erg prijzig. Nu was ik na vier jaar wel toe aan een nieuw telefoon abonnement en aangezien ik daarbij het onderste uit de kan wil hebben ging ik driftig zoeken op internet naar de combinatie van netboek met telefoon. Mijn grootste wens was eigenlijk een Galaxi S telefoon, want daar kon je alles mee. Natuurlijk kwam dat tot uiting in het abonnementsgeld welk ik maandelijks op moest gaan hoesten. En dat voor alleen maar een telefoon? Vier jaar geleden had ik er nog een prachtige tv bij gekregen. Oké, het model van de telefoon vond ik toen niets en al heel gauw kocht ik een ander apparaat waarmee ik uit de voeten kon. Brandon daarentegen was blij met dat toestel, waar hij nu nog steeds heel liefdevol mee omgaat, maarmoet er zolang op turen zonder leesbril op om te zien wie er belt, dat men bijna opgehangen heeft voor hij het groene knopje heeft ingedrukt. Hij houdt niet van veranderingen en zeker niet van moderne apparaten. Vind mij overdreven in mijn liefde voor al dat moderne gedoe wat alleen maar geld kost. Natuurlijk respecteer ik heel diep zijn mening, maar ondertussen is de mijne totaal anders, dus ga ik toch driftig op zoek naar een toestel met touchscreen met als cadeau een kleine XP computer om mee te nemen op onze fietstochten en/of reizen. Wanneer Brandon dat hoort vind hij het belachelijk, Zegt met een grote mond dat ik zelf alle programma’s er maar op moet zetten en uit moet zoeken hoe dat werkt. Doch als de bestelling eenmaal binnen is en ik het kleine computertje laat zien, bekijkt hij dit instrument met argusogen. Doet alsof hij er niets van wil weten, maar zegt even later dat hij het toch eens wil bekijken. Hij zet zich dan liefdevol achter het kleine scherm en zet even later alle programma’s er op die ik nodig heb. Hij krijgt er zelfs lol in. Voor die tijd beweerde hij dat we, iedere keer als we op reis wilden, de kleine computer van zijn kleinzoon konden lenen. Echter ik hou niet zo van lenen en gelukkig vertelde de zoon van Brandon dat de kleine blij was als hij zijn eigen computertje weer terug had. Prachtig excuus toch om mijn zin door te zetten en mijn bestelling na lange tijd van twijfels uit te voeren.

Soms is het moeilijk om samen tot een eenheid te komen. Ik ben supermodern, dol op nieuwe snufjes, avonturen en reizen, terwijl Brandon zo ‘heerlijk’ ouderwets is en voor we een reis maken of ik iets moderns aan wil schaffen er enige obstakels uit de weg moeten worden geruimd. Hoewel ‘heerlijk’? Soms werken tegenstellingen moeizaam en is het lastig en vervelend. Soms denk ik, koop wat je wilt hebben, overleg niet, want het is jouw leven en jouw inkomen, maar dat is niet zo mijn stijl. Echter als we samen eenmaal zo’n weg hebben gevonden is het fijn samenwerken en genieten van alles wat je pad kruist. We zijn niet allemaal gelijk. Mijn vader noemde me als kind al een zigeunerin, omdat ik de wereld wilde ontdekken. En geloof me het is niet makkelijk om met een zigeunerin te leven. Brandon heeft het niet makkelijk met mij en ik niet met hem, juist omdat we zulke grote tegenstellingen zijn. Maar we houden van elkaar en doen het goed samen. Och en in welke relatie botst het niet af den toe als je beiden zo tegengesteld bent? Dat kan niet uitblijven. Maar ook dat mag in een relatie. Zolang je maar respect, begrip en liefde voor elkaar blijft houden en voelen. Dat maakt alles goed.

Computerleed 1

2011-07-30T16:22:00.011+02:00

Computers zijn geweldig zolang alles loopt, reilt en zeilt. We kunnen er alles mee. Van brieven schrijven tot mailen, van verhaaltjes en nieuws lezen tot zoeken op Internet. Fotobewerken en websites maken, ga zo maar door. Er is op de computer voor ieder wat wils te doen en te vinden.

Totdat op een dag ineens een minuscuul nulletje of streepje weigert mee te werken. Dan zitten we met de handen in het haar. Ineens werkt niets meer zoals het moet. In eerste instantie zoeken we in alle hoeken en gaten. Voor analfabeten in de computerwereld een onmogelijke zaak. Hulptroepen worden uit alle hoeken en gaten opgeroepen. Wegbrengen naar de winkel is wel het laatste wat we willen. Je bent de computer weken kwijt en weten ons geen raad met onze tijd. Lopen duimen te draaien en ergeren ons dat we geen post meer ontvangen. Geen pps-jes, geen berichten in ‘postvak in’, al is het maar een onbenullig stukje tekst. Want beter dat dan niets meer horen en zien om ons heen.

Erger is het wanneer een virus zijn kop opsteekt. Van kleine storingen tot totaal verdwenen bestanden, geeft een ramp die groter is dan welke andere ramp ook van buitenaf. Hier betreft het jezelf. Je contact met de buitenwereld. Je nieuws en post, niets is wekenlang meer bereikbaar. Want nu moet alles opnieuw geïnstalleerd en vind nog maar eens terug wat je ooit vol vertrouwen aan je computer hebt toevertrouwd zonder aan de gevolgen van een virus te denken. Natuurlijk, je had iedere dag een kopie op de harde schijf kunnen maken. Maar zelfs dat gebeurt niet altijd. Sommigen kopiëren maar eens in de zoveel tijd alles naar de buitenechtelijke schijf, maar anderen vergeten zelfs die veiligheid in te bouwen. Soms vraag ik me af met wie men eigenlijk is getrouwd. Met de computer of met zijn/haar echtgenot(e).

Gelukkig is niet iedereen om me heen verslaafd, maar mocht je wel dat idee hebben, bedenkt dan even dat een relatie zonder computer in de hand ook heel leuk kan zijn. Je ontdekt ineens weer nieuwe dingen aan elkaar. Eens proberen? Wie weet herken je dit ook. Dan is het tijd om na te denken.

Mijn nieuwe Blog: Heb jij dat ook of herken je dit?

2011-07-27T21:26:00.014+02:00

Afgelopen zondag was het een sombere regendag. Van Netlog kreeg ik de aanvraag om een webpagina bij hen te openen. Uit verveling melde ik me aan. Leek me leuk om zo af en toe iets te schrijven uit het leven. Nadat het eenmaal geopend was bleek het vol te staan met reclame waar ik me door gehinderd voelde. Het was ook verbonden met Faceboek, al ben er nog steeds niet achter wat de link naar beiden is. Binnen een paar uur had ik al 5 vrienden op Netlog staan. Ik schreef een verhaaltje, maar besefte afgelopen dagen dat ik beter een eigen, tweede Blog kon openen naast dat van http://santiagoopdeelektrischefiets.blogspot.com/. Een Blog wat ik zelf in kon delen. Eigen verhalen en/of gedichten op kon zetten en linken toelaten die ik zelf goedkeurde. In korte tijd had ik zo’n vier á vijf onderwerpen om over te schrijven en dat alleen maar omdat ik met vier dames aan de koffie bij de Staufferbanken zat hier in Landgraaf. Banken die de fitness vervangen en waar je toch slanker van wordt. Moet je het wel volhouden. Aangezien ik in dat opzicht geen geduld en doorzettingsvermogen had, bleef ik alleen bij Karin op de koffie komen. Kocht of neusde dan tussen de kledingrekken, want ook dat is een aantrekkelijk onderdeel is van deze veelzijdige winkel. Soms liep ik na de koffie met een gevulde tas naar huis, andere keren met lege handen. Welkom ben ik er altijd. Er zitten altijd wel een paar dames aan de ronde tafel die na een vermoeiend uur werken op de banken toe zijn aan een gezellig onderonsje en een bakkie leut.

Eerst dus mijn eigen Blog gemaakt met af en toe een tip van Brendon als ik er niet meer uitkwam. Ondanks dat hij zelf werkt aan een nieuwe website, staat hij geduldig op en drukt hier en daar op een knopje, totdat ik zelf weer verder kan. Ach ja, ik hoef toch niet alles te weten.

Vandaag zag ik in de Trompetter een foto staan van Schotse Hooglandrunderen met als tekst dat zij verkoeling zoeken in de Roode beek. Ik vraag me af waarom verkoeling zoeken tijdens deze sombere regendagen met temperaturen tussen de 14 en 17 graden. Krijgen zij geen koude poten, of mag ik ook benen zeggen? Misschien denk ik verkeerd, maar was het soms een oude foto, genomen tijdens het mooie voorjaar en geplaatst ter opvulling van de krant? Hou me ten goede, het is een prachtige foto, genomen door Katja Waltmans. Waren deze runderen misschien gewoon aan het drinken? Een vraag waar ik graag van de dames en heren Schotse Hooglanders een antwoord op zou krijgen. Aangezien ik zelf ook een dergelijke foto bezit, zal ik maar mijn eigen foto neerzetten.